Column

'@ZKH_WillemAlexander: we zijn het begrip 'officiële gelegenheden' wat op gaan rekken'

Een moderne koning heeft Twitter. Maar Twitterkanalen moeten gevuld worden met tweets. En dat kan zelfs een moderne koning als Willem Alexander niet allemaal zomaar zelf gaan doen. Emma Curvers is zijn ghostwriter.

Prins Willem-Alexander maakt een foto met zijn telefoon al hij met prinses Maxima en koningin Beatrix vertrekt van Saba in november 2011. Beeld anp

Een ghostwriter is doodnormaal. Alle grote twitterpersonalities hebben ghostwriters voor hun content. Koning Rania bijvoorbeeld: gigantisch op Twitter, kan zelf geen volzin typen. Pas toen Willem Alexander bij een staatsbezoek hoorde dat ook Obama geen letter zelf schrijft, kon @ZKH_WillemAlexander niet achterblijven. In de praktijk komt dat erop neer dat ik als hoofd sociaal-mediale communicatie de bezigheden en denkbeelden van Willem Alexander op een positief-enthousiasmerende manier vertaal naar 'tweets' voor zijn, even zien, pak 'm beet 5.413.789 volgers. Als ik tweet parafraseer ik de koning op een manier die voor zijn volgers aansprekend is. Eigenlijk kun je mijn taak vergelijken met wat Wim Kok in de jaren negentig voor Willem deed.

Kijk, na de kroning was het tijd het moderne koningschap te gaan concretiseren. We zijn met toonaangevende trendwatchers, stylisten en een reclamebureau in conclaaf gegaan voor een marketingplan. De Bilderbrainstorm, noemden we dat voor de grap. We zijn begonnen met een analyse van de doelgroep: de Nederlander. Het bleek dat onder Nederlanders het gevoel heerste 'dat de Willem Alexander niet bestaat'. Aan dat beeld gingen we iets doen.

Taalgebruik
Het taalgebruik was daarbij natuurlijk van wezenlijk belang. We gebruiken bijvoorbeeld wel woorden als 'leuk', 'top', 'gewoon', of 'gewoon helemaal top!', maar niet 'cool'. Beatrix sprak zo nu en dan vanuit de wij-vorm, waarbij je nooit precies wist wie er buiten haar nog meer die overtuiging droegen. Dat gingen we totaal anders aanpakken. Willem-Alexander bedient zich in plaats van 'Wij' vaak van de veel modernere je-vorm. 'Je wil natuurlijk niet X.', of 'Je ziet vaak, dat X.' Je weet hierbij nooit precies welke 'je' hij bedoelt: spreekt hij tegen zichzelf, over mensen die hij heeft gesproken, Máxima misschien? Of wil hij dat 'je' X gaat vinden? Die ruimte voor interpretatie, dat is hoe we het willen.

Aanvankelijk zaten we natuurlijk wel met die mediacode. Vooral toen we eenmaal voluit voor het inhoudelijk-ceremoniële koningschap gingen, werd onze content toch wat eenzijdig. We moesten langzaam toe naar het idee, dat we juist gebaat waren bij aandacht voor de privésfeer. Een functie die afhankelijk is van afkomst, moet geen geheim maken van familiekwesties, toch? We zijn dus dat begrip 'officiële gelegenheden' wat op gaan rekken, tot we tot de definitie kwamen, dat in wezen alles dat zich buiten de bad- en slaapkamer afspeelt, een gelegenheid genoemd kan worden.

Wat we altijd als een goed tweetvoorbeeld aanhalen, is het filmpje waarbij Willem en Maxima staan te hossen met DJ Armin van Buuren. Stelregels zijn: niet de jetset, wel de volkspret. Gewoon lekker normaal, maar niet te normaal. Laatst plaatste @ZKH_WillemAlexander bijvoorbeeld een klaagtweet: hij moest zijn eerste belastingaangifte controleren. Maar hebben Wim en Max bijvoorbeeld een nieuw huis gekocht, dan noemen we dat een privémoment. Heeft een A'tje haar rijbewijs: een Instagrammoment. Amalia wordt nu alvast gevolgd door @MinPres, zo schattig! Maar ze mag niet flirten op Twitter. Intussen moeten we natuurlijk wel iets koninklijks uit blijven stralen. Ja, je zou kunnen zeggen dat het af en toe een sociale media-spagaat is.

Wat titulatuur betreft zijn we veel losser geworden. We reageren in principe op alles, van 'Zijne Koninklijke Hoogheid' en 'Uwe Weledelgestrenge Excellentie' tot 'Yo Koning' en 'Hee papi'. Wat mensen het meest vragen, is of we hen willen begroeten per twitter.

Ja, ik verstuur die tweets. Nep? Dat ligt er maar aan hoe je dat definieert. Willem-Alexander twittert niet echt. Maar de energie is wel honderd procent Willem. Laat het dan bedrog zijn zoals anti-rimpelcrème. Je weet dat het niet klopt, maar je gebruikt het toch graag. Dan is het toch een bedrog waar de mensen voor kiezen.

Emma Curvers is schrijver en columnist.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.