Aaf stelt haar mening over Jim Carrey wat bij: van 'bloedirritant' naar 'oprecht gek'

Tijdens het kijken naar de Netflixdocu Jim & Andy realiseerde ik me dat ik mijn hele beeld van Jim Carrey heb gebaseerd op één rol van hem, namelijk zijn rol in The Mask. Of nee, niet op zijn rol in The Mask, dat zou nog te algemeen zijn; ik heb die mening gebaseerd op dat ene moment dat Jim Carrey, met dat groene masker op, naar de camera draait, 'Sssssssmokin'' zegt en iets raars doet met zijn gezicht.

Nu doet Jim Carrey wel vaker iets raars met zijn gezicht, hij heeft een hele carrière opgebouwd rondom rare dingen met zijn gezicht doen, en al die dingen vond ik bloedirritant, maar zoals hij als The Mask met zijn gezicht bewoog, dat was echt verschrikkelijk.

Ik sta daar in het geheel niet alleen in, de mensheid is grofweg op te delen in mensen die Jim Carrey irritant vinden en mensen die Jim Carrey bloedirritant vinden, en dan is er nog een te verwaarlozen halve procent die Jim Carrey leuk vindt, en een halve procent die geen mening over Jim Carrey heeft.

Ik had dus een mening, maar die heb ik moeten bijstellen. Dat is volgens mij een missie van Netflix: kijkers hun mening laten bijstellen over iconische sterren over wie iedereen een mening heeft.

Eerst moest ik al vaststellen dat ik Lady Gaga geen briljante avant-gardistische artiest van deze tijd vond, maar een vervelende vrouw. Toen moest ik concluderen dat Whitney Houston geen suffe doos was, maar een getergd genie met een halflesbische driehoeksverhouding. Veel leuker dan ik dacht. En nu dus Jim Carrey, die net als Whitney een getergd genie blijkt te zijn. Maar dan zonder de halflesbische driehoeksverhouding.

'Nu doet Jim Carrey wel vaker iets raars met zijn gezicht, hij heeft een hele carrière opgebouwd rondom rare dingen met zijn gezicht doen.' Foto epa

Wat verrassend is aan Jim, is dat hij denkt dat al die rare films die hij heeft gemaakt op zijn pad kwamen omdat ze echt iets zeiden over hem, of over de wereld. Dus The Truman Show was er omdat de wereld écht niet echt is, Eternal Sunshine of the Spotless Mind was er omdat hij zelf herinneringen wilde wissen en Andy Kaufman moest hij spelen omdat hij een tijdje Andy Kaufman moest worden.

Dat is natuurlijk raar, of laten we het beestje bij de naam noemen: krankzinnig. Dat je dat denkt. Maar ik vond het voor hem pleiten. Ik dacht al die tijd dat Carrey gewoon een vervelende komiek met een veel te groot arsenaal aan gezichtsuitdrukkingen was, maar hij was dus oprecht gek. En dat nam me voor hem in.

Op naar Barbra Streisand, over wie nu ook een docu op Netflix staat. Ik weet niet eens wat voor mening ik over haar heb - behalve dat iemand me als twintiger ooit zei dat ik op haar leek, zij was toen ongeveer 80 - maar ik weet nu al dat ik mijn mening zal bijstellen.

Meer over