Review

7: Triple Moon is niet bijzonder genoeg om anderhalf uur te boeien

Na de cirkel en het vierkant bijt Nicole Beutler zich vast in de driehoek.

7: Triple Moon Beeld Anja Beutler

Met haar onderzoekende geest onderscheidt choreograaf Nicole Beutler zich positief in de dans. Soms echter is deze meerwaarde haar valkuil, zoals bij 7: Triple Moon, het laatste deel van haar 'Bauhaus-drieluik' over geometrische vormen. Na de cirkel en het vierkant bijt Beutler zich nu vast in de driehoek: als vorm, maar ook als symbolisch getal. Ze koos voor de matriarchale drie-eenheid: meisje, moeder, oude wijze vrouw, in diverse geloven weerspiegeld in de figuur van de maangodin.

7: Triple Moon (dans)
Door: NBprojects. Concept,
Regie en choreografie: Nicole Beutler
Muziek: Gary Shephard
Toneelbeeld en video: Helena Muskens en Quirine Racké.
9/7, Stadsschouwburg Amsterdam. Tournee vanaf 26/9.

Schetsmatige ode

Vergezeld door een bespiegelende voice-over en te midden van drie mobiele projectieschermen waarop hun gezichten en de volle maan verschijnen, dansen drie vrouwen ombeurten een lange solo, te beginnen met ex-ballerina Hlíf Svavarsdóttir, de oudste van het stel. Haar voorname uitstraling past bij haar rol van alleswetende 'rots én lawine', maar interessant zijn haar bescheiden draaien en armbewegingen niet. Dan levert de vruchtbare leeftijd meer variatie op: Marjolein Vogels ('ik ben de beweging, de krijger') combineert de tegenstellingen van dierlijkheid en elegantie die bij deze fase horen moeiteloos in een swingende 'vaginadans' en een serene loop in wit pak. De jeugdige spring in het veld Madelyn Bullard - zilverkleurige korte broek, gympjes - maakt de cyclus compleet.

Helaas blijft het bij deze schetsmatige ode aan de archetypische vrouw; wat wil Beutler ermee aankaarten over de vrouw nu? Daarbij zijn de overdadige beelden, met alle rook, licht en suggestieve muziek, behoorlijk kitsch en niet bijzonder genoeg om anderhalf uur te boeien, de samenwerking met de filmmakers en kunstenaars Helena Muskens en Quirine Racké ten spijt. Zij zijn niet de minsten. Ze reduceren de dansers bovendien tot visuele fragmenten. Hun emotionele, persoonlijke zeggingskracht wordt verzwolgen, waardoor de voorstelling niet raakt. 7: Tripe Moon is ondanks alle bombarie een te statisch concept.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden