'Ik zei tegen de arts: Ik heb geluk dat ik geen kip ben'

Cees (71) in stamcafé Vingerhoeds

'Da's een mooie voor je bidprentje', grapt zingende kastelein Leon over de foto van Cees (71). Typisch de humor van zijn stokoude stamcafé Vingerhoeds in Oirschot. En typisch de humor van Cees.

'Een van de ouwe vrijgezelle snurkers hier heeft ooit gezegd: 'Aan het kruis worden er meer gemaakt dan vermoord.'

Cees 'Ik was 3 jaar toen ik bij Vingerhoeds mijn eerste glas limonade dronk. Ik mocht mee met een vrijgezelle oom, met paard en wagen. Hij was houthandelaar en moest nog met iemand afrekenen. Mieke Vingerhoeds, de kasteleinse en de oma van Leon, sliep vroeger in de bedstee die je nog kunt zien in het café. Ik heb meegemaakt dat er een kerel in lag, met de kermis. Mieke deed d'r klompen uit en kegelde hem eruit. Zo zijn er wel meer verhalen. Een eindje verderop staat een kruis ter nagedachtenis aan de Italiaan die in 1838 aan de Oude Grintweg is vermoord. Een van de ouwe vrijgezelle snurkers hier heeft ooit gezegd: 'Aan het kruis worden er meer gemaakt dan vermoord.'

'Vroeger stond achter het café een koeienstal. We zaten een keer te vergaderen met de carnavalsvereniging toen er een koe moest kalven. De veearts was bij ons komen zitten en zat gruwelijk aan de drank. Een moeilijke bevalling. De koe werd opengesneden - gewoon staand hè! - voor een keizersnede. De ene na de andere man zakte in elkaar, omdat-ie geen bloed kon zien. Die koe lag helemaal open. Toen het kalf eruit was, moest de koe dichtgenaaid worden, maar de veearts had geen naald en draad mee. Iemand is in het dorp nog naald en draad wezen halen.

'Elke zondagmiddag wordt er gedanst. Het zijn altijd dezelfden: de huppeldepupkes, de dansmarietjes, die zitten daar ginderwijd. Veel alleenstaanden, gescheiden spul, weduwvrouwkes. Ik heb ook eens iemand ontmoet, maar ik heb nooit ergens voor getekend. Ik ben altijd in de ouderlijke boerderij blijven wonen. Laatst wilde iemand het huis kopen. 'Ik heb hier 71 jaar gewoond', zei ik, 'en de laatste dertig jaar van mijn leven woon ik hier nog.'

'Mijn broer woonde bij mij. Hij is zeven jaar geleden overleden aan darmkanker. In 1993 was ik zelf voor het laatst bij de dokter. Ik zat met aambeien, een stukje darm was eruit gekomen. Nou, broek omlaag, en de dokter zei: 'Even de dienstdoende chirurg bellen.' Ik op Eindhoven aan, bleek dat er een operatie nodig was. Ik zei tegen de arts: 'Ik heb geluk dat ik geen kip ben.' Als een kip bij ons op de boerderij de legdarm uitpoepte, ging de kop eraf en ging de kip in de soep. Daar konden ze wel om lachen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.