'Twistzieke politici drijven Vlamingen en Franstaligen uiteen'

Hans Van de Cauter woont in het tweetalige Brussel, en voelt zich daar als een vis in het water. 'De Franstaligen hebben nog nooit zo goed Nederlands gesproken als tegenwoordig....

Politici daarentegen zijn er volgens Van de Cauter voortdurend op uit de verschillen tot bespottelijke proporties uit te vergroten. En dan heeft de 30-jarige advocaat en lijsttrekker van de Belgische Unie/Union Belge (BUB) het nog niet eens over het Vlaams Blok.

'Heeft u wel eens goed rondgekeken in het Vlaamse parlement? Is het u daar opgevallen dat er nergens een Belgische vlag hangt? Ze doen alsof ze met niemand anders iets te maken hebben.'

De BUB is volgens Van de Cauter uniek in België. 'We zijn de enige partij die opkomt voor de Bélgische belangen, in plaats van enkel de Waalse, Brusselse of Vlaamse.' België is in zijn politieke verdeeldheid een uitzondering in de wereld, meent Van de Cauter.

'In meertalige landen als Canada of Zwitserland zijn de politieke stromingen over de taalgrenzen heen verenigd. Bij ons kijkt nie-mand ervan op als de Waalse en de Vlaamse christen-democraten elkaar de huid vol schelden.'

Toch valt niet te ontkennen dat er flinke meningsverschillen bestaan tussen noordelijk en zuidelijk België: over nachtvluchten vanaf luchthaven Zaventem, wapenexport, stemrecht voor migranten, tabaksreclame.

'Natuurlijk is er een cultureel verschil tussen de taalgroepen. Maar vooral de Vlaams-nationalisten vergroten dit probleem uit en zeggen dat Franstaligen en Nederlandstaligen op een fundamenteel andere manier denken. Dát is nonsens. Het gaat uitsluitend om problemen tussen twistzieke politici. De burgers onderling hebben geen last van elkaar.'

De geldstromen van Vlaanderen naar Wallonië zijn een ander heikel geschilpunt. Vlamingen beklagen zich erover dat ze de Waalse sociaal-economische problemen moeten betalen. Forse bedragen aan werkloosheids-en ziekteverzekeringen stromen naar het zuiden.

'Voor het gemak vergeet men dat het heel lang omgekeerd is geweest. En over tien jaar is het plaatje misschien weer helemaal anders. De demografische gegevens wijzen daar al op.'

De verontwaardiging is bovendien selectief. 'Het is toch raar dat niemand ooit klaagt over het geld dat van de provincie Antwerpen naar Limburg vloeit, terwijl politici wel op hun achterste benen staan over het geld voor Luik.'

De meningsverschillen zijn niet zo onschuldig als ze misschien lijken. 'België kan uiteenvallen. Vlaanderen is groot genoeg om een volledig zelfstandig land te worden.'

En de opdeling kost de Belgen nu al handenvol geld. Van de Cauter is verbolgen over de hoge bedragen die de staatskas kwijtraakt aan de huidige staatsstructuur. Het land heeft zes parlementen met zestig ministers. 'Wat dacht u hoeveel dat kost?'

Als een Belgische D66 pleit de Belgische Unie daarom voor staatshervormingen. Terug naar de eenvoud: een provinciale unie met negen provincies en drie taalgemeenschappen. 'Dat is wat de mensen willen. Door de warrige kluwen aan bevoegdheden tussen de diverse parlementen is iedereen de draad kwijt. Ze keren zich van de politiek af. We hoeven geen drie ministers voor Verkeer in een klein land als België.'

De bevolking zou tweetalig moeten worden, meer dan nu het geval is. Ook tweetalig onderwijs, tweetalige partijen en tweetalige media zouden de problemen kunnen overbruggen. 'Dat zal de grootste verschillen in het denken tussen de bevolkingsgroepen wegwerken. Gelukkig niet alle: niet iedereen hoeft hetzelfde te vinden.'

De Belgische Unie, vorig jaar opgericht, kan misschien wel op sympathie, maar niet onmiddellijk op brede volkssteun rekenen. Er zijn ongeveer duizend sympathisanten en vijftig actieve leden. Tijdens de federale verkiezingen van dit voorjaar behaalde de BUB zo'n tienduizend stemmen, veel te weinig om verkozen te worden.

Toegegeven, zegt Van de Cauter, praten over staatshervormingen is niet bepaald sexy. 'De BUB is ook voor mij ook geen hobby uit plezier, maar uit overtuiging.'

Een partij met slechts één boodschap wil de BUB niet graag worden genoemd. De groepering heeft ook opvattingen over sociaal-economische en milieuvraagstukken.

Vol goede moed maakt de BUB zich op voor de volgende verkiezingen, die in een land met zoveel parlementen nooit lang op zich laten wachten. In 2004 zijn er regionale en Europese verkiezingen.

Of hij daadwerkelijk een zetel behaalt, maakt Van de Cauter niet eens zo veel uit. 'Ik ben niet uit op macht. Als onze ideeën zich als een virus verspreiden onder de andere partijen, ben ik ook tevreden.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.