Ik had meer willen leren

Enkel ouwehoeren en na vier jaar een baan zoeken die er niet is. Zo keek Maaike Govers aan tegen haar studie psychologie....

`Als ik op de mavo had gezeten, was het makkelijk geweest. Daar kun je drie kanten op: techniek, handel of verzorging. Ik wilde altijd kapster worden of schoonheidsspecialiste. Maar ik zat op het vwo en daarmee kun je alle richtingen op. Dat is moeilijk voor iemand van 17. Ik ging psychologie studeren terwijl ik gewoon nagels wilde lakken.`

Maaike Govers kan er nu wel om lachen, maar vijf jaar geleden gooide ze, na twee maanden psychologie, huilend de handdoek in de ring en nam een baantje als telefoniste. Een klein jaar later begon ze aan de lerarenopleiding, en deze zomer rondde ze die af.

Als kersverse bevoegd docente Nederlands ziet ze dat haar vwo-4-leerlingen op de Wolfert van Borselen in Rotterdam net zo over vervolgstudies denken als zij zeven jaar geleden. `Een leerling zei precies hetzelfde als wat mijn klasgenoten jaren geleden al zeiden: Wie doet er nou hbo als je vwo hebt?“ Dus toen vroeg ik in die vwo-klas: Wie wil er leraar worden?“ Het waren er toch nog twee. `Mensen vinden de universiteit altijd zo geweldig, maar ik had het bij psychologie na een dag al gehad. We zaten alleen maar te ouwehoeren en dan zouden we na vier jaar een baan moeten zoeken die er niet is. Dan kun je beter een vak leren.

`Mijn moeder is ook lerares. Zij zei altijd dat ik dat ook zou worden. Echt niet! Alsof dat bij mijn geboorte al vaststond. Ik heb wel altijd van lezen gehouden, en van grammatica en spelling. Nederlands is net als puzzelen, als het klopt is het leuk. Toen ik als telefoniste aan secretaresses leerde hoe ze moesten telefoneren, besloot ik Nederlands te gaan geven. ``Ik wist het wel``, zei mijn moeder. Erg vervelend.

`Je moet op open dagen nooit naar docenten luisteren; van studenten krijg je een veel beter beeld. De lerarenopleiding aan de Hogeschool Rotterdam kwam relaxed op mij over. Een grote opleiding, maar je hebt niet met vijfhonderd man college, zoals bij psychologie. Sommige vakken zijn voor alle leraren-in-opleiding gelijk, maar daar word je verdeeld over diverse klassen.

`De eerste twee jaar waren erg theoretisch. De lessen die we gaven, bleven beperkt tot huiswerkbegeleiding en een maand stage in een internationale schakelklas. Dat was heel leuk, vanwege de uiteenlopende achtergronden van alle leerlingen. En je zag snel resultaat. Het is geweldig als ze bedankt voor de lessen, mevrouw“ zeggen.

`Pas in de twee jaar daarna stond ik echt voor de klas, eerst op een mbo en daarna op mijn huidige school. Ik had nauwelijks meer college, alleen nog `helpdesklessen` waarbij je met elkaar problemen besprak. Die overgang was gigantisch. Mijn docent is één keer komen kijken. Ze vinden dat je het vak in de praktijk moet leren. Maar waarom duurt de opleiding dan vier jaar? Ik moest wel tot het einde collegegeld betalen.

`In de praktijk leerde ik inderdaad veel. Zo wilde ik altijd door iedereen aardig gevonden worden. Maar leerlingen hebben natuurlijk hun eigen vrienden al. Daar moet je achter komen, hoor! Je leert ook doen alsof je heel streng bent. Ik ben 1 meter 58, dan moet je je best doen om de aandacht te krijgen. Ik zou nu zo op de markt kunnen staan.

`Ik schijn ook zelfverzekerd over te komen. Terwijl ik laatst weer ontzettend zenuwachtig was, zoals alle leraren na de zomer. Dan moet je laten zien wat je accepteert en wat niet. Als je nieuwe schoenen hebt, overladen ze je met complimenten. Je krijgt geen hoger cijfer hoor“, zeg ik dan. Maar we menen het!“ Of als ze muziek luisteren proberen ze: Maar mevrouw daar luistert u toch ook naar?“ Ja, thuis.

`Toch had ik meer willen leren. Geen moment heb ik gedacht: wat pittig. Nooit heb ik veertig uur voor een studiepunt gewerkt. Het vak literatuur bestond uit boekpresentaties van klasgenoten. Sommigen van hen weten nu nog niet wat een naamwoordelijk gezegde is. Je kunt vakken ook oneindig vaak herkansen. Niemand zegt: jij kunt het niet, kap ermee. Zo gaat het overal. Directies zien alleen cijfers, of het nu om studenten, docenten of leerlingen gaat. Naar kwaliteit kijken ze niet.

`Er is bovendien helemaal geen lerarentekort. Ik heb een vaste aanstelling, maar ik mag pas lesgeven in de bovenbouw als ik de eerstegraads-opleiding doe. Die volg ik nu dus, voor de diepgang en om mijn kans op werk te vergroten. Alleen duurt die nog drie jaar - achterlijk lang. Ik heb net vier jaar hbo gedaan!`

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.