Commentaar

'Teeven ontkomt niet aan ruimhartiger uitleg van kinderpardon'

Discussies over het kinderpardon zullen de slagkracht van het kabinet aantasten en bieden geen uitzicht op een sluitende regeling, schrijft Sander van Walsum in het commentaar van de Volkskrant.

Een bord in de gemeente Bunnik met de oproep tot het tekenen van de petitie voor het kinderpardon. Het initiatief van burgemeester Hans Martijn Ostendorp krijgt veel bijval van zijn collega's. Foto anp

Als de opstellers van het regeerakkoord zich bewust waren geweest van de ongerijmdheden in het kinderpardon, zouden ze ongetwijfeld andere afspraken hebben gemaakt. Want het kan nooit hun bedoeling zijn geweest om kinderen uit te zonderen van de maatregel, louter en alleen vanwege het feit dat de lokale overheid wel op de hoogte was van hun bestaan en de rijksoverheid niet. Dat is, zo kan inmiddels worden vastgesteld, niet uit te leggen. Niet aan de betrokken kinderen en hun ouders. Niet aan de Kinderombudsman.

En evenmin aan de gemeenten, waarvan het belang onder invloed van de decentralisatie van overheidstaken de komende jaren alleen maar zal toenemen. Een strikte toepassing van de letter van het kinderpardon zou in dit geval dus in strijd zijn met zijn geest. Een beetje advocaat zal er met een verwijzing naar de Wet Gelijke Behandeling met succes bezwaar tegen kunnen aantekenen.

Niet zover laten komen
Als de tekenen niet bedriegen, zal de politiek het zover niet laten komen. PvdA-leider Diederik Samsom kondigde afgelopen weekeinde aan dat alle honderd kinderen die nu net buiten de boot dreigen te vallen alsnog een verblijfsvergunning zullen krijgen. Staatssecretaris Fred Teeven suggereerde, met de belofte schrijnende gevallen individueel te zullen bekijken, hetzelfde. Zij het dat dit vooruitzicht hem met minder vreugde vervulde dan Samsom. Maar dat mag geen verbazing wekken bij een staatssecretaris die eerder het kinderpardon als 'het zuur' kenschetste bij 'het zoet' van de strafbaarstelling van illegalen - een voornemen dat inmiddels is geschrapt.

Teeven mag bij een eerdere gelegenheid dan hebben gezegd 'wel een beetje moe' te worden van alle schrijnende gevallen aan de rafelranden van het kinderpardon, hij zal - net als zijn voorgangers - toch niet kunnen ontkomen aan een ruimhartige inzet van zijn discretionaire bevoegdheid. Al was het alleen maar omdat daarmee de wind uit de zeilen kan worden genomen van voorstanders van een ruimer pardon.

Discussies hierover zullen de slagkracht van het kabinet aantasten en bieden geen uitzicht op een sluitende regeling. Elke revisie van asielbeleid creëert immers een nieuwe categorie schrijnende gevallen. Dat is de voornaamste constante op dit beleidsterrein.

Sander van Walsum is redacteur van de Volkskrant.

Meer over