Noors zoals het ooit was

De Noorse fotografe Elin Høyland richt haar camera op een levenswijze die lang vervlogen is.

'Ik ben geïnteresseerd in, wat ik noem, levens die geleefd zijn.' De Noorse fotografe Elin Høyland (55) gaat in een snel veranderend Noorwegen op zoek naar sporen van oude levensstijlen die langzaamaan verdwijnen. Dus niet naar de nieuwste trends of mensen die wanhopig hun vijftien minuten roem opeisen. Beeld Elin Høyland
'Ik ben geïnteresseerd in, wat ik noem, levens die geleefd zijn.' De Noorse fotografe Elin Høyland (55) gaat in een snel veranderend Noorwegen op zoek naar sporen van oude levensstijlen die langzaamaan verdwijnen. Dus niet naar de nieuwste trends of mensen die wanhopig hun vijftien minuten roem opeisen.Beeld Elin Høyland
'Ik wil de verhalen vertellen van mensen die zo moedig zijn om andere keuzen te maken in deze tijd.' In haar aangrijpende foto's vereeuwigt Høyland Noorse tradities die stilaan vergeten worden. 'Want als ik het niet doe, is het misschien te laat.' Beeld Elin Høyland
'Ik wil de verhalen vertellen van mensen die zo moedig zijn om andere keuzen te maken in deze tijd.' In haar aangrijpende foto's vereeuwigt Høyland Noorse tradities die stilaan vergeten worden. 'Want als ik het niet doe, is het misschien te laat.'Beeld Elin Høyland
In haar eerste boek, The Brothers, vertelt de Noorse fotografe Elin Høyland het verhaal van de twee broers Harald en Mathias Ramen. Geïsoleerd van de rest van de wereld wonen de mannen op de boerderij waar ze opgroeiden, vlakbij het dorpje Tessanden. Hun tijd spenderen ze met houthakken, vogels kijken en eens in de week boodschappen doen. Beeld Elin Høyland
In haar eerste boek, The Brothers, vertelt de Noorse fotografe Elin Høyland het verhaal van de twee broers Harald en Mathias Ramen. Geïsoleerd van de rest van de wereld wonen de mannen op de boerderij waar ze opgroeiden, vlakbij het dorpje Tessanden. Hun tijd spenderen ze met houthakken, vogels kijken en eens in de week boodschappen doen.Beeld Elin Høyland
Jarenlang fotografeert Høyland hun eenvoudige, maar vervlogen manier van leven in het land van de fjorden. Tegelijkertijd legt ze de hechte relatie tussen de twee broers vast. 'Het intiemste moment maakte ik mee toen ik hen fotografeerde in hun slaapkamer, naast elkaar, met hun bovenlichaam bloot. Nog nooit had iemand hen zo gezien. Kwetsbaar en zonder hun traditionele wollen truien. De plaatselijke bevolking noemde het een mirakel.' Beeld Elin Høyland
Jarenlang fotografeert Høyland hun eenvoudige, maar vervlogen manier van leven in het land van de fjorden. Tegelijkertijd legt ze de hechte relatie tussen de twee broers vast. 'Het intiemste moment maakte ik mee toen ik hen fotografeerde in hun slaapkamer, naast elkaar, met hun bovenlichaam bloot. Nog nooit had iemand hen zo gezien. Kwetsbaar en zonder hun traditionele wollen truien. De plaatselijke bevolking noemde het een mirakel.'Beeld Elin Høyland
'Alsof ik in een tijdcapsule was gestapt.' Die indruk kreeg Høyland toen ze voor het eerst het huis van Bergit Bjelland betrad. Aan het eind van 1970 keerde de Noorse Bergit terug naar haar geboortedorp, waar haar broer Edvard nog steeds in het ouderlijk huis woonde. Op een steenworp afstand liet ze haar eigen woning bouwen en decoreerde het in de kleurrijke stijl van de jaren zeventig. Beeld Elin Høyland
'Alsof ik in een tijdcapsule was gestapt.' Die indruk kreeg Høyland toen ze voor het eerst het huis van Bergit Bjelland betrad. Aan het eind van 1970 keerde de Noorse Bergit terug naar haar geboortedorp, waar haar broer Edvard nog steeds in het ouderlijk huis woonde. Op een steenworp afstand liet ze haar eigen woning bouwen en decoreerde het in de kleurrijke stijl van de jaren zeventig.Beeld Elin Høyland
Voor haar tweede grote project wil Høyland de broer en zus Bjelland portretteren, maar nog voor Bergit en de fotografe elkaar ontmoeten, overlijdt Bergit in 2011. Edvard besluit het huis intact te houden, zoals zijn zus het had achtergelaten. 'Het leek alsof Bergit even naar de supermarkt was en elk moment kon terugkomen', vertelt Høyland. De fotografe beseft dat ze toegang heeft tot een Noorwegen dat ze nergens anders zal terugvinden. 'Ik voelde een drang om dit wonderlijke huis te fotograferen voor het voor altijd zou verdwijnen.' Beeld Elin Høyland
Voor haar tweede grote project wil Høyland de broer en zus Bjelland portretteren, maar nog voor Bergit en de fotografe elkaar ontmoeten, overlijdt Bergit in 2011. Edvard besluit het huis intact te houden, zoals zijn zus het had achtergelaten. 'Het leek alsof Bergit even naar de supermarkt was en elk moment kon terugkomen', vertelt Høyland. De fotografe beseft dat ze toegang heeft tot een Noorwegen dat ze nergens anders zal terugvinden. 'Ik voelde een drang om dit wonderlijke huis te fotograferen voor het voor altijd zou verdwijnen.'Beeld Elin Høyland

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden