15 acts die u moet zien op Eurosonic/Noorderslag

Hoe vind je de ideale route in het oerwoud van bands op Eurosonic? Dit zijn de suggesties van de Volkskrant.

Melanie De Biasio Beeld Io Cooman

Warm Graves

(14/01 Huis De Beurs, 15/01 Der Aa Theater)
Er waait een kille wind in de atmosferische new wave en post-krautrock van de Duitse band Warm Graves. De koorzang wiegt je onherroepelijk in een lange, lange slaap. Een nummer als het intense Penumba, van de eind vorig jaar verschenen debuutplaat Ships Will Come, zou het goed doen als soundtrack bij een ijzig enge Kubrick-film. (RvG)

Niet te missen

Het driedaagse festival Eurosonic is een ontdekkingsfestival (vandaar de tips, hieronder). Noorderslag, op zaterdagavond in de Oosterpoort, is de jaarlijkse lofzang voor en door de beste Nederlandse popacts. De te verwachten hoogtepunten van Noorderslag spreken voor zich denk aan Typhoon, Jungle by Night en Jett Rebel. Maar het kan natuurlijk ook zomaar gaan spoken bij Ronnie Flex, bij Pauw, bij Nouveau Vélo en Afterpartees. En vergeet vooral John Coffey niet!

Years & Years

(15/01 Simplon)
Even doorluisteren, bij deze slaapkamer-r&b en electropop van het Britse trio Years & Years. De liedjes klinken zo soepeltjes, dat je haast zou denken dat ze vluchtig in elkaar zijn gezet. Dat is toch niet het geval. De onbekommerde jonge jongenssoul in bijvoorbeeld het nummer Take Shelter pakt je zomaar in en gaat vast nog heel hard, dit jaar. Dat denkt de BBC ook: die plaatste Years & Years op de kandidatenlijst voor de 'Sound of 2015'. (RvG)

Years & Years Beeld Io Cooman

Marmozets

(15/01 Vera)
Lekker springerig Brits beukbandje rond de piepjonge zangeres Becca Macintyre. Knap, hoe dit gezelschap ex-schoolvrienden punk, hardcore en een heel klein beetje metal weet te verpakken in catchy popliedjes. Dat talent van de band uit Bingley, West Yorkshire bracht ze al tot een voorname platendeal én een fijn album genaamd The Weird And Wonderful Marmozets, en van de show in Vera wordt dus veel verwacht. (RvG)

Marmozets. Beeld Io Cooman

All Tvvins

(15/01 Mutua Fides)
Van origine zijn ze rockjongens, de Ieren Lar Kaye en Conor Adams, maar als All Tvvins (voorheen Tvvins) maken ze pure pop die klinkt alsof hij uit synthesizers komt, stiekem hoor je overigens tóch vaak vervormde gitaren. Niet op Spotify, amper op Soudcloud, deze potentiële Eurosonic-ontdekking. (MP)

Wolvon

(14/01 Energy Stage)
Verlaat ESNS nooit zonder een Groninger band gezien te hebben en laat die band Wolvon zijn, een trio dat op Amerikaanse leest geschoeide noiserock maakt, zoals die een kwarteeuw geleden in zwang was. Sonic Youth, ja, zeker, maar denk vooral aan Steve Albini's Shellac: zo griezelig fysiek wordt het bij Wolvon ook. (MP)

James Bay

(16/01 Cathedral)
Er komt voorlopig geen eind aan de stroom wat gevoelig in de camera kijkende singer/songwriters. Je hoeft ook geen groot helderziende te zijn om te voorspellen dat de Britse James Bay dit jaar populair zal worden. Oogt sympathiek, schrijft kundige ambachtelijke liedjes en zingt empathisch. Hij komt vandaag mogelijk bovenaan op de prestigieuze BBC Sound Of 2015-lijst, die het met Adele en Sam Smith vaak bij het juiste eind heeft. Snel gaan kijken dus, voor we naar Ziggo Dome moeten. (GK)

Låpsley

(16/01 Infoversum)
Ook favoriet voor winnaar van de Sound Of 2015 is deze 18-jarige zangeres uit Liverpool. Ze bracht net een erg sterke EP uit op XL-Recordings dat er eigenlijk nooit naast zit. Haar muziek heeft een modern popgeluid, met dance-invloeden. Een beetje de vrouwelijke James Blake qua zang. Typisch een geval van: kan nog alle kanten op. Maar Falling Short is een mooi liedje. (GK)

Låpsley. Beeld Io Cooman

Kate Tempest

(16/01 Stadsschouwburg)
Eigenlijk had het met deze Londense dichteres/zangeres vorig jaar ook hier al moeten gaan gebeuren. In eigen land won ze een belangrijke prijs met haar poëzie en werd ze voor haar debuutalbum genomineerd voor de Mercury Prize. Daarop staan rauwe raps, die ze brengt met eenzelfde bravoure als The Streets in zijn betere jaren. Ze was hier al eerder, maar nu moet het maar eens gaan gebeuren met dit multi-talent. (GK)

Kate Tempest. Beeld Io Cooman

Yuko Yuko

(17/01 Oosterpoort)
Onder de naam Yuko Yuko knutselt de ijverige 19-jarige Fries Elias Elgersma al een paar jaar in zijn eentje liedjes in elkaar. Via Bandcamp werd hij in 2012 al opgepikt door een Mexicaans label. Elgersma, onmiskenbaar geïnspireerd door de jaren tachtig, is kwistig met echoënde gitaren en propt zijn liedjes vol met dikke lagen synthesizer. Die formule leverde de afgelopen jaren prachtige, lo-fi popliedjes, luister bijvoorbeeld naar Crying in the Discotheque. (JF)

Beeld Io Cooman

Happyness

(15/01 Minerva Art Academy)
Ten tijde van The Libertines zaten bijna alle Londense pubers wel in een bandje, maar de meeste hielden het snel weer voor gezien. De drie jongens uit Happyness gingen door, schreven liedje na liedje en ontwikkelde langzaamaan hun eigen, veelzijdige stijl: van gitaarliedjes in de traditie van Pavement en Weezer, tot een gevoelige Sparklehorse-kraak (When You Wake Up). (JF)

Moodoïd

(16/01 Minerva Art Academy)
Onder toeziend oog van producer Kevin Parker (Tame Impala) werkte Pablo Padovani, gitarist van Melody's Echo Chamber, aan zijn debuutalbum Le Monde Möö. Les garçons veulent de la magie, aldus Padovani in het gelijknamige openingsnummer. De invloeden van Parker zijn duidelijk hoorbaar op de psychedelische trip die Moodoïd aflegt op Le Monde Möö, maar Padovani durft verder te kijken dan de sixties. (JF)

Beeld Io Cooman

All We Are

(16/01 Huis De Beurs)
Slaperige zoete psychedelische soul die aanvoelt alsof je door warme stroop zwemt. Zelf typeerden de jongens uit Liverpool hun single Utmost Good als 'The Bee Gees op diazepam'. De band uit Liverpool laat je in ieder geval in milde dromerige staat achter op de dansvloer. (PC)

Shura

(14/01 Grand Theatre, 16/01 Simplon)
Briljante eighties pop door een softfocuslens. De liedjes van de Britse Shura hebben melodieën die zich gelijk nestelen in je hoofd zonder dat ze plat worden. Met de ingebakken melancholie van al die voorbije zomers waarin je hevig verliefd bent geworden. (PC)

My Bubba

(14/01 Huize Maas)
Zeldzaam charmant waren ze in oktober in Carré, als voorprogramma van Damien Rice: twee meisjes die dus écht My (uit Zweden) en Bubba (uit IJsland) heten. Ze zingen lieflijke, naïeve folkliedjes en worden nogal eens met CocoRosie vergeleken, maar zo gewild gek zijn ze gelukkig niet, deze Noordse Kate & Anna McGarrigle. (MP)

My Bubba. Beeld Io Cooman

O Melanie De Biasio

(14/01 Huize Maas)
Licht gloeiende souljazz en een stem waarin die bescheiden maar krachtige sensualiteit huist die doet denken aan Billie Holiday. De Belgische zangeres Melanie De Biasio, die studeerde aan het Brusselse conservatorium, heeft begrepen dat je soms moet fluisteren om mensen naar je te laten luisteren. Zacht maar dwingend. (PC)

Popprijs

Vaste afspraak op festival Noorderslag, volgende week zaterdag in de Oosterpoort te Groningen; de uitreiking van de jaarlijkse Popprijs. De jury van de belangrijkste Nederlandse popprijs is er trots op: de winnaar lekt nooit uit. Terwijl de laureaten toch op slinkse wijze naar de Grote Zaal moeten worden geleid, richting kwart voor elf 's avonds, om daar verrast te worden en de gebruikelijke bierdouche te ondergaan. Speculeren mag wel, natuurlijk. Doet u thuis maar even mee: wordt het Typhoon? Ilse de Lange met haar Common Linnets? Of toch de jubilerende Guus Meeuwis? Mr. Probz? Of de danceheld Hardwell?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden