'Waarom zou een Limburgs meisje van 18 niet naar Syrië vertrekken om daar met Yilmaz te trouwen?'

Tv-recensie

De Algemene Beschouwingen zijn natuurlijk heel belangrijk voor ons land, maar de televisiekijker in mij bleef gisterenavond haken aan iets heel anders. Aan het ongelooflijke verhaal van Yilmaz & Aisha, zoals dat in nog geen tien minuten werd verteld door EenVandaag.

Yilmaz is in de Nederlandse huiskamer niet helemaal een onbekende. Begin dit jaar dook deze Nederlandse oud-militair op, toen Nieuwsuur hem filmde in Syrië, waar hij zich had aangesloten bij de jihadisten. Yilmaz vertelde dat hij was gekomen om Assad te verslaan en de islam te verspreiden, wat ongetwijfeld betekende dat hij op het slagveld zou sterven. Maar dan had hij zich via het martelaarschap tenminste goddelijke roem verworven.

Een knappe vent, die Yilmaz, met een getrimde baard, die op de vraag wat hij miste in zijn nieuwe bestaan, antwoordde: 'De kapsalon.' Door GeenStijl werd hij dan ook 'de modejihadist' en 'de Jan des Bouvrie van het jihadisme' genoemd. Niet veel later kwam hij opnieuw in het nieuws, toen hij gewond raakte en hij zijn doorboorde hand onder het oog van een cameraatje liet behandelen. Het bloed droop ervan af, maar de stoere Yilmaz gaf geen krimp.

Destijds vond nog een debatje plaats over de vraag of het van Nieuwsuur wel verantwoord was deze jihadist een podium te geven voor zijn propagandapraatjes waarin geweld wordt verheerlijkt. Maar erg lang duurde de discussie niet, omdat Femke Halsema - het morele kompas van deze tijd - via De Correspondent liet weten dat wij de plicht hebben alle kanten van deze ingewikkelde medaille te laten zien. Dus ook deze kant.

Maar nu het vervolg van EenVandaag.

Wij verplaatsen de camera naar Maastricht, waar een moeder tevergeefs haar tranen probeert te drogen. Ze vertelt over haar dochter van 18, een vrolijke meid, die aan sport deed en graag uitging. Tot het religie-gen haar aanraakt. Via de Bijbel komt dochter bij de Koran terecht en niet lang daarna loopt zij in de huiskamer rond in een nikab. Moeder ziet de ogen van haar dochter uitsluitend nog door een spleetje.

Intussen heeft dochter op internet contact gemaakt met Yilmaz. En dan slaat de verliefdheid toe. Het vrouwenbrein staat voor niets. Moordenaars in gevangenissen krijgen huwelijksaanzoeken en achter tralies verwekt Joran van der Sloot een kind bij een vrouw die daar kennelijk om heeft gevraagd, dus waarom zou een Limburgs meisje van 18 - nu Aisha geheten - niet naar Syrië vertrekken om daar met Yilmaz te trouwen?

Eerst wordt het paspoort nog ingehouden, maar een bereidwillige advocaat helpt de dochter aan een ID-kaart, waarmee ze ook vrijelijk door Europa kan reizen. En dan is Aisha verdwenen.

Het laatste nieuws is dat Yilmaz zich al weer heeft laten scheiden. Aisha is onlangs in Raqqa gesignaleerd, de hoofdstad van het Islamitisch Kalifaat. Nog deze week - vertel ik erbij - werd bekend dat westerse moslima's in Raqqa bordelen leiden met ontvoerde Jezidische vrouwen, die door de IS-strijders worden misbruikt. De werkelijkheid is altijd nog verschrikkelijker dan wat jouw fantasie zich kan voorstellen.

Moeder huilde in de Maastrichtse huiskamer. Even later keek ik naar de Algemene Beschouwingen en vroeg mij af waar het over ging. Ik had even geen zin meer in het morele kompas van al die mensen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.