'Ook in mindere vorm kun je goede keuzes maken'

Interview Sam Oomen, wielrenner

Hij staat te boek als een groot wielertalent. Zijn eerste jaar bij de profs ziet Oomen als 'ontdekkingstocht'. Zaterdag rijdt hij het NK.

Sam Oomen tijdens de Ronde van Zwitserland. Beeld Tim de Waele

Sam Oomen (20) is een rooie. Dat klinkt onvriendelijk, maar in de topsport is het juist een aanbeveling. Een rooie staat voor karakter en doorzettingsvermogen. Oomen, voormalig student psychologie, moet lachen om die clichés. 'Het enige wat echt klopt, is dat ik slecht tegen hitte kan.'

Oomen rijdt zaterdag in Zeeland zijn eerste Nederlands kampioenschap als prof. Hij heeft geluk: er is bewolking en maximaal 19 graden voorspeld. Hij zal er in dienst rijden voor anderen in zijn ploeg. Als het rood-wit-blauw in handen van Giant-Alpecin komt, heeft Oomen zijn werk goed gedaan. Zo gaat dat in een debuutjaar dat hij als 'één grote ontdekkingstocht' bestempelt.

Bestemming

Oomen, geboren en getogen Tilburger, wordt ook wel het grootste wielertalent van Nederland genoemd. Bij het Critérium International, een tweedaagse Franse wedstrijd, werd hij derde, achter winnaar Thibaut Pinot en Pierre Latour. Bij Luik-Bastenaken-Luik eindigde hij als 26ste en reed hij lang mee in de finale. Oomen moet het van ritten bergop hebben. Hoe langer, hoe beter.

Met een, niet afgemaakte, universitaire studie psychologie achter zijn naam is hij een exponent van een nieuwe generatie wielrenners. Topsport is voor hen een bewuste keuze, geen laatste redmiddel om zich te ontworstelen aan de arbeidersklasse. Buiten de koers om leest Oomen boeken en speelt hij piano. Soms ook in de lobby van het hotel waar hij met de ploeg slaapt.

Spijt om zijn opleiding psychologie na anderhalf jaar af te breken heeft hij nooit gehad. Wielrennen is zijn bestemming, hij merkt het aan alles. Tijdens de Ronde van Zwitserland keek hij soms door de ruiten van de bus en zag hij de mooiste meren en gletsjers. 'Dan ben je toch een gezegend mens als je in zo'n omgeving het beste uit jezelf mag halen?'

Moet hij toch één nadeel noemen aan zijn bestaan, dan is het dat hij zijn vrienden minder vaak ziet. De mooiste dagen waren als ze naar het station van Tilburg gingen, vertelt hij, en dan zomaar in een trein stapten, het avontuur tegemoet.

De ene keer belandden ze in Maastricht, de andere keer in Den Helder. Wat hij dan doet? Lachend: 'Beetje rondlopen, foto's maken, mensen aanspreken. Ik weet het, het gaat nergens over, maar we hebben de grootste lol.'

Als het NK erop zit, breekt voor hem een rustigere tijd in het seizoen aan. De afspraken om weer te gaan treinen met zijn vrienden zijn al gemaakt. Stralend: 'Dan gaan we weer samen verhalen creëren. Ik heb er nu al zin in.'

Oomen komt uit de opleidingsploeg van Rabobank. Afgelopen winter had hij de luxe uit meerdere ploegen te kunnen kiezen. Het beste gevoel kreeg hij, na een drie uur durend onderhoud, bij Giant-Alpecin. 'Het mooie vond ik: het ging niet over het contract of over welk programma ik zou gaan rijden, nee, het ging puur over mijn persoonlijkheid. Ze wilden weten wat voor vent Sam Oomen was.'

Wel: een leuke gozer, vriendelijk, open karakter, sprekend met een zachte g en superambitieus. Maar ook een twijfelaar, een denker. Dat moet er uit, beseft Oomen; het zijn geen karaktertrekken die hem helpen in het peloton.

René Gude

De ploegleiding van Giant-Alpecin vroeg hem deze winter wie hem inspireert. Zijn antwoord: René Gude, de overleden Denker des Vaderlands. Oomen: 'Eén van de dingen die hij schrijft is: twijfel is de laagste graad van vrijheid. Better a wrong decision, then no decision. Dat merk ik ook in de koers. Bij een ontsnapping schiet er vaak door mijn hoofd: zal ik mee gaan? Is dat wel verstandig? Blaas ik mezelf niet op? Ondertussen zijn ze al weg natuurlijk. Vaak de juiste vlucht, blijkt dan ook nog eens achteraf. Als je in topvorm bent, lukt alles. Maar ook in een iets mindere vorm, kun je de goede keuzes maken. Dat is wat ik nu aan het leren ben.'

Soms is hij tevreden, zoals na Luik-Bastenaken-Luik. 'Toen lag ik 's avonds op de bank en dacht ik: Sam, dat heb je goed gedaan.' Maar veel vaker vraagt hij zich af of hij wel genoeg power in de benen heeft om zich ook bij de profs te kunnen onderscheiden.

Tijdens de Ronde van Zwitserland zag hij hoe Peter Sagan schijnbaar moeiteloos wegreed uit het peloton. Het was een haast ontmoedigend moment. 'Holy shit, dacht ik. Waar haalt die vent zoveel kracht vandaan?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.