'Ik betaalde voor de SM-therapie, is dat liefde?'

Eind 1993 stelde therapeut Emiel H. met Mariska een slavinnencontract op. Daarin werd vastgelegd dat ze zich vijf jaar lang aan hem zou onderwerpen....

Eens per maand volgde ze tegen betaling een meester-slaaf-sessie. Op zijn zolder stond een koffer met zwepen. In de therapieruimte lag een tweepersoonsmatras. Ze werd vastgebonden, geslagen, geschopt en altijd volgde seks.

Later kwamen de weekendsessies, vaak met andere vrouwen. Een aantal keer huurde hij een conferentiecentrum af in Drenthe. Dan werd een rollenspel gespeeld en kregen de vrouwen een uitnodiging met kledingvoorschrift: verschijnen in schoolmeisjeskostuum.

Op de zolder van het centrum werd tuchtschooltje gespeeld, vertelt Mariska. 'Er stonden acht ijzeren bedjes waar wij in moesten gaan liggen.' Kosten: zevenhonderd euro per keer.

Zeker vijftien seksslavinnen had hij, weet Mariska. Vier vrouwen deden uiteindelijk aangifte. H. zat twee maanden in voorarrest. De officier van justitie schreef: 'De verdachte heeft blijk gegeven van een zodanig gebrek aan normbesef dat het waarschijnlijk is dat hij zich wederom aan ernstig misbruik schuldig zal maken.'

Donderdag werd hij veroordeeld tot drie maanden gevangenisstraf, waarvan een voorwaardelijk, en een beroepsverbod van twee jaar.

Het was een SM-sekte, analyseert Agathe van Bon, de advocaat van Mariska. 'Hij eiste totale overgave. Het verbazingwekkende is dat hij dat bij zoveel vaak hoogopgeleide vrouwen voor elkaar kreeg.' Bij Mariska overheerst de schaamte, zegt ze, en daarom wil ze niet met haar echte naam in de krant. 'Hoe bestaat het dat ik, een zelfstandige, kritische vrouw met een academische graad, dat met me liet doen?'

De therapeut had een tactiek, vermoedt Van Bon. 'Uit de groep vrouwen die voor het eerst op consult kwam, selecteerde hij geschikte types. Vrouwen die autoriteitsgevoelig waren, geen grenzen konden stellen. Hij hield ze voor dat ze dankzij hem gelukkig konden worden. Creëerde afhankelijkheid door ze in een geheim verbond te trekken. En legde alles ook nog eens vast op video waarmee hij zijn slachtoffers chantabel maakte.'

Mariska vertelt dat ze soms een T-shirt van hem te leen kreeg om de wonden te camoufleren. Ze mocht er met niemand over praten: 'Regelmatig hield hij me voor dat ik geen enkel carrièreperspectief meer zou hebben als het uitkwam.'

Na een paar jaar begon hij samen met zijn schoonzoon de vrouwen om geld te vragen. Justitie zou H. verdenken van strafbare feiten en hij kon daar onderuit komen door inbeslaggenomen banden terug te kopen of autoriteiten om te kopen. Sommige vrouwen sloten een lening af, vertelt Van Bon. Mariska heeft nog achtduizend euro van hem te goed. De brieven van H. en de schoonzoon heeft ze bewaard. De laatste moet nog terechtstaan.

H. betwist niet dat hij seks met de vrouwen heeft gehad, zegt zijn advocaat Izi Wudka. Maar het ging volgens hem niet om therapie en de vrouwen zouden vrijwillig hebben meegedaan. Vier vrouwen uit de slavinnengroep hebben dat tijdens de rechtszaak bevestigd. De rechter heeft zich laten overtuigen: H. is vrijgesproken van verkrachting en afpersing en alleen voor ontucht veroordeeld.

Onbegrijpelijk, vindt Van Bon. Een therapeutische relatie is altijd ongelijkwaardig, zegt ze. 'Het is de therapeut die de grenzen moet bewaken, niet de patiënt.' Mariska heeft kwitanties en bankafschriften bewaard. 'Ik betaalde voor de sessies, dat duidt niet op een liefdesrelatie.'

Vijf jaar geleden is ze gestopt met de therapie, toen haar duidelijk werd dat alleen zijn belang telde. Nog altijd heeft ze psychische klachten. In een civiele procedure heeft ze 135 duizend euro schadevergoeding van hem gevorderd, de rechtbank heeft een voorschot toegekend.

Naast smartengeld en vergoeding van onder meer inkomstenderving wil ze ook de therapiekosten terug: twintigduizend euro voor de SM-sessies en de weekenden. Advocaat Van Bon: 'De prijs van die sessies is letterlijk en figuurlijk veel te hoog geweest.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.