Het prille begin van sportsucces

Wie fotograaf Klaas Jan van der Weij afgelopen jaar tegen kwam tijdens een journalistieke klus op een sportveld, zat een moment later naar het beeldschermpje van zijn fototoestel te turen. 'Deze moet je zien.
'Wat zag je? Zo'n oermoment uit de kinderwereld van de sport, vastgelegd op een vroege zaterdagochtend ergens in Nederland. Vaak vertederend, altijd herkenbaar. We hebben die foto's de afgelopen maanden leren kennen onder de noemer Rookie. Zelden was een serie op de sportpagina populairder. Niet voor niets wordt de reeks volgend jaar gebundeld.
Die laatste zondag in juni, op het NK wielrennen in Emmen, klonk Van der Weijs aansporing dwingender dan ooit. De fotograaf was de dag ervoor naar een wedstrijd geweest voor mountainbikers, jeugd categorie 1.
Dit was een foto waarmee de fotograaf het eigenlijk niet eens was. Hij stoomde nog van verontwaardiging. Te zien was een jong meisje, geen 10 jaar oud. Ze deed haar uiterste best op Apeldoorns gras. Tot zover niets aan de hand. Maar naast haar, aan de andere kant van het afzettingslint, reed een volwassen man, ook op een mountainbike. Hij wees met een gestrekte arm naar voren en riep iets. Het zag er nogal dwingend uit. Van het meisje werd meer verwacht dan haar uiterste best, zoveel was duidelijk.
In de volwassen wereld van de sport ging de afgelopen week een hoop mis. Atletiek, in elk geval de Russische atletiek, werd blootgelegd als broeinest van doping. Het voetbal bleek eens te meer een broeinest van omkoping en zelfverrijking. De afbladdering van Michel Platini en Franz Beckenbauer, ooit de helden van talloze rookies, houdt niet op. En Ajax, dat eeuwige broeinest, is drukker met bakkeleien over de talentopleiding dan dat er opgeleid wordt.Sport kan vertederen, verpozen en vermaken. Op haar best zet sport aan tot verbroedering, verzustering en verering. Op haar slechtst leidt sport tot verdwazing en verderf.Het is nogal een stap van de jeugdcategorie 1 mountainbike naar louche sportbestuurders en gesjoemel in laboratoria. Maar toch heb ik de afgelopen tijd vaak gedacht aan de foto die Klaas Jan van der Weij destijds liet zien. De man en het meisje, de dwingende vinger richting erepodium.
Op de een of andere manier grijpt het toch in elkaar. Overspannen coaches en ouders die hun eerzucht projecteren op pupillen en kinderen. Met dezelfde bezetenheid worden nationalistische gevoelens bevredigd in de sportarena, moet het onmogelijke mogelijk worden. Eerzucht staat aan de basis van sportprestaties, eerzucht is ook de bron van het kwaad in de sport.
Aan de man, het meisje en de dwingende vinger ging een Rookie vooraf van een jeugdige schaakster, gemaakt op het NK in Roosendaal, categorie H. Het meisje heeft zojuist een schaakstuk op haar tegenstander veroverd en kijkt er vol trots naar. Klaas Jan van der Weij zou zeggen: 'Deze moet je zien.'Zijn serie Rookie was als een achteruitkijkspiegel. Die zicht geeft op hoe het was, en in zekere zin had moeten blijven.

 Beeld
 Beeld
 Beeld Klaas Jan van der Weij
Beeld Klaas Jan van der Weij
 Beeld Klaas Jan van der Weij
Beeld Klaas Jan van der Weij
 Beeld Klaas Jan van der Weij
Beeld Klaas Jan van der Weij
 Beeld Klaas Jan van der Weij
Beeld Klaas Jan van der Weij
 Beeld Klaas Jan van der Weij
Beeld Klaas Jan van der Weij
 Beeld Klaas Jan van der Weij
Beeld Klaas Jan van der Weij
 Beeld Klaas Jan van der Weij
Beeld Klaas Jan van der Weij
 Beeld Klaas Jan van der Weij
Beeld Klaas Jan van der Weij
 Beeld Klaas Jan van der Weij
Beeld Klaas Jan van der Weij
 Beeld Klaas Jan van der Weij
Beeld Klaas Jan van der Weij

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden