100 op de schaal van voldoening

Namiddagzonnetje, 24 graden, glaasje; dan is een terrasje erbij wel prettig. Liefst een met een mooi uitzicht. V Zomer zoekt en vindt.

Je kunt natuurlijk gaan raften in de Tatshenshini rivier, de Big Five afvinken in Zimbabwe of op stilteretraite in de Himalaya, maar één ding blijft tot in den eeuwigheid overeind op de schaal van voldoening, en dat is een lap natuur, twee fietsen en appeltaart met slagroom toe.


Welkom bij Oortjeshekken. De klassieker onder de buitenplaatsen, de moeder aller pleisterplaatsen, thuiskomen zoals thuiskomen bedoeld is.


De Man - een geboren Gelderlander - kwam op het idee. Eerst fietsen huren op station Arnhem, dan op ons gemak langs de dorpen Elden, Elst en Lent, lunchen in Nijmegen en dan met volle buiken richting de finale, natuurgebied de Ooijpolder, met als glorieuze eindbestemming hotel en huiskamercafé Oortjeshekken, een plek waar hij als kind al taart at, in het water speelde en kikkers ving.


Dat doet kennelijk wat met een mens. Want onderweg welde het geluk steeds heviger in hem op. Wist ik dat Gelderland het groenste gebied van Nederland was? Dat hier alle grote rivieren tezamen kwamen? En dat je hier nergens je fiets op slot hoefde te doen, zo eerlijk waren de mensen? Toen hij ook nog over de geslaagde ophoging van de dijken begon, zoomde ik stilletjes in op het moois om me heen.


Want mooi was het, eerlijk is eerlijk. Meanderende riviertjes. Boerderijen met namen als De Schaapskooi, De Peppel en Anno 1820. Wildroosters, ooievaars en kikkerkoren. Vers geplukte aardbeien, kersen, frambozen en peren voor een paar euro per pond. En toen moest het mooiste nog komen.


Oortjeshekken bleek midden in de Ooijpolder te liggen, naast het kleinste kerkdorp van Nederland, Persingen. Het pand stamde uit de 17de eeuw, ooit was het een kruidenierszaak. Later deed het dienst als café waar buurtbruten en smoezelige schippers zich aan brood, bier en biljart laafden, en in de jaren tachtig nam Midas Dekkers er zijn programma Midas op, waarin hij bij de potkachel of aan de bar verhaalde over bestialiteit, de dood en het krijgen van kinderen. Een mooi beeld.


Inmiddels is Oortjeshekken in handen van Hent (50) & Margreet (45), een stel uit de buurt van Nijmegen dat voordat ze hier in 2005 aan begonnen nog nooit iets in de horeca had ondernemen. Gek eigenlijk, want ze hóren er. Hij: blauwe ogen, Camel tussen de vingers, de boel relativerend. Zij: blonde krullen, lieve lach, iedereen tevreden. Geen kinderen, wel een Friese stabij, Job. En sinds dertien jaar een stel.


Samen maakten ze van Oortjeshekken de klassieker die het nu is: met personeel dat er al duizend jaar met liefde werkt - er zijn al meerdere koppels ontstaan, de baby's die daar uit voortkomen worden Smoortjeshekken genoemd - met mensen die elk jaar terugkomen en met de klapper van de menukaart, de appeltaart die elke week door de moeder van Hent wordt gebakken. 'Ik heb gezegd dat het echt niet meer hoeft, dat mensie is inmiddels 80, maar ze staat erop.'


Het enige dat is veranderd, is dat ze nu wifi hebben, maar daar maakt geen hond gebruik van. Hier komen natuurliefhebbers, stiltezoekers en wandelgangers, en die lezen echte boeken, van echt papier, zoals van Khaled Hosseini en Dan Brown. Sommigen dichten zelfs, getuige het gastenboek:


Vanuit ons koekoeksraampje zie ik


heilige koeien,


Wachten op hun snelle baasjes


Daarachter - donkergrijs glimmend -


de Bisonbaai.


En deze:


Het is mooi


In de ooij


Prachtig weer


Geen verkeer


Puur natuur


Straks heel duur


Kan niet stuk


Puur geluk


Dan weet je het wel. Dat zijn mensen die driekwartbroeken dragen, 's avonds hooguit twee glazen wijn drinken en om elf uur het licht uit doen. Maar geef ze eens ongelijk. Is er iets mooiers dan de vogels naar bed horen gaan? Dan de sterren zien fonkelen in een volkomen stille nacht? En de zon zien opkomen boven de Bizonbaai?


De Man vond in elk geval van niet. 'Thuis ga ik voortaan ook weer eerder naar bed', zei hij. 'Je voelt je gewoon écht beter.'


Mindfulness, maar dan in je eigen achtertuin. Mét appeltaart.


Oortjeshekken.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.