'Ik zit nu diep in Bobs boodschap'

Door

Breda -Hij is de Antilliaanse Bob. De Nederbob, ook een beetje, want vooral hier zien en horen we zijn 'tribute' voor Bob Marley. 'Hé Bob', hoort hij op straat. Knap lullig, want hij heeft zelf natuurlijk ook wel een verhaal. Maar kijk naar zijn dreads, zijn oogopslag, zijn verende tred, zijn glimmende trainingspak. Je denkt aan Bob. En dan heb je deze Bob nog niet eens horen zingen.


Voor de op Curaçao opgegroeide zanger Philip 'Junior' Tecla is Bob Marley een studie. Een vijfjarige opleiding, want Junior speelt de in 1981 overleden reggaegod al sinds 2006. Het afgelopen weekeinde begon een nieuwe concertserie van het project Tribute2bobmarley: Legend Alive, een show die losjes de tracklist op het beroemde verzamelalbum Legend uit 1984 volgt.


Het is de laatste tribute-tournee, zegt Junior, maar denk niet dat Junior het eigenlijk wel heeft gehad met zijn eerbetoon. Tot half mei gaat hij heel enthousiast nog 37 keer Bob zijn, van Purmerend tot Raalte, van de Melkweg in Amsterdam tot zaal Tivoli te Utrecht.


Bob Marley trok Junior vijf jaar geleden hardhandig uit een leven van luxe en comfort. Junior was een broodzanger, een ster in een wereld die hij zelf 'de commercie' noemt. 'Ik was na een optreden in de Amsterdamse Supperclub opgepikt door een heel rijke Turkse man. Die wilde dat ik zou komen spelen in Istanbul, voor de jetset van Turkije, drie avonden per week.' Junior ging ervoor. 'Ik trad op in een soort Romeinse tuin, waaromheen kasten vol horeca stonden. Voor filmsterren, de echt héél rijke mensen. Ik zong Frank Sinatra en Elton John. Ik leefde daar mijn five star life. Ik woonde in het Ritz-Carlton!'


Op een goed moment, na twee jaar best eenzaam Ritz-leven, kwam een oude vriend met een plan: een Bob Marley coverband, ter ere van Marleys 25ste sterfjaar. Een band die het repertoire van de legende weer eens spetterend op de podia moest brengen. Zo, met zijn hoofd nog half in Istanbul, stond Junior ineens als Bob Marley voor een groep zelfbedachte Wailers: ervaren muzikanten, thuis in de rootsreggae.


De eerste tournee werd goed ontvangen: eindelijk weer eens Marley-liedjes in de club, live en meeslepend. Het publiek vond Junior al heel erg Bob, maar de vertolker zelf had grote twijfels. 'Ik keek terug met gemengde gevoelens. Ik zag videobeelden en vond dat ik tekort was geschoten. Ik dacht: nee, dit is geen Bob Marley, ik heb niet zijn timing, ik vertel zijn teksten niet.'


Want de grote kracht van Bob Marley, het raadsel van zijn nog altijd ongekend grote populariteit, zit hem volgens Junior in Marleys ambacht: zijn songwriting. 'Marley beschreef heel herkenbare situaties uit het dagelijks leven, als metafoor voor de strijd tegen de verdrukking.' Zoals in Juniors favoriete Marley-nummer, Concrete Jungle: de grauwheid van de stad die een leven in vrijheid in de weg zit. Junior: 'Ik ben Marleys werk nog beter gaan bestuderen, heb zijn teksten geanalyseerd, niet om hem na te doen maar om zijn overtuiging in de muziek te kunnen leggen.' Junior blaast niet graag hoog van de toren, maar hij durft te beweren dat hij zich nu, op het podium, Bob Marley voelt. 'Ik zit zeer diep in zijn boodschap.'


En die mag hij verkondigen voor een soms verbijsterend jong publiek, zoals bij de aftrap van de tournee in de Mezz in Breda. Jongeren van een jaar of 16 tussen publiek van tegen de 50 dat nog iets van hun jeugdidool probeert te ervaren. Ouders met kinderen, die hun liefde voor de reggae willen verklaren aan de hand van de Bob-show. Liedjes als Punky Reggae Party en Buffalo Soldier worden woordelijk meegezongen. Bob Marleys werk elektrificeert, zegt Junior. Hij voelt dat het repertoire als een statische deken over het publiek wordt gelegd, of dat nu staat in een witte club in Winterswijk, of in een zwarte wijk in Johannesburg, Zuid-Afrika, waar de band vorig jaar optrad.


Marley brengt Junior en zijn band veel goeds, erkent Junior. Uitverkochte zalen, de volgepakte Mezz is geen uitzondering. Een 'eerbetoon' klinkt dan natuurlijk mooi, je zou in een slecht humeur ook kunnen zeggen dat het project goede sier maakt met Bob, met liedjes die zo goed zijn dat je ze nauwelijks stuk kunt spelen.


Toch, zegt Junior, heeft er nooit een strategie achter het eerbetoon gezeten, laat staan een financiële bijgedachte. 'Het gaat uitsluitend om Bob, om het levend houden van zijn werk. Als we na afloop van de show horen: wat zijn jullie goed!, dan zeggen wij: inderdaad, Bób is fantastisch.'tourschema: rootsriders.com


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.