'Wij zijn de volgende generatie, wij moeten wel in Europa geloven'

Vier studenten uit even zoveel landen staan bij elkaar op een congres over de toekomst van Europa. Waarover praten ze?...

Van onze verslaggever

Frank Poorthuis

EINDHOVEN

Eurotopia, de Europese droom, is het congresthema en op het podium sloven hoge Europeanen als voormalig secretaris-generaal Van Eekelen van de WEU zich uit om de jeugd warm te maken voor hun ideaal. Velen hebben echter de nacht hun beste energie geschonken en zijn minder aandachtig.

Toch is er hoop voor Europa, als tenminste deze vierhonderd toekomstige juristen, chemici en milieudeskundigen de hoop van Europa zijn. En dat niet alleen omdat er, getuige de slaperig verliefde hoofden die her en der op 'vreemde schouders' rusten, al flink internationaal verbroederd wordt. Er blijkt onder de congresgangers wel degelijk een Europees ideaal te leven.

Judit Horna'th bijvoorbeeld, een 22-jarige studente internationaal recht uit Boedapest, gelooft 'persoonlijk zeker in een verenigd Europa. Maar de vraag is of mijn land daarvan dan deel zal uitmaken'. Ze hoopt het, maar heeft haar twijfels. Veel generatiegenoten die ze hier ontmoet, weten trouwens niet eens of Hongarije nu al deel uitmaakt van de EU, vertelt ze.

Terwijl ook over de levensomstandigheden in haar thuisland soms wat misverstanden uit de weg moeten worden geruimd. 'Er zijn er die denken echt dat we leven op water en zwart brood.' Eurotopia? Judit glimlacht: 'Als wij er niet in geloven, gebeurt het niet. Wij zijn de volgende generatie, wij moeten erin geloven.'

Ook Dessislav Georgiev is stellig. 'Ja, ik geloof in Europa', zegt de student economie uit Bulgarije (de Oosteuropeanen zijn oververtegenwoordigd op het congres). Nog tien jaar en dan zal het zover zijn, denkt hij. 'Voor West-Europa. Voor onze Oosteuropese landen bestaan nog zoveel barrières. Dat wordt nog wel tien jaar later.'

De 21-jarige Finse Kati Hamalainen studeert chemie en denkt over een aantal jaren 'ergens in Europa' te gaan werken. Open grenzen, makkelijk reizen, dat zijn de voordelen die ze voor ogen heeft van de eenwording van Europa. Maar zo groot is Kati's Europese ideaal ook weer niet, dat ze haar moederland definitief de rug zal toekeren.

Het is een voor jongeren opmerkelijke 'nationalistische' houding, die ook andere congresgangers uitdragen. De eenwording is mooi en nastrevenswaardig, stellen zij, maar liever dan een heus Eurotopia zien zij kennelijk de Verenigde Staten van Europa ontstaan. 'Je land is als je eigen huis', zegt Judit uit Budapest, 'je kunt een paar weken op vakantie gaan, maar uiteindelijk wil je toch terug.'

'Wij geloven in een eenheid met behoud van landsgrenzen', stelt Sonia Santos (22) studente bestuurskunde uit Portugal. 'Culturele verschillen zullen er namelijk altijd blijven. En daar is niets mis mee. Integendeel. Portugal blijft mijn land, ik hou van onze eigen cultuur.' 'En van het klimaat', vult haar vriend Carlos aan. Sneeuw op 29 maart! Hij schudt ongelovig zijn hoofd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.