8 seconden, hoeveel meter is dat?

Miranda Boonstra mist zondag de limiet voor de Spelen op 8 seconden. In haar hart hoopt ze op clementie, maar haar verstand zegt 'over en uit'. Alles aan de maraton is wreed.

ROTTERDAM - Atletiek


Rotterdam Marathon


8 seconden. Dát is het verschil tussen een ticket naar Londen of de bank thuis. Het verschil tussen tranen na afloop of glimlachen. Onbezorgdheid of zelfkastijding. Want: 'Hoeveel meter is acht seconden?' Marathonloopster Miranda Boonstra vraagt het zich af.


Ze pijnigt zichzelf maar even met die vraag. De tranen zijn al weggeveegd. De ogen blijven rood. Boonstra staat er niet te lang bij stil. Ze kan haar resultaat op de marathon van Rotterdam er toch niet mee veranderen. Ook al was zondag haar laatste kans om de olympische limiet te halen. En miste ze die nipt.


Nu hoopt de 39-jarige Boonstra op welwillendheid van de Nederlandse sportkoepel. Voor zichzelf en voor de toekomst van het marathonlopen. 'Als ze mij niet sturen, dan is dat wel een gemiste kans. Als ze hier moeilijk over doen, zou dat echt heel lullig zijn', vindt Boonstra. Ze vindt dat ze thuishoort op de Spelen.


Haar optimistische opmerkingen kunnen de angst een beetje verdoezelen. Maar haar hoge stem zegt meer. En als het haar wordt gevraagd, moet ze toegeven dat ze wel degelijk bang is dat ze Londen niet haalt. 'In mijn buik voel ik het wel. Dat ze me niet sturen,' zegt ze met een bedrukt gezicht. Zolang er niets is beslist, blijft ze hopen. Ze verwacht dat de atletiekunie iets voor haar kan betekenen. Misschien dat bemiddeling helpt. 'Ik ga deze week maar eens met ze praten.'


Maar Gerard Nijboer, coördinator wegatletiek van de atletiekunie zegt dat de kans dat de limiet wordt bijgesteld nihil is. 'De eisen zijn duidelijk en met iedereen besproken. Hoe hard het ook klinkt. Een beetje de lat eraf is gewoon de lat eraf.'


Zijn standpunt werd onderstreept door Maurits Hendriks, technisch directeur bij NOC*NSF. 'Als ik de atlete met haar 8 seconden of de estafettevrouwen met hun 9 honderdsten van een seconde toelaat tot mijn ploeg van Londen, heb ik morgen 12 sporters en waarschijnlijk hun 12 advocaten aan de deur.'


'Het gerucht ging dat als het heel heet zou zijn, ze wel rekening zouden houden met die tijd', zegt Boonstra op haar beurt. In Rotterdam was de temperatuur juist laag. 'De kou sloeg op mijn benen tijdens de laatste tien kilometer. Daardoor kreeg ik kramp.' Ook de wind speelde een rol. Met windkracht vier en soms vijf waren de omstandigheden zwaar.


Ze was zich gedurende de wedstrijd nauwelijks bewust van de tijd die ze liep. 'Ik dacht dat ik het misschien net zou redden. Maar door die kramp kon ik geen eindsprint inzetten. 'Acht seconden', verzucht ze. 'Als ik dat iets eerder had geweten, ja..'


Maar had dat verschil gemaakt? Boonstra was fit. Dronk in voorbereiding dagenlang een halve liter bietensap per dag, een smaak die ze verafschuwde. Maar het is bewezen dat dit de prestatie bevordert, dus bewegingswetenschapper Boonstra nam het zonder morren tot zich.


In Rotterdam liep ze haar beste wedstrijd ooit. Haar eindtijd van 2.27.32 is een flink persoonlijk record. 'Londenwaardig', vindt ze. Wat misschien nog wel meer steekt: 'Het is geen recreantentijd. En het is ook niet zo dat ik bij de Spelen achteraan eindig en niet mee zou doen.'


Daardoor wordt Boonstra heen en weer geslingerd tussen teleurstelling en de wetenschap dat ze ook tevreden moet zijn met haar prestatie. 'Ik denk dat mijn mobiel ontploft door alle berichten. Ik weet dat iedereen dit een geweldige tijd vindt.'


Ook Koen Raymaekers haalde de limiet van 2.10.00 niet. Zijn persoonlijk record van 2.10.35 was volgens trainer Gerard van Lent wel een teken dat de wijzigingen in zijn looptechniek en de verandering van schoeisel profijt hebben.


Er is nooit een Nederlander geweest die in Rotterdam onder de limiettijd liep van de Spelen. De weersomstandigheden hebben daarmee te maken. En daarnaast staat de Nederlandse limiettijd vrij scherp.


'Een Canadees die vlak achter mij eindigde, heeft aan een tijd onder 2.11 genoeg. Ik geloof dat in Spanje, een land met een marathonhistorie, 2.12 de limiet is', weet Raymaekers.


De situatie kan voor de in Kenia woonachtige atleet nog een bizarre wending krijgen als Michel Butter vandaag wel voldoet aan een van de eisen van NOC*NSF. Butter koos ervoor de marathon van Boston te lopen. Daarbij geldt: een plaats in de topacht en een tijd onder 2.11.00 is voldoende voor Londen.


'Het zou een vreemd verhaal worden als ik sneller loop dan Michel en hij zich wel plaatst', zegt Raymaekers. Maar tegelijkertijd beseft de 32-jarige Raymaekers dat dit misschien ook voordelen kan hebben. Ook hij hoopt op clementie van de sportkoepel. Als Butter zich plaatst met een langzamere tijd, ziet Raymaekers zijn kansen vergroten.


En als dit niet lukt, traint de atleet door. Om zich te verbeteren. In 2016 wacht Rio.


Ethiopiër Adhane blijft topfavoriet Mosop ruim voor

Yemane Adhane was zondag de snelste in Rotterdam. De Ethiopische atleet liep de ruim 42 kilometer in 2.04.48. Daarmee bleef hij ruim een minuut boven het wereldrecord van de Keniaan Patrick Makau (2.03.38). Ook het parcoursrecord van de Keniaan Duncan Kibet (2.04.27 uit 2009) bleef onder moeilijke omstandigheden, met veel wind, buiten bereik.

Adhane bleef zijn landgenoot Getu Feleke net voor: 2.04.49. De Keniaanse favoriet Moses Mosop eindigde als derde in 2.05.02. Het waren niet de tijden waar men in Rotterdam van droomde. De topprestatie van de Ethiopische Tiki Gelana, die met 2.18.57 als vierde vrouw ooit onder de 2.19 liep, maakte dat verdriet maar een klein beetje goed.Ze was de vierde vrouw die onder de 2 uur en 19 minuten uitkwam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden