'Je kunt niet beweren dat je de wereld van nu begrijpt als je die niet integreert in je eigen bedrijf'

Ondernemer Melanie Bosveld over afkomst in Nederland

Welke rol speelt afkomst in Nederland? Dat onderzoekt de Volkskrant in een reeks interviews. Ondernemer Melanie Bosveld (39): 'De drugshandel is eigenlijk hetzelfde als een boardroom.'

Melanie Bosveld. Foto Robin de Puy / de Volkskrant

Vroeger klonk de samenstelling van de werknemers als het begin van een mop. Kult&Ace, het zogeheten millennial consultancy agency, bestond uit: een Chinees, een lesbiënne, een jood, een Marokkaan, een homo, een provinciaal en een collega van gemengde afkomst.

De laatste is eigenaresse Melanie Bosveld, die nu zegt: 'Het team is tegenwoordig iets minder divers, maar we letten er nog steeds op. Als twee kandidaten even goed zijn, kiezen we voor meer diversiteit. Dat is een verrijking die ons sterker maakt. In Nederlandse grote steden heeft bijna de helft van de jongeren een allochtone achtergrond. Je kunt niet beweren dat je de wereld van nu begrijpt als je die niet integreert in je eigen bedrijf.'

Kult&Ace is wat je vroeger een reclamebureau of een marketingbureau zou noemen. Ze werken voor bedrijven als Puma, Hennessy en 7UP en introduceerden voor ABN Amro de apps Tikkie en Grip. Melanie Bosveld ziet hoe verschillend bedrijven reageren op de veranderende samenstelling van de Nederlandse bevolking. 'De Nike's en de Puma's, de lifestylebedrijven, snappen allang dat hun doelgroep divers is.

'Aan de andere kant heb je de corporate wereld - de Zuidas, zeg maar - waarin nog steeds wordt gedacht: o ja, diversiteit, daar moesten we toch iets mee omdat het zo hoort? De bedrijven die zeggen: je hoort daar wel eens iets over, maar wat heeft dat met ons te maken? Dan krijg ik te horen: ik begrijp wat je bedoelt, maar voor onze doelgroep geldt dat niet. Terwijl het gewoon de wereld van nu is. Het is niet alleen een hiaat in hun sociaal-maatschappelijke kennis, maar ook commercieel onhandig om niet te begrijpen wie je doelgroep is of gaat worden.

In gesprek

Schrijver Robert Vuijsje (Alleen maar nette mensen, Beste vriend) interviewt voor VNederlanders over de rol die afkomst speeltin hun leven. Hij spreekt onder anderen nog met sommelier Milton Verseput (Portugees) en komiek Micha Wertheim (joods).

Melanie Bosveld

(Nederland, 1978) is oprichter en eigenaar van Kult&Ace, een bureau dat bedrijven adviseert over hoe ze millennials kunnen bereiken.

'Dat soort bedrijven trekken geen diverse werknemers aan. In zo'n witte cultuur worden sollicitanten die buiten hun referentiekader vallen vaak meteen afgeschoten. De gedachte daar is: wij zijn altijd zo geweest en dat blijft zo. Ik zie het zo: in de toekomst gaat the survival of the fittest niet over wie het sterkste is, maar wie zich het beste kan aanpassen aan de nieuwe situatie.'

Ze geeft een voorbeeld: 'Een bedrijf uit Brabant kwam bij ons. Ze wilden een nieuwe dienst introduceren, gericht op Nederlandse grootstedelijke jongeren. Alleen hadden ze geen idee hoe die doelgroep er in werkelijkheid uit ziet, het was geredeneerd vanuit hun eigen bubbel. We hebben een voorstel voor hun campagne gedaan dat gericht was op de Nederlandse jongeren van nu. Die aanpassing hebben ze niet gedaan en hun dienst sloeg niet aan bij de doelgroep.'

Wat is het grootste verschil met vroeger?

'Toen ik jong was, had je aparte subculturen. De alto's of de skaters. Nu is het veel meer diffuus. Jongeren raken geïnspireerd door wat ze op internet zien en pakken elementen uit diverse culturen. Het is ouderwets te denken dat afkomst leidend is voor voorkeuren. Een campagne kun je niet richten op één bevolkingsgroep. Mijn blonde nichtje van 15 uit Doesburg luistert ook naar Ronnie Flex. De kernwaarden die belangrijk zijn, zoals vrijheid, lopen door alle culturen heen.'

De moeder van Melanie Bosveld is blond, haar biologische vader komt uit Suriname. 'Het ging niet goed tussen mijn ouders. Toen ik drie maanden oud was, zette mijn moeder hem het huis uit. Vijf jaar later kreeg ze een relatie met de man die ik beschouw als mijn vader. Een Hollandse man met een donkere snor, in de zomer wordt hij bruiner dan ik, misschien zit er Spaans bloed in hem. Iedereen vond dat ik zo op mijn vader leek.

Nederlands
'Ik leef hier en hou van Nederland, maar ik voel me niet specifiek iets.'

Surinaams
'Ik kan nu wel zeggen: als ik op het Kwaku festival ben - maar zo is het niet.'

Eten
'Moksi alesi met kip.'

Partner
'Hij is Nederlands en Indonesisch-Chinees.'

Zwarte Piet
'Tradities evolueren. Zoals hij was kan het niet doorgaan.'

'In Dieren groeide ik op in een Hollands gezin, maar ik voelde me niet per se Hollands. Mijn biologische vader heb ik pas weer ontmoet op mijn 18de. Hij gaat een beetje losjes door het leven, het is niet echt gelukt om een band op te bouwen. Ik zag wel dingen terug van mezelf. Mijn moeder is rustig en wijs. Ik heb meer temperament. Van de Surinaamse cultuur heb ik veel meegekregen, alleen niet van huis uit. Ik zat op het Stedelijk Gymnasium in Zutphen en al mijn vriendjes waren Surinaams. Hun achtergrond was divers. Van student tot drugsdealer.'

Hoe was dat?

'Ik was een jaar of 15 en mijn vriendje kreeg Duitsers op bezoek die drugs kwamen kopen en gebruiken. Nadat ze weg waren, gingen wij op de bank tv kijken. Door wat ik heb meegemaakt ben ik niet snel geshockeerd. De drugshandel is eigenlijk hetzelfde als een boardroom. In beide werelden worden spelletjes gespeeld, gelogen en gemanipuleerd. Het gaat om geld. Zonder die ervaring was ik naïever geweest in de zakenwereld.'

Bosveld rekent uit dat haar afkomst verdeeld ligt over vier werelddelen. 'Mijn opa was creools, dat is Afrika. Mijn oma Javaans, uit Azië. Dan zit er nog indiaans bloed in, uit Zuid-Amerika. En de familie van mijn moeder, dat waren Nederlandse boeren. Met mijn gemengde afkomst pas ik overal tussen, ik kan me aan elke situatie aanpassen en meander overal doorheen. Het nadeel is dat ik bij geen enkele bevolkingsgroep wordt gezien als een van hen.

'Ik wil niemand beledigen en ik respecteer hoe belangrijk mensen hun cultuur vinden. Maar ik denk dat ik mijn eigen persoonlijkheid sterker kon ontwikkelen, juist doordat ik me niet zo sterk identificeer met één cultuur. Al mijn beslissingen worden gemaakt vanuit wie ik ben als persoon. Ik heb het gevoel dat ik onafhankelijker kan oordelen omdat ik niet redeneer vanuit een bepaalde culturele achtergrond. Ik ben niet gebonden door bagage en denk vanuit mezelf. Niet als Nederlander, Surinamer of Aziaat.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.