789 minuten thuisvermaak

Omdat elke dag bbq'en gaat vervelen en je neus al drie keer is verbrand. Ruim 13 uur indoorontspanning in bankhanghouding.

450 minuten DVD

Dicte

Distributeur: Lumière, 2012


Zouden er ook Scandinaviërs zijn die een onbekommerde jeugd hebben gehad? The Killing, The Bridge, de Millennium-trilogie, Borgen; in elk zit minstens één hoofdrolspeler die een desastreuze kras heeft opgelopen.


Ook in de nieuwste loot aan de Scandinavische crime-stam is het raak. Titelheldin Dicte Svendsen is een ongeveer 40-jarige moeder van een dochter. Ze is zojuist, na haar scheiding, verhuisd vanuit Kopenhagen naar Aarhus, aan de oostkust van Jutland. Daar heeft de journaliste een baantje gevonden bij het lokale dagblad.


In vijf episoden, die elk twee afleveringen beslaan, raakt ze via haar werk telkens bij een misdaadzaak betrokken. Het voert de verslaggeefster naar de rafelranden van de keurige Deense samenleving. En voor het onderzoeken ervan komt ze bovendien hardhandig in aanraking met haar eigen verleden: ze is, leert het begin van aflevering 1, kind van jehova's dat op 16-jarige leeftijd haar zoon gedwongen moest afstaan. Het contact met haar ouders is, nadat ze uit de geloofsgemeenschap is getreden, verbroken. En zo gaat de persoonlijke problematiek gelijk op met de vakinhoudelijke. En die persoonlijke problematiek beperkt zich niet tot Dicte. Haar contact bij de politie is een gescheiden man, zijn assistente een druk datende lesbiënne, Dictes vriendin is zwanger maar onzeker over haar leven en haar relatie, en haar meest naaste collega ligt ook al in scheiding. Dat lijkt veel, en is het ook, maar het houdt tegelijk de serie op stoom, wat de misdaden zelf minder lukt. Aan de afhandeling daarvan zie je af dat Dicte een te goedkoop gemaakte serie is om echt indruk te maken. Het zijn volgens goed tv-seriegebruik de persoonlijke problemen die de verslaving voeden. Waarmee Dicte meer van hetzelfde is, wat in dit Scandinavische verband wil zeggen: onverminderd lekker.


315 MINUTEN TELEVISIE

Nelleke Noordervliet

Zomergasten, zondag, Nederland 2, 20.20 uur


Schrijfster Nelleke Noordervliet (Rotterdam, 1945) is van alle markten thuis en dat resulteert ongetwijfeld in een zeer veelzijdige tv-avond bij Zomergasten. Hierbij de verwachte thema's die Noordervliet zal aansnijden.


Literatuur

Nelleke Noordervliet studeerde Nederlands in Leiden en Utrecht. Haar uit 1987 afkomstige debuutroman, Tine of de dalen waar het leven woont, ging over de eerste echtgenote van Multatuli. Ze schreef sindsdien negen romans en vele novellen, verhalenbundels en essays.


Geschiedenis

In haar romans brengt Noordervliet vaak historische periodes tot leven die zij combineert met actuele problematiek. In De naam van de vader (1993) gaat een vrouw op zoek naar de Duitse soldaat van wie haar moeder in de oorlogsjaren zwanger werd. Vrij man (2012) speelt zich af in de 17de-eeuwse Republiek, waar een jonge arts/jurist in de kring rond Spinoza belandt. Dit voorjaar schreef ze het Boekenweekessay De leeuw en zijn hemd, over onze collectieve houding ten opzichte van de Nederlandse geschiedenis.


Politiek

Voordat zij fulltimeschrijfster werd was Noordervliet gemeenteraadslid voor de PvdA in Monster. Haar keuzefilm is Z, een politieke thriller uit 1969, over een linkse politicus uit Griekenland (gespeeld door Yves Montand) die gedood wordt tijdens een demonstratie. Ook heeft de VPRO al laten weten dat Noordervliet een fragment van politiek denker Hannah Arendt op haar Zomergastenlijstje heeft staan.


33 WEBTIP

The Portugal Post

http://kapper.thepostonline.nl/2013/07/29/the-portugal-post-jaargang-1-editie-1


Het begon zo'n anderhalf jaar geleden met een brainstorm in de 'onzalige wouden' van Noord-Portugal. Schrijft journalist, schrijver en columnist Arthur van Amerongen in de eerste editie van The Portugal Post. Een digitaal krantje over het wel en wee in Portugal op Bert Brussens site thepostonline.nl. Of ik hem even wat vragen mocht stellen hierover, vroeg ik hem, waarop de kersverse hoofdredacteur antwoordde: 'O, dat vind ik hartstikke leuk! Dan ga ik er heel gewichtig over doen, dat het een soort New Yorker is, terwijl het hartstikke triviaal is!' Komt-ie:


Oké dan! Je bedacht dit plan met Gerrit Komrij en Bert Brussen. Hoe ging dat?

'Ik verhuisde in 2012 van Zuid-Amerika naar Portugal en kwam met Gerrit Komrij in contact via Facebook. We spraken af in zijn landhuis en hadden het erover dat er in de Algarve van alles gebeurt waar Nederlanders geen weet van hebben. We besloten The Portugal Post op te richten en Bert Brussen er ook bij te vragen. Een eigen krantje maken is natuurlijk enig, maar vooral als drie valse krengen dat doen. Enerzijds moest het een lullig petroleumblaadje worden, daarnaast moest het ook zware artikelen bevatten. Een potpourri.'


Had The Portugal Post er anders uitgezien als Komrij nog leefde?

'Er zou ook een papieren versie komen, als collector's item, en Gerrit had voor elke editie een hoofdredactioneel commentaar geschreven. En we zouden op gezette tijden in het kasteeltje van Gerrit en Charles 'brainstormen'. Oftewel: wanstaltig zuipen en vreten.'


Wat voor artikelen kan men verder verwachten?

'Het is allemaal erg over de top, maar omdat ik best wel een heel professionele en doorgewinterde journalist ben, ziet het er allemaal erg professioneel uit, qua tekst althans. Er komen veel rubrieken, zoals Nieuws van uw Makelaar en wat zwaardere artikelen over fado, Benfica, bedevaartkermis Fátima. Die verhalen liggen al op de plank, deels afkomstig van René Zwaap, mijn oude maatje bij De Groene Amsterdammer. Het moest en moet in ieder geval spraakmakend worden.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden