'Ik wil niet nog een jaar rondhobbelen'

Voorspelde glorieuze toekomst voor tennisster Michelle Gerards nog lang niet in zicht.'Ze moet weer bij de basis beginnen'..

Michelle Gerards laat haar racket met een venijnige klap op het gravel stuiteren. In de korte pauze tussen de games luistert ze met een onwillig oor naar enkele goedbedoelde adviezen van haar coach. Gerards weet zelf heel goed dat haar tennisspel donderdagochtend te wensen overlaat. Ze verliest de competitiewedstrijd tegen de Duitse Vanessa Hencke kansloos met 6-3, 6-0.

Amstelpark zakt na het 4-2 verlies tegen De Manege uit Apeldoorn naar de gedeelde vierde plaats. Om nog kans op de play-offs te maken zullen de komende week in Amsterdam wonderen verricht moeten worden.

Gerards heeft echter andere zorgen aan haar hoofd. De parel van het zuiden, zoals ze nog geen drie jaar geleden werd genoemd, is met haar tennisspel op dood spoor beland.

Na Brenda Schultz en Miriam Oremans dacht Nederland met de Limburgse Michelle Gerards een nieuw toptalent in huis te hebben. De pas 17-jarige tennisster werd al op zeer jonge leeftijd een glorieuze toekomst voorspeld. Zelf waren haar doelen niet minder bescheiden. 'Ik wil net iets beter worden dan de beste van de wereld', zei ze destijds.

Niemand die haar dat betwistte. Ze won op haar dertiende de Nederlandse titel voor vrouwen onder de achttien jaar. En ook tegen buitenlandse speelsters won ze schier eenvoudig haar wedstrijden. Twee jaar geleden reikte ze bij de jeugd op Roland Garros nog tot de kwartfinales. Het voetenwerk, de werkijver en de vechtlust werden voluit geprezen.

Sinds anderhalf jaar wordt van Gerards echter nauwelijks nog wat vernomen. Ze is er wel, bij de jeugdtoernooien in Parijs, Melbourne en Wimbledon, maar ze komt er zelden nog verder dan de eerste ronde. Ze is stil blijven staan op het moment dat leeftijdgenoten als Daja Bedanovo en Lina Krasnoroutskaya wel de overstap naar de senioren maakten.

'In het hoofdtoernooi zaten speelsters waar ik een paar jaar geleden nog van gewonnen had. Het gaat de laatste jaren niet zo snel als verwacht, dat is wel eens frustrerend. Maar ik kan moeilijk bij de pakken neer gaan zitten. Als ik wil dat het nog iets gaat worden met mijn carrière dan zal er iets moeten veranderen', aldus Gerards.

De eerste stap is al gezet. Na vier jaar met Hugo Ekker van tennisclub Amstelpark de wereld te hebben rond gereisd gaat ze na de Nederlandse competitie een samenwerking met Kelvin Nieberg aan, de trainer van Peter Wessels.

Gerards: 'Ik hoop nog steeds bij de besten van de wereld te komen. Maar ik ben er inmiddels wel achter dat ik niet de enige ben. Ik weet nu hoe moeilijk dat is. In het begin won ik alles en dan krijg je vanzelf vleugeltjes. Winnen werkt als doping. Maar als je dat al een tijdje niet hebt geproefd dan wordt het soms lastig om je nog te motiveren.

'Ik wil niet nog een jaar rondhobbelen. Ik wil kijken wat er nog voor mij inzit. Want ik hou van het spelletje. Als je dit niet met je hart doet, dan is het niet vol te houden. Ik doe het graag en daarom kan ik er ondanks de mindere tijden altijd weer het positieve uithalen.'

Met vijf jaar dreef Gerards haar ouders al tot wanhoop wanneer ze urenlang de ballen tegen de muur van de slaapkamer aan sloeg. Toen haar oudste broer lid werd van de tennisclub in Heerlen volgde Gerards al snel. Met behulp van moeder Jeanne die haar bij toernooien begeleidt en vader Josef (oud-amateurvoetballer) werd ze op 7-jarige leeftijd al kampioen van Limburg.

Superlatieven waren er bijna onvoldoende om dat Limburgse tenniswonder de hemel in te prijzen. 'Het ging allemaal vlekkeloos. Ik las echt niet alles wat er in de kranten stond, maar stiekem ben je je daar natuurlijk wel van bewust. Misschien heb ik me daar toch iets te veel van aangetrokken. Ik moet het eerst nog maar eens waarmaken.'

Volgens vader Josef is zijn dochter de afgelopen vier jaar van een vechter in een defensieve speelster getransformeerd. Hij vindt dat intelligentie en eigenzinnigheid te veel zijn onderdrukt. 'Ze heeft verschrikkelijk veel talent en ze is bovendien goed geproportioneerd. Als je dan ziet dat ze niet verder komt, dan moet je je dochter in bescherming nemen. Ze moet weer bij de basis beginnen.

'Ik ben ervan overtuigd dat ze daarin zal slagen. Ze is niet voor niets mijn dochter. Wij zijn een familie van doorzetters.' Waarbij vader Josef benadrukt dat het allemaal volledig uit vrije wil gebeurt. In huize Gerards wordt niks geforceerd en niemand gepusht. 'Dat is nonsense, want daar bereik je niks mee.'

Michelle Gerards kan na bijna twee jaar stilstand echter wel een duwtje in de goede richting gebruiken. Met trainer Nieberg hoopt ze het komende jaar toch nog aansluiting met de wereldtop te vinden.

'Ik gooi niet zomaar de handdoek in de ring. We gaan er weer fris tegenaan. De tijd van aansukkelen moet nu maar eens voorbij zijn.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.