010 BBoyz mogen niet stunten bij Conny Janssen

De breakdansers van de Rotterdamse 010 BBoyz zijn gewilde gasten in de moderne dans. Vorig jaar maakten ze de zaal gek tijdens het jaarlijkse VSCD-Dansprijzengala en gaven ze een hip tintje aan het Scapino-experiment TWOOLS....

Niet dat ze kunnen stunten met hun headspins en windmills. Janssen dempt hun aanwezigheid door de kunstjes te vertragen en te kortwieken. Een van hen hangt de eerste twintig minuten zelfs tegen de achterwand, kijkend naar de moderne dansers van Janssens eigen groep. De battle of dance die Janssen voorstaat met Meet me, a Dancer bestaat vooral uit gesnuffel aan elkaars lijven en motoriek.

Dat leidt wel tot beïnvloeding. In de openingssolo van Anna Réti (vervangster van de geblesseerde Iris Reyes) schemert een geëlectrificeerde trilling door. De breakdancers voegen zich op hun beurt in een zachte schuifeldans. Voor de fans van de 010 BBoyz een beproeving: iedere aanzet tot een tollende handstand maakt al ras plaats voor de typisch menselijke danstaal van de choreografe.

Het gesnuffel geeft de voorstelling een lichtvoetige toon maar maakt haar ook oppervlakkig. Janssen kiest vooral voor de zachte kant van haar idioom: dansers omhelzen elkaar en trippelen van intens genot. Met als resultaat vertederende beelden zoals een reus van een breakdancer met aan zijn borst een jonge studente van de dansacademie. Maar ook een te vriendelijke aanpak: de voorstelling kabbelt voort, evenals de rustige hartslag van de gemixte muziekfragmenten.

Het gemis van Janssens troef Iris Reyes maakte de uitvoering zaterdag nog fletser, al danste de speelse Réti zich hierdoor opvallend in de kijker. Toch voelt ook de ontmoeting tussen haar en de breakdansers, zoals in de titel vervat, niet als een spannende blind date maar als een welwillend kennismakingsgesprek.

Ook een rendez-vous maar dan tussen Nederlandse en Russische dansers is de herneming van The Package, de kantoororgie van Shusaku Takeuchi uit 1994. De choreografie rond veertien stalen bureaus is minder provocatief dan het origineel maar wel vitaler. En met de mooist denkbare achtergrond: de witglazen binnenplaats van het Haagse stadhuis.

Hoog torenen de glimmende luchtbruggen uit boven de deserterende kantoorklerken. Een sneeuwstorm van A4-tjes daalt op hen neer. Uitgeput van de dans der onderhuidse driften storten ze ter aarde. Zo creëert een oud stuk een actueel beeld: levenloze lichamen bedolven onder de resten van een kantoor.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden