Column

'Volkomen idioot om haat tussen voetbalclubs als folklore te bestempelen'

In Amsterdam moest een theatervoorstelling over Feyenoord worden afgelast omdat er doodsbedreigingen werden geuit. Waarom is daarover zo weinig opwinding?, vraagt Jonathan van het Reve zich af.

Een spandoek in de Arena bij het bekerduel tussen Ajax en Feyenoord, waarbij geen Feyenoord-publiek aanwezig mocht zijn. Ajax won de wedstrijd met 3-1. Beeld anp

'Waarom heb ik daar in godsnaam niet over geschreven?'

Toen ik woensdag in de Volkskrant het interview las met Rory de Groot, theatermaker en oud-Feyenoordspeler, schoot die gedachte door mijn hoofd. De Groot vertelt over zijn voorstelling Hand in hand, die begin vorig jaar in Amsterdam-Noord moest worden afgelast nadat er doodsbedreigingen op het theater waren gekalkt. Ik herinner mij dat vagelijk, maar waarom is er toen zo weinig ophef over geweest? Het stond in de krant en zelfs de NOS heeft het gemeld, zie ik nu. Maar een mediarel is uitgebleven, terwijl er toch echt een theatervoorstelling is afgeblazen vanwege bedreigingen, en de vrije meningsuiting dus moest buigen voor terreur.

Nu is zo'n vergelijking altijd link, maar stel je eens voor dat het een anti-islamfilm betrof, wat zou er dan zijn gebeurd? Of als moslims ergens een schilderij van een blote borst of profeet hadden vernield? Dan was het land waarschijnlijk te klein geweest.

Tenminste: dat mag ik hopen!

Maar waarom in dit geval dan niet?

Zijn alle 'strijders voor het vrije woord' soms hypocriet? Gaan ze de barricaden op als Wilders wordt bedreigd, maar halen ze hun schouders op over censuur zodra ze de islam er niet de schuld van kunnen geven? Dat lijkt mij onzin. Natuurlijk wordt een incident vaak extra gretig opgepikt wanneer het in iemands straatje past, ook door mij, maar het lijkt me sterk dat iedereen die tegen religieuze terreur en overheidscensuur protesteert, het prima vindt als hooligans een theatermaker de mond snoeren.

Wat het dan wel is?

Ik denk dat het te maken heeft met een vaag gevoel dat zulk voetbalgedoe er nu eenmaal bijhoort. Religieus fanatisme zijn we hier niet meer zo gewend, maar de oerhollandse rivaliteit tussen Amsterdam en Rotterdam, die kennen we al eeuwen. Daar is niks aan te doen. Ook mijzelf betrap ik op sporen van die notie, maar het is natuurlijk volkomen idioot om deze haat, die vaak al met de paplepel wordt ingegoten, als folklore te zien. En wie niet gelooft dat stedelijk chauvinisme welhaast wel net zo dom en gevaarlijk kan zijn als religie, moet de volgende alinea maar eens lezen.

De Groot vertelt namelijk ook iets wat destijds niet in de krant heeft gestaan: tijdens de tweede voorstelling in Amsterdam, die dus wel doorging, werd het theater bewaakt door een agent die voor Ajax was. 'Uit protest' droeg die een Ajax-speldje, 'zo dicht mogelijk bij zijn hart'. Dat is al vreemd, maar nu komt het: hij wenste De Groot niet te ontmoeten, en wilde hem ook geen hand geven. 'Alleen met zijn fouilleerhandschoen aan.'

Er werkt dus iemand bij de politie die zo doordrongen is van haat, dat hij zelfs in diensttijd niet normaal kan doen. Hoe moet zo'n man ooit neutraal tussenbeide komen als een paar Ajaxfans op het Leidseplein een Rotterdammer aftuigen? Of gaat hij dan ook eerst zijn handschoenen zoeken?

En zou hij de enige zijn?

Jonathan van het Reve is columnist van de Volkskrant. Hij schrijft elke week een column in Vonk, het zaterdagse opinie- en achtergrondkatern van de Volkskrant.

 
Zijn alle ‘strijders voor het vrije woord’ soms hypocriet? Gaan ze de barricaden op als Wilders wordt bedreigd, maar halen ze hun schouders op over censuur zodra ze de islam er niet de schuld van kunnen geven?
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.