Tourcolumn

'Op het damestoilet kom je tijdens de Tour regelmatig mannen tegen'

Volkskrant-verslaggevers Mark Misérus en Marije Randewijk volgen ook dit jaar weer de Tour de France op de voet. Voor Volkskrant.nl schrijven zij regelmatig columns over de hoofd- en bijzaken van La Grande Boucle. Vandaag een aflevering over de werkomstandigheden. 'Die zijn vaak slecht', schrijft Marije Randewijk. 'Mij maakt dat meestal niet uit. Er is maar één ding belangrijk om te weten bij binnenkomst: is er een damestoilet?'

'Een (redelijk) schoon toilet tijdens werktijden, dat lijkt me niet heel veel gevraagd.' Beeld AFP

Perszalen in de Tour de France zijn er in alle soorten en maten. Die van Calvi was maandag in een gymzaal, zo klein dat tal van collega's op de grond met de computer op schoot hun stukken tikten. Is dat erg? Nee, dat is voor een keer niet heel erg. Een Tourjournalist weet dat hij overal moeten kunnen werken: op de (afgedekte) ijsvloer van de plaatselijke schaatsvereniging, in een bakoven, in een tent of op een boot. In een caravan kan het ook.

Toen Michael Rasmussen in 2007 door Rabobank uit de Tour de France werd gehaald, bevonden wij ons nog in de afdaling van de col d'Aubisque, waar diezelfde Rasmussen die dag glorieus had gezegevierd. Dichtstbijzijnde locatie om een verhaal te sturen was de camping waar mijn ouders op dat moment toevallig bivakkeerden.

Damestoilet
Bereik om verhalen te sturen was er slechts bij momenten in de gitzwarte nacht, maar het was net genoeg om contact te maken met Amsterdam. De werkomstandigheden zijn vaak slecht. Mij maakt dat meestal niet uit. Er is maar één ding belangrijk om te weten bij binnenkomst: is er een damestoilet?

Dat klinkt heel kleinzielig. Dat is het misschien ook. Maar het is het eerste waar ik naar op zoek ga in een perszaal. Als er thuis een man op de rand druppelt, is dat irritant. Moet je je voorstellen hoe een toilet eruit ziet als er honderden journalisten dat hebben gedaan. Een (redelijk) schoon toilet tijdens werktijden, dat lijkt me niet heel veel gevraagd.

De Fransen denken daar heel anders over. Wat kunnen ze ook anders als de finish op een desolate bergtop getrokken is en de journalisten zijn ondergebracht in een tent? Er zijn dagen geweest dat ik ergens tussen de geparkeerde auto's heb gezeten. De vrije natuur is altijd nog beter dan een mobiel toilet. Maar het beste is het dus als de mannen en de vrouwen gescheiden zijn.

Schoon
Toch kom je op het damestoilet regelmatig heren tegen. Toen ik er een keer naar vroeg waarom dat zo was, antwoordde mijn collega: 'Jullie toiletten zijn tenminste schoon.' En ze zijn vaak beschikbaar. Het aantal vrouwen in de perszaal tijdens de Tour is nog altijd op een hand te tellen. Nu ik op dit moment om me heen kijk, tel ik er geen. Of ik dat erg vind? Nou nee, zoals mannen niet geïnteresseerd zijn in schoenen, zijn vrouwen dat niet in wielrennen. Toevallig vind ik het wel heel leuk.

In de dertien jaar dat ik er zit, zijn ook weinig vrouwen de Tour trouw gebleven. De mannen zijn standvastiger en moeilijker weg te jagen uit de wielersport. Die ene vraag is daardoor altijd gebleven: hoe is dat nou, als vrouw, in het wielrennen? Soms is dat nog erger dan een smerig toilet.

 
Als er thuis een man op de rand druppelt, is dat irritant. Moet je je voorstellen hoe een toilet eruit ziet als er honderden journalisten dat hebben gedaan.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.