Nieuws #MeToo

#MeToo-angst onder topbestuurders maakt het voor vrouwen nóg moeilijker om carrière te maken in mannenbastion Wall Street

De #MeToo-beweging leidt op Wall Street tot onbedoelde gevolgen: mannelijke topbestuurders schuwen vrouwen alsof het melaatsen zijn, uit angst voor beschuldigingen van ongewenste intimiteiten. 

Barack Obama (r) praat met Vicepresident van de Verenigde Staten Mike Pence, die nooit in zijn eentje met een vrouw dineert, tenzij het zijn vrouw Karen is. Beeld EPA

Niet meer dineren met vrouwelijke collega’s, niet met ze praten in een kamer zonder ramen en niet meer naast ze zitten in het vliegtuig, zijn enkele van de nieuwe gedragsregels in het financiële hart van de wereld. De #MeToo-angst onder bestuurders maakt het voor vrouwen alleen maar moeilijker om carrière te maken in het mannenbastion Wall Street.

Dit schrijft persbureau Bloomberg na interviews met meer dan dertig bankbonzen, investeerders en andere bestuurders. Bloomberg spreekt van het ‘Pence-effect’, naar de Amerikaanse vicepresident Mike Pence, die er, geïnspireerd door tv-dominee Billy Graham (1918-2018), een principe van heeft gemaakt om nooit in zijn eentje met een vrouw te dineren, behalve dan met zijn echtgenote Karen.

Het Pence-effect vertaalt zich op Wall Street in het weren van vrouwelijke collega’s bij borrels na het werk, of in leidinggevenden die de deur van hun kantoor demonstratief wijdopen laten tijdens privégesprekken met vrouwelijke ondergeschikten, schrijft Bloomberg. Sommige bestuurders zweren erbij om nooit een hotelkamer te boeken op dezelfde etage als een vrouwelijke collega, of zelfs maar onder vier ogen met ze te praten. Dit geldt helemaal in het geval van jonge vrouwen, zeggen bestuurders. Zo besloot een private equity-investeerder van achterin de veertig op advies van zijn echtgenote, een advocaat, om zakendineetjes met vrouwen van 35 jaar of jonger in de ban te doen. Een vermogensadviseur bestempelt zelfs het in dienst nemen van vrouwen al als ‘onbekend risico’.

Veel topmannen mijden vrouwen uit angst voor valse beschuldigingen, citeert Bloomberg de New Yorkse arbeidsrechtadvocaat Stephen Zweig. ‘Deze mannen vrezen wat ze niet kunnen beheersen.’ Hij denkt dat deze mannen zo misschien een aanklacht wegens seksuele intimidatie zullen ontlopen, maar in plaats daarvan een aanklacht wegens ongelijke behandeling kunnen verwachten.

Niet alle Wall Street-topmannen kiezen ervoor om het probleem van seksuele intimidatie op te lossen door vrouwen te segregeren, blijkt uit de interviews. Een beleggingsadviseur overwoog een blauwe maandag om voortaan altijd de deur open te zetten tijdens gesprekken met jonge vrouwen, of standaard een extra getuige aanwezig te laten zijn. Totdat hij een simpeler middel vond: ‘Probeer gewoon om geen klootzak te zijn’.

Dit advies had de baas van het Britse kledingmerk Ted Baker in zijn oren moeten knopen, als het aan zijn vrouwelijke ondergeschikten ligt. Zij zijn het zo zat om ‘gedwongen’ geknuffeld en omhelsd te worden door de 63-jarige Ray Kelvin dat ze een petitie tegen hem zijn begonnen. Niet alleen vrouwen, maar ook mannelijke collega’s zouden niet veilig zijn voor Kelvins ‘bear hugs’. De knuffelpartijen duren vaak 15 seconden of meer, en dat voor het oog van collega’s, klagen werknemers. Ook zou Kelvin vrouwelijke collega’s ongevraagd op schoudermassages trakteren of ze kusjes geven op hun oor, of ze dwingen op zijn knie te zitten of samen te slowdansen.

Het kledingmerk sprong in de bres voor Kelvin. ‘Ray begroet veel mensen met een knuffel – aandeelhouders, investeerders, leveranciers, partners, klanten, collega’s. Knuffels zijn deel geworden van de cultuur van Ted Baker, maar er wordt absoluut niet op aangedrongen.’ De reactie kon niet voorkomen dat het kledingmerk al een kwart van zijn beurswaarde heeft zien verdampen sinds ‘Knuffelgate’ deze week uitbrak.

‘#MeToo is een eng onderwerp’

Bedrijven zijn wakker geschud door de #MeToo-beweging, maar de meeste mannelijke bedrijfsleiders ondergaan nog liever drie wortelkanaalbehandelingen achter elkaar zonder verdoving dan dat ze er publiekelijk over praten. En hebben alle schandalen over seksuele intimidatie tot vooruitgang geleid op de werkvloer? Mwah: vrouwen zijn nog steeds huiverig om te klagen over hun billenbetastende bazen, of over die serie-flirtende kinderarts die dingen zei als ‘Ik word opgewonden van je mond’ als een verpleegkundige lippenbalsem opdeed. De reden: angst voor ontslag, of een reputatie als zeurkous of aandachtstrekker.    

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.