'Ik moet elke dag naar het water kijken'

Stamgasten

Op zijn 8ste zat Piet (59) al in café De Hoop in Sint-Annaland. 'Elke vrijdagmiddag kwamen de ambachts mannen van het dorp naar het café. Ik ging mee met mijn oom, voor een glas limonade en een zakje chips.'

Beeld RV

'Ik vind het fantastisch dat ik in dit kleine dorp ben geboren. Ik wil best een dag uit naar de stad, of een weekend op stedentrip, maar hier wonen is lekker. Je pakt je fiets en staat zó aan het water. Zonder water kan ik niet. Ik moet elke dag even naar het water kijken. Als ik terugkom van vakantie rijd ik ook nooit meteen naar huis. Nee, ik ga eerst naar de Krabbenkreek.

'Er is een tijd geweest dat ik 's morgens, 's middags en 's avonds ging zwemmen. Als klein jongetje ging ik de Schorren op. Nu zijn ze beschermd natuurgebied, maar vroeger haalde ik er lamsoor, zeekraal, mosselen, krukels - alikruiken zeggen ze geloof ik in mooi Nederlands.

'Nog langer geleden lag de haven bij dit café voor de deur. De oude haven is gedempt na de watersnoodramp. Toen de Oosterscheldekering er nog moest komen, greep mijn moeder bij storm meteen naar de streekkrant waarin de waterstanden stonden, om te kijken of het hoog water was.

'Ik ben altijd thuis blijven wonen. Eerst was dat praktisch, omdat ik in 1974 verlamd raakte na een val van de trap en een rugpunctie. Ik heb vier jaar moeten werken om weer overeind te komen. Later overleed mijn vader en bleef ik bij mijn moeder, die van alles mankeerde. Ik heb het ouderlijk huis gekocht. Vanaf dat moment woonde zij eigenlijk bij mij in. Ze is verleden jaar overleden. De laatste vijf jaar zorgde ik voor haar.

'Nu woon ik voor het eerst alleen. Het is stil. Er was altijd aanloop, ook van de thuiszorg die op het laatst drie keer per dag kwam. Aan het interieur heb ik nog niks veranderd. De bank zit goed, de stoelen ook. Het is echt ouderwets, veel donkerbruin hout.

'Als twintiger verwachtte ik op deze leeftijd onder de pannen te zijn. Ik ben niet onder de pannen en ik ben sinds anderhalf jaar arbeidsongeschikt vanwege mijn rug. We mogen niet mopperen, zeg ik graag, behalve een beetje over mijn gezondheid. Verder heb ik mijn draai goed gevonden. Het natje en het droogje, daar kom ik ook zonder vrouw wel aan.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.