'Zoro Feigl wordt groter dan Nederland'

Zoro Feigl (29), voorgedragen door Jeroen Bosch, beeldend kunstenaar en oprichter van cultuurwebsite trendbeheer.com.

Er zijn zoveel goede, jonge kunstenaars dat ik met gemak een longlist kan voordragen', zegt Jeroen Bosch. Toch was hij er na enig peinzen uit: Zoro Feigl moest het worden. 'Die is jong, hartstikke aanstormend en bovendien beoefent hij het lastige genre van monumentale kunst.' Tijd om hem in de spotlights te zetten.
Feigl maakt bevreemdende, kinetische objecten. Hij hangt een lap stof aan het plafond en laat die met een motortje rondzwiepen. Hij hangt tl-buizen in een cirkel en laat die met een ventilator schommelen. Hij legt glazen bollen voor een stuk hout, zodat de zon er tekeningen in brandt.

Afgezien van die serene, glazen bollen, piept, knarst, ruist en beweegt het universum van Feigl. 'De eerste keer dat ik het zag, bij de Kunstvlaai - een jaarlijkse tentoonstelling van (inter)nationale kunstenaarsinitiatieven en kunstopleidingen - , was het nog een probeersel, een lap stof in de lucht, een soort zomerjurk, die aanvankelijk niet opviel. Maar toen hij ging draaien, dacht ik: 'Mijn god, wat is hier aan de hand?' Aangejaagd door een motor, verandert de slappe lap in een soort vliegende schotel, die in volle vaart om zijn as tolt en de lucht boven je hoofd laat trillen.

Die ervaring geldt in overtreffende trap voor Poppy (2012), een vervolmaakte en reusachtige versie van het probeersel. Bosch zag Poppy bij de Verbeke Foundation in België, een museum voor installaties en levende kunst. Een knalrode, meterslange bloem van zeildoek aan het plafond, die hoog boven je hoofd snoeihard in het rond draait. Afgezien van de herrie en de veranderende luchtdruk, is de snelheid zo hoog, dat het gevaarte elk moment op hol lijkt te kunnen slaan, de kijker in zijn val verpletterend.

Hallicunerend
Ondanks dat gevoel van gevaar, is de razende beweging hallucinerend. 'Het gaat lang niet altijd op. Maar in dit geval wel. Groot is goed en veel is lekker.' Wat op Bosch ook indruk maakte, waren de reacties van het publiek. Kinderen begonnen spontaan te dansen en te juichen. Volwassenen werden er vrolijk van. 'Feigls werk verwijst naar niks. Het gaat mijns inziens nergens over. Maar als zijn objecten zich in beweging zetten, zijn ze zo sensationeel, dat mensen er opgewonden en blij van worden.'

Het gaat natuurlijk wel ergens over. Feigl is uitvinder. Hij doet met jongensachtig plezier ontdekkingen. Plakt fietsbanden aan elkaar, zet de fietspomp erop, waardoor de slang tot leven komt. Die bolt en kronkelt door de ruimte en knapt net niet. 'Het ziet eruit alsof hij bij het maken van zijn werk zichzelf ook verrast. Zijn vrijheid en schik zijn aanstekelijk. Misschien is dat wel ondergesneeuwd in deze tijd: de spelende mens.'

Feigl werkt gestaag aan een karakteristieke beeldtaal, vindt Bosch. Die is ongepolijst industrieel en herkenbaar. Alles wat hij maakt, komt uit het laboratorium van Zoro Feigl. Ook bijzonder: het is locatiegebonden, gaat een dialoog aan met de ruimte.
Waarom hij moet winnen? Vanwege dat ongetemde plezier. Vanwege de gretigheid om beelden te maken en de energie, die je als kijker voelt en proeft. 'De vitale, fysieke aanwezigheid spat ervan af. Ongeremd, ondubbelzinnig en verfrissend. Zo leuk kan beeldende kunst zijn.'

Ook omdat zijn beeldtaal universeel is en voor iedereen te begrijpen, wordt Feigl groot, denkt Bosch: 'Groter dan Nederland.'

zorofeigl.nl

De genomineerden voor de Volkskrant Beeldende Kunst Prijs. Uiterst rechts Zoro Feigl. Beeld Daniel Cohen / de Volkskrant
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.