'In dit café leerde ik mannen kennen voor wie ik ontzag had'

Ruud (65) hoort bij de inventaris, wist de nieuwe eigenaar van café De Keizer in Doorn. Vijftig jaar geleden dronk hij er zijn eerste biertje. 'Ze dachten: als we dat jochie ook wat geven, kan zijn vader langer blijven.'

Ruud (65)

Ruud: 'Elke vrijdag moest ik mijn vader hier komen ophalen. Hij was boer. Dat biertje om de werkweek mee af te sluiten, moest moeders hem gunnen. Dat deed ze natuurlijk, want voor de rest zoop-ie nooit. Om half zes had ze het eten klaar. Nog steeds eet ik elke avond om half zes.

'Wij waren van mindere komaf, dus ging ik een vak leren aan de technische school in Valkenheide. Het was een leuke tijd, geen goede tijd. Op die school zaten jongens die niet zo'n beste naam hadden. Er zaten erbij die er al een vermoord hadden. Ik was simpel opgevoed. Mijn vader zei: 'Jongen, als je het met je klauwen niet kan winnen, dan ligt er altijd wel ergens een stuk hout.' Ik ben van school gestuurd omdat ik de sport-leraar zowat had verzopen in het schoolzwembad. De ouwelui moesten erbij komen. Mijn vader zei: 'Het jochie heeft het goed gedaan.'

Fratsen

'Zo ben ik opgevoed: je moet voor jezelf opkomen. Ik ben er niet trots op hoor, dat ik dat soort fratsen heb uitgehaald. Er is een tijd geweest dat ik niet meer te handhaven was. Ik heb zes maanden vastgezeten. In dit café leerde ik mannen kennen voor wie ik ontzag had. 'Ruud, jochie', zeiden die, 'je kan beter wat rustiger worden.' De ouwe Pauk, een brandweerman, greep me geregeld in mijn nekvel.

'Ik woon in bij mijn broer en mijn schoonzus, in de volksbuurt van Doorn. Ons huis kochten we toen mijn ouders allebei binnen drie maanden kwamen te overlijden. Ik was 20. Mijn jongste neef runt mijn glastechniekbedrijf sinds ik met pensioen ben. Als jongen was hij net zo moeilijk als ik. Hij heeft geen diploma in zijn zak, helemaal niks, maar werken kan hij.

'Als je je vak goed leert, heb ik hem gezegd, dan snap je het na twintig jaar wel. Niemand maakt jou dan nog iets wijs. Een ambtenaar kent zijn boekje met regels van buiten, maar met je praktijkervaring weet jij allang wat er misgaat. Ik vind: als je ziet wat er misgaat en je kunt er later nog geld aan verdienen, dan moet je je smoel houden. Zo werkt het in Nederland.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.