'Jongeren zijn generatie-dictator-babyboom helemaal zat'

Student René van Leeuwen is het zat. 'Inmiddels zitten wij met zoveel problemen van generaties voor ons opgezadeld, dat we de denigrerende retoriek en afbrekende maatregelen van de babyboomgeneratie niet meer zonder weerwoord zullen slikken.'

Grandpa Woodstock (R) and Estar tijdens de veertigste editie van het muziekfestival Woodstock. © AFP Beeld -

Op mijn vijftiende mocht ik bij de vader van een klasgenootje komen werken. Mijn eerste bijbaantje was een feit. Diep in de nacht toog ik op mijn fiets naar de kas. Nog geen uur later kreeg ik mijn eerste (terechte) oorwassing. De grootvader van mijn klasgenoot, dik in de zeventig maar nog altijd aan het werk, snauwde me toe: 'In Bleiswijk werken we met twee handen!'

Sindsdien heb ik altijd een bijbaantje gehad. Ik werkte op zaterdagochtenden en twee dagen door de week in de kas. Later als kantoorhulpje, weer iets later als 'programma-coördinator' bij een ander bedrijf, en tot eind 2011 als projectleider bij weer een ander bedrijf. Daar mocht ik sturing geven aan vijf parttimers. Samen zetten we de hele marketing en communicatie op poten. De bijbaan, op papier 16 uur, kostte me dikwijls het dubbele. Overuren werden niet uitbetaald. Tegelijkertijd doe ik vrijwilligerswerk voor Humanitas Rotterdam en werk ik als freelance journalist.

U vraagt zich ondertussen wellicht af waarom deze opsomming van activiteiten eigenlijk interessant is. Zo bijzonder is het niet dat scholieren en studenten wat bijverdienen, denkt u. En inderdaad, op de middelbare school en tijdens latere opleidingen is het voor velen normaal om een bijbaan te hebben.

Verschil
Toch denkt dit kabinet daar anders over. Het kabinet ziet weinig verschil tussen het huidige studentenleven en het studentenleven zoals zij het zelf gekend hebben. Studenten zijn lui, langzaam, duur, hebben geen doorzettingsvermogen en dragen niets bij aan de maatschappij. Een studie geschiedenis kost al snel elf jaar, nietwaar, minister Verhagen?

Niet te begrijpen
Maatregelen zoals de langstudeerboete, de harde knip, het bindend studieadvies, het 'sociale' (proest) leenstelsel, afschaffing van de studiefinanciering en de bijverdien-grens zijn zonder een negatieve perceptie van studenten en jongeren niet te begrijpen. Gelet op het volume en de intensiteit van de maatregelen kom je al snel in de veronderstelling dat de gemiddelde student nog nooit zo lui is geweest. Henk: 'Wat zegt u, alleen studenten? Die hele jeugd van tegenwoordig, wat dacht u daarvan? Luie donders! Vroeger werkten we pas hard! Tot het prepensioen.'

Precies die perceptie is het doelwit van deze woordenstrijd. Ik ben het zat, net als veel andere jongeren. Inmiddels zijn wij opgezadeld met zoveel problemen van de generaties vóór ons, dat we uw denigrerende retoriek en afbrekende maatregelen niet zonder weerwoord zullen slikken.

Verleden tijd
De 'generatie babyboom' hing in de jaren zestig en zeventig het hedonisme aan als nooit tevoren (na de jaren vijftig niet geheel onbegrijpelijk overigens). Vervolgens nam ze met droge ogen alle belangrijke politieke functies over en prompt was de 'flower power' verleden tijd. Ondanks ongekende economische voorspoed kennen we inmiddels de grootste staatsschuld aller tijden, is de zorg weggegeven aan op winst beluste managers, zit de woningmarkt volledig op slot (behalve voor villa's) en is het dringen geblazen op de arbeidsmarkt. Op een pensioen hoeft mijn generatie niet te rekenen, kunst en cultuur worden zo snel mogelijk afgebrand, het openbaar vervoer rijdt niet boven windkracht vier en duurzaamheid is vaag gewauwel van linkse salonsocialisten.

Ondertussen kunnen complete bevolkingsgroepen niet normaal met elkaar omgaan omdat de multiculturele samenleving mislukt zou zijn. Let op mijn woorden, ook dat is een generatieprobleem. Mijn generatie heeft al een veel betere mix van nationaliteiten, voor onze kinderen zal uw grootste kopzorg (waarom anders Wilders?) vooral schitteren in complete vergetelheid.

Zelfs vakbonden staan politiek inmiddels dichter bij grijs en dikkig neoliberalisme dan bij de jeugd en hun toekomst - anders is collaboratie met de voormalige aartsvijand VVD niet te begrijpen. Vakbonden verkopen hun ziel aan de duivel om een jaartje minder te hoeven werken. Dat de leden van mijn generatie tot hun 70ste mogen werken, zal de vakbonden een rotzorg zijn. De pensioenpotten zijn dan toch al lang leeggejat, en de vakbonden uitgestorven.

Meerderheid
Het grote probleem, overigens in heel Europa, is dat de babyboomers met meer zijn. Democratie is het recht van de meerderheid, en dat komt hen nu mooi uit. Voor iedereen na zo'n beetje 1980 is er geen democratie, maar dictatuur. Keuze genoeg tussen links en rechts, maar het hele spectrum is oud. Van de politiek hoeven wij niets te verwachten, behalve lege en intens slaapverwekkende retoriek.

Vergeet Occupy - een machtsgreep verricht je van binnenuit, niet vanaf de camping. De enige manier om onder het schuldverslaafde juk van babyboom uit te komen, is overactieve deelname aan het politieke en maatschappelijke debat. Jongeren zullen twee keer zo actief moeten zijn om een beetje te kunnen compenseren. Daarom zeg ik: jongeren aller landen, verenig u!

René van Leeuwen (1988 - 23 jaar) is Masterstudent sociologie aan de Erasmusuniversiteit.

 Voor iedereen na zo'n beetje 1980 is er geen democratie maar dictatuur  
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.