Ons pap en mam betalen de huur

Vindt maar eens een kamer. In Utrecht nog wel. De Brabantse Maartje Beerens laat zich niet ontmoedigen. Het is misschien niet de ideale kamer in de ideale buurt, maar wel graag nú beslissen....

Van: Maartje Beerens

Onderwerp: Kamer gezocht

Ik ben Maartje Beerens, ik kom uit Liempde (ligt tussen Eindhoven en Den Bosch) en ben 18 jaar. In september ben ik Communicatiemanagement aan de Hogeschool van Utrecht gaan studeren en ik zoek een kamer. Vorig jaar heb ik de havo afgesloten en daarna ben ik eerst voor 10 maanden naar Mexico gegaan (een jaar high school). Daar ben ik nu net van terug en op het moment werk ik in de horeca, verder ga ik veel op stap, hockey ik graag, vind ik het leuk om met vrienden iets te drinken op een leuk terrasje, te shoppen Ik heb echt superveel zin om naar Utrecht te gaan en lekker van het studentenleventje te gaan genieten. Of ik lid wordt van een studentenvereniging weet ik nog niet, tijdens de UIT-dagen hoop ik een beetje een indruk te krijgen van de diverse verenigingen en dan zie ik wel. Dit is een beetje in het kort wat over mezelf; als jullie vragen hebben hoor ik het wel.

Met vriendelijke groeten, Maartje.

14 juli 2005

mailtjes gestuurd: 6

gebeld: 3

kamers gezien: 0

afspraken: 0

De ideale kamer? Daar hoeft Maartje Beerens niet lang over na te denken: hij is niet al te klein, graag in een studentenhuis, niet te ver van het centrum en hij kost niet meer dan 330 euro - want haar ouders (`ons pap en ons mam`) betalen de huur. Ze ziet het helemaal voor zich: `Dat je dan samen een filmpje kijkt, of een keer samen kookt.` Ook over de inrichting dagdroomt ze wel eens: veel roze en misschien wat goud - `lekker kitsch`. Het past bij haar garderobe: het parelkettinkje, de drukbebloemde kitsch kitchentas en de roze Marokkaanse muiltjes.

Maar vind zo`n kamer maar eens in Utrecht, al dan niet uitgevoerd in roze. Want het mag dan in het algemeen beter gaan met de kamers voor studenten, het is nog steeds bepaald niet gemakkelijk om aan een fijne maar betaalbare plek te komen.

Dit heeft de aankomend studente Communicatiemanagement - `het lijkt me leuk om reclameteksten te schrijven` - al gemerkt sinds ze een paar weken geleden terug is gekomen van een jaar high school in Mexico. Dagelijks struint ze internet af, en vandaag is het de tweede keer dat ze in Utrecht is - `ik kan me nog helemaal niet voorstellen dat ik hier echt ga wonen` - om de prikborden bij supermarkten en kroegen te bekijken. En ook om met een van haar beste vriendinnen, Inez Berkhout (19), naar haar nieuwe kamer te gaan kijken.

`Wij tweetjes lopen achter`, zegt Inez (ook wel Sinas of Ientjepientje genoemd in vriendinnenclub Very Important Juicy Five Friends, ofwel VIJFF) op besliste toon tegen Maartje (alias Paard of Meurt), als ze op de Vleutenseweg wandelen, waar Inez gaat wonen. `Iedereen zit al een jaar op kamers. Komen wij nog eens aan.` En zo is het: terwijl Maartje en Inez allebei een jaar in Latijns-Amerika zaten, zijn al hun vrienden al volop het studentenleven ingedoken. Dus er is heel wat in te halen, weet Maartje. En snel een beetje. `Ik wil echt niet nog thuis wonen als het schooljaar begint.`

Inez heeft geluk, vindt ze. Inez` vader heeft namelijk verscheidene huizen in Utrecht. Dus nu kan Inez een kamer huren in een van die huizen. Haar eigen vader, keurslager Willy Beerens in Liempde, denkt er over om ook een huis in Utrecht te kopen. Voor Maartje en dan nog een huisgenoot. `Hij gaat praten met de vader van Inez.` Maar Maartje is praktisch ingesteld. `Ik zoek zelf ook verder.`

20 juli 2005

mailtjes gestuurd: 9

gebeld: 5

kamers gezien: 0

afspraken: 2

Twee afspraken, eindelijk. Een kamer zoeken is nóg lastiger dan Maartje tevoren al dacht - `heel vaak bellen of mailen verhuurders gewoon helemaal niet terug, een beetje raar` - maar nu kan ze dan via kamernet.nl en studentenkamer.nl twee kamers bezichtigen die haar `erg leuk` leken. Beter in elk geval dan bij de Stichting Jongerenhuisvesting Utrecht (inloggen tussen kwart over twaalf uur en twee uur) waar ze vaak kamers bij hospita`s in Nieuwegein of IJsselstein ziet - `dat ga ik dus echt niet doen`. En voor de kamers in studentenhuizen zijn er vaak allerlei voorwaarden. Dan moet je ouder zijn dan 20 bijvoorbeeld of lid zijn van een studentenvereniging. Inez mag een studentenvereniging dan heel stom vinden, Maartje wil het uiteindelijk wel. `Ik ga hier vier jaar wonen en ik ken niemand. Ik zie alleen wel op tegen de ontgroening. Dat je vieze dingen moet eten enzo.`

Ondiep, 15:30

(Grote zolderkamer in zeer gezellig studentenhuis vlakbij Utrecht CS en centrum. Grote terrace en wasmachinesnel reageer!!)

`Het is misschien niet zo schoon`, erkent de Aziatische vrouw in het Engels, `maar wel een heel fijne locatie zo vlakbij het centrum`.

Maartje probeert vriendelijk te glimlachen. Ze kijkt weer in de keuken. Naast het overvolle keukenblok, waar het afgelopen jaar geen afwas is gedaan, heeft kennelijk ook iemand geslapen. Er ligt in elk geval een rood geblokt matras op de vloer. Op het aangrenzende balkon - de terrace? - staat een oud bankstel. Het allervieste huis in Utrecht. Met stip op één. Maar Maartje blijft beleefd, onder alle omstandigheden.

`Ach, met een beetje schoonmaken ben je een heel eind.`

De verhuurster klinkt opgelucht: `Precies, daarom wil ik nou graag een meisje erbij. Die jongens ook altijd, verschrikkelijk.`

`Ik laat het nog wel weten.`

De prijs?

325 euro

Ondiep, 20:30

(Gezellig klein huis, net buiten de vogelenbuurt, zoekt een leuk nieuw huisgenootje. Hou jij van samen eten, wijntjes doen of juist brak met een kop thee op de bank hangen, dan zijn wij op zoek naar jou!!

Huurprijs: 334 euro

Oppervlakte: 10 vierkante meter)

`Dat is precies wat ik leuk vind`, zegt Maartje, lopend over de Loevensedijk in Utrecht-West naar haar potentiële nieuwe huis. `Een wijntje doen enzo.` Meteen toen ze deze advertentie zag, was ze al verkocht. Spannend ook om te hospiteren. `Als een echte student.`

`Heb je toevallig een vriendje? Hahahaha.`

Petra Sander (20, fysiotherapie) en Nathalie Timmerman (22, rechten) houden ervan om te lachen.

Maartje schudt van nee.

Nathalie: `Goed zo, daar doen we niet aan. Hahaha.`

Petra: `Wij doen alleen aan one night stands. Hahaha.`

Maartje zakt stilletjes weg in de kussens met tijger-, panter- en luipaardprint op de bank. Uitgeknipte parfum-mannen uit tijdschriften lonken vanaf de muur. Petra woont er sinds een week - `op de wc heb ik dus een pleeboekje opgehangen voor als je `s nachts thuiskomt en je wilt nog wat kwijt, hahaha` - Nathalie al langer. `Als je een vriendinnetje te eten krijgt, mag het huisgenootje dus altijd mee-eten, is hier de regel.`

Nathalie: `Wil je lid worden van een vereniging?`

Maartje: `Ja, ik heb een boekje gehad van school. Ik ga het verder bekijken tijdens de UIT-dagen.`

Nathalie: `Dan ga je lekker naar feestjes enzo?`

Petra: `Oh! Misschien ben ik wel je mentor. Ik ga dan dus niet tegen je zeggen: je móet naar Unitas. Kijk, Nathalie hier zit bijvoorbeeld bij het UVSV (Utrechtsche Vrouwelijke Studenten Vereniging red.).`

Die gaan haar dus niet bellen, dat wist ze in de eerste minuut al, zegt ze, eenmaal op straat. Toegegeven, haar criteria voor een kamer raken intussen behoorlijk opgerekt, maar van deze irritante meisjes wordt ze ook niet gelukkiger - `en die kamer was ook wel erg klein, met een schuin dak`.

Er is trouwens nóg een tegenvaller: vader Beerens ziet er bij nader inzien toch vanaf om een etage voor haar te kopen in Utrecht. `De vader van Inez heeft gezegd dat het heel onvoordelig is op dit moment. Iets met renteaftrek ofzo.` Het is om moedeloos van te worden allemaal.

En dan is er het toeval. Zomaar ineens. Stom toeval, puur geluk. Zit ze in de trein terug naar Liempde te bellen met haar moeder over de twee kamers die ze net heeft gezien, zegt de kakkerig uitziende jongen die tegenover haar op het bankje zit: `Misschien weet ík wel iets`. Hij komt ook uit Brabant, en weet dus wat het is om zo snel mogelijk uit een benauwd dorp weg te willen. Dat schept een band. Hij vertelt horrorverhalen over de ontgroening, dus dat is wat minder. Maar hij weet ook een kamer. Misschien. Bij een vriend in een leuk Utrechts studentenhuis. Hier is zijn telefoonnummer.

7 augustus

mailtjes gestuurd: 21

gebeld: 6

kamers gezien: 3

afspraken: 1

Zuilen, 17:00

(Een hele mooie, leuke kamer te huur in de zijstraat van de Amsterdamsestraatweg. De kamer is heel netjes en goed onderhouden.

-Wastafel

-Tv-aansluitingen en internet

-Tuin

-Wasmachine)

Het klinkt als een louche voorstel, vindt Maartje. Vaag op zijn minst. Nu al de borg en de huur (325 euro inclusief) voor de kamer betalen, en pas een huurcontract krijgen als de huisbaas aan het einde van de maand uit Turkije terugkomt. Merkwaardige gang van zaken. Heeft ze daarvoor helemaal haar dienst in restaurant de Korenschuur afgezegd? Terwijl het nota bene kermis is in Liempde.

Anderzijds: de jongen die haar net de kamer heeft laten zien, oogt beslist betrouwbaar in zijn poloshirtje. En ze moet nú beslissen, zegt hij. Anders zijn er anderen die de kamer wel willen.

Oké, het is misschien niet de ideale kamer in het ideale huis in de ideale buurt. Maar de kamer ziet er prima uit en wat is er eigenlijk op tegen om ook een vuilnisman in het huis te hebben? Bovendien: iets beters is ook duurder, zoals die kamer die ze een paar dagen geleden heeft gezien. 360 euro. Onbetaalbaar.

Dus zegt ze nu: `Ja, ik doe het.`

En is ze eigenlijk best tevreden met haar beslissing.

31 augustus

Het roze schijnsel komt zelfs tot in de gang als ze haar kamerdeur open doet. De student die boven haar woont, en zich graag met haar bemoeit, heeft al voorspeld dat de huisbaas zich een ongeluk schrikt als hij terugkomt uit Turkije en haar roze met gouden muren ziet. `Maar dat zien we dan wel weer`, zegt Maartje luchtig.

De allernoodzakelijkste spullen staan er, met dank aan de hele familie: een matras, een koelkast (van opa Beerens), een vrolijk gekleurd Oilily-servies (gekocht met de Douwe Egberts-spaarpunten van oma, tante en ons mam). Moeten er nog een tafel en een kast komen. Van Ikea waarschijnlijk. `Ik wil zo`n kast met leuke vakjes, dat ik er fotolijstjes en parfumflesjes in kan zetten.`

Haar moeder zal haar heel erg missen, zegt ze telkens tegen Maartje nu de dag van de grote verhuizing nadert. En andersom? Dat valt reuze mee, zegt Maartje, die haar eerste nachten hier er op heeft zitten. Inmiddels heeft ze namelijk al behoorlijk wat andere studenten leren kennen in Utrecht. Met de UIT-dagen natuurlijk, maar vooral ook vorige week toen ze haar ontgroening heeft gehad. Wat achteraf allemaal veel minder erg was dan ze zich had voorgesteld. `We hebben spelletjes gedaan op een camping in Den Haag. Het was hooguit een beetje vermoeiend.`

Met dat huurcontract komt het allemaal in orde, daar is ze van overtuigd nu ze de andere bewoners heeft gesproken. En kijk, bij de voordeur hangt een briefje.

Lijst contactpersonen:

Vragen, klachten en wensen

Kasim (06-nummer)

Huisregels verantwoordelijk

Tolga (06-nummer)

Storingen van verwarming en dergelijke

Cemal (06-nummer)

Dat komt betrouwbaar over, vindt Maartje. `Toch?` Trouwens: die vriend van die jongen uit de trein heeft nog teruggebeld een paar dagen geleden. Over de kamer in dat leuke studentenhuis. `Dus ik zeg tegen hem: ik heb al een kamer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.