Opinie

'Özcan, uitgevers slingeren Playgirl-proza en andere pulp op de markt'

Het literaire bedrijf prostitueert zich, schrijft Peter Drehmanns in zijn antwoord aan Özcan Akyol. 'Het succes van uw debuutroman bewijst dat de literatuur ten prooi is gevallen aan een fatale mix van supermarktmentaliteit en emotiecultuur.'

Koopzondag bij boekhandel Selexyz Scheltema in Amsterdam. Foto ANP

Beste Özcan,

Dat de tijden veranderd zijn, was mij ook opgevallen. Het zijn de tijden van veel geschreeuw en uitzonderlijk weinig wol: zie uw brief. U huilt mee met het roedel reaguurders dat zich op mij stortte na mijn cri du coeur in de Volkskrant. Als u de moeite had genomen mij te googelen, had u kunnen vaststellen dat ik geenszins een 'oubollige' schrijver ben. Ik manifesteer mij op Facebook, heb voor mijn laatste roman een trailer gemaakt en een schrijfwedstrijd uitgevaardigd.

Dat is wat anders dan een slaafse onderwerping aan de mediacratie. Kritische distantie is wat elke zichzelf respecterende schrijver van oudsher kenmerkte. Dat een uitgeverij soms een 'commerciële hit' uitbrengt om moeilijkere auteurs te kunnen publiceren, begrijp ik. Vroeger had zo'n bestseller nog enige literaire waarde. Momenteel slingeren bepaalde literaire uitgevershuizen echter Playgirl-proza en andere pulp op de markt om hun voortbestaan te rekken. Dat is als een toprestaurant dat ineens diepvriespizza's serveert.

Ook het succes van uw debuutroman bewijst dat de literatuur ten prooi is gevallen aan een fatale mix van supermarktmentaliteit en emotiecultuur. Een brutale babbel bij DWDD levert meer op dan goede recensies. De intrinsieke kwaliteit van een literair werk doet er amper nog toe. Maatgevend is de mens achter de schrijver, het verhaal achter zijn boek, het hele circus eromheen.

U betwijfelt mijn bestaansrecht omdat er nog altijd geen lezerspubliek is dat mij 'massaal' omarmt. Dan kunnen ook poëzie en het werk van honderden schrijvers naar de schroothoop. Ik hekel niet de marketingmachine of het gebrek aan lezers voor mijn boeken. Ik hekel een cultuur waarin het literaire bedrijf zich prostitueert, bijvoorbeeld door het criminele verleden van een Turks-Nederlandse auteur schaamteloos te kapitaliseren.

Peter Drehmanns is schrijver. In 2011 verscheen zijn achtste roman De schrijver en zijn meisjes.

Meer over

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.