'Ik ben mijn eigen boekverkoper'

Jenna Blum bezocht vele honderden leesclubs om Het familieportret te promoten. Nu is er In tweestrijd.

Jenna Blum was een van die vele serveersters in Amerika die dromen van een carriere als filmster, zangeres of schrijfster, die bedienen in cafe's en restaurants terwijl ze ondertussen audities doen voor filmrollen, in obscure tentjes zingen of thuis verhalen schrijven. De meeste serveerstersdromen zullen in rook opgaan, maar Jenna Blum kon 'after a decennium of food service' haar schort afdoen. Blums romandebuut Those who save us verscheen in 2007 op de New York Times bestsellerlijst en dat was het begin van een wereldwijd succes. Vorig jaar publiceerde Blum haar tweede boek, The Stormchasers, waarvan de rechten inmiddels aan verschillende landen zijn verkocht. De schrijfster - ter gelegenheid van de Nederlandse vertaling (In tweestrijd) over uit Amerika - kan het eigenlijk nog steeds niet geloven. Ze vertelt hoe ze bij aankomst op Schiphol verrast werd door een enorme abri met cover van haar nieuwe boek. Ze nam meteen een foto en stuurde een 'wow'-e-mailtje naar haar moeder.


Jenna Blum is dankbaar en bescheiden, en vindt alles wat haar overkomt eervol. Veel stemt haar nederig, zegt ze. Toch heeft ze eigenhandig voor het succes gezorgd. Het is een ongewoon verhaal. Haar debuut kwam al in 2004 uit, maar het deed niet veel op de markt. Drie volle jaren later gebeurde het wonder: een plek op de NYT bestsellerlijst en daar was geen Oprah Winfrey aan te pas gekomen. Iedereen vroeg haar: 'Hoe heb je dat voor elkaar gekregen?'


Ze legt het uit. 'Ik ben met mijn boek de boer opgegaan. Ik ging van leesclub naar leesclub en vroeg aan iedereen die het mooi vond om dit door te geven aan anderen. Ik deed vaak wel drie clubs per dag en dat drie jaar lang, bijna elke dag. Alleen al in de regio-Boston heb ik 800 boekenclubs bezocht. Ik was mijn eigen boekverkoper, ik ging van deur tot deur. Dankzij de lezers kwam het op de bestsellerslijst.'


Ze relativeert de inspanningen, want ze houdt ervan om over haar boeken te praten. 'Ik vind het heerlijk om ze te promoten, want waarom zou je ze anders schrijven? Veel auteurs zijn verlegen, maar ik heb gelukkig een talent voor optreden, ik geniet als ik op een podium sta.'


Schrijven deed ze altijd al. Ze groeide op met het geluid van de typemachine (vader was journalist). 'Mijn eerste roman ging over de onderwijzer op wie ik verliefd was, ik was elf. Hij verstoorde ruw mijn dromen door te trouwen. Ik heb hem het boek als huwelijkscadeau gegeven.' Ze was zestien toen een tijdschrift een kort verhaal van haar publiceerde. Ze bleef schrijven, jaar in jaar uit, veel kreeg ze teruggestuurd, met vaak wel bemoedigende uitgeversbrieven, af en toe werd een verhaal gepubliceerd. 'Dat gaf me hoop. En wat ook hielp: niemand van mijn familie of mijn vrienden zei ooit: wordt het niet eens tijd voor een serieuze baan? Toen ik Those who save us af had, heb ik wel gezegd: dit is het beste wat ik gemaakt heb, als dit wordt geweigerd, dan verhuis ik naar Nebraska en word ik serveerster in een truckerscafe.'


Beide boeken gaan over schuld, schaamte en geheimen. Aan drama geen gebrek. In Het familieportret vindt de dochter bij het leeghalen van het ouderlijk huis een foto waarop ze als ster staat afgebeeld, samen met haar (Duitse) moeder en een onbekende nazi-officier. Via flashbacks naar verschrikkelijke gebeurtenissen in de jaren veertig in nazi-Duitsland wordt een geheim onthuld. In haar nieuwste boek In tweestrijd drijft een geheim een tweeling uit elkaar. De mannelijke helft van de tweeling is een tornadojager met een bipolaire stoornis. Het verhaal speelt zich af in centraal Amerika, in staten als Minnesota, Nebraska en Dakota, gebieden waar de stormen en tornado's razen.


In tweestrijd wordt bevolkt door allerlei soorten tornadojagers. 'Elke tornadojager wil zo dicht mogelijk bij de storm komen. Je hebt daarvoor wel de juiste uitrusting nodig, je moet radar hebben en de vluchtwegen kennen. Het is een soort schaakspel met de atmosfeer. Soms weet je niet wat de storm gaat doen. Ze kunnen onverwacht in snelheid toenemen, je vluchtroute kan door de regen in een modderpoel veranderd zijn, je krijgt een lekke band. Zet een stel tornadojagers bij elkaar in een hot tub en je krijgt dat soort oorlogsverhalen te horen.'


Jenna Blum heeft jaren onderzoek gedaan voor haar boek en weet alles van stormen. Ze is een zeer deskundige tornadojager geworden. Lezers kunnen intekenen op stormtrips onder leiding van de schrijfster. Gegarandeerd slecht weer. 'Of je een tornado meemaakt is onzeker. Indrukwekkende stormen zijn er altijd. Soms moet je er drie dagen voor rijden, maar altijd zul je iets zien waar je mond van openvalt. Die enorme grote open ruimte, tachtig procent lucht, geen teken van menselijk leven, soms een buffalo. Het zijn de gebieden waar de luchtmassa's botsen, waar die gigantische wolkensculpturen ontstaan, die zwart of groen of paars zijn.'


De schrijfster is lyrisch over de Midwest, ze heeft van de opbrengsten van haar boek een huis gekocht in Minnesota. 'De meeste Amerikanen kennen deze staten niet, ze vliegen erover heen, iedereen noemt ze de flyover states. Dat is jammer, want het is er zo indrukwekkend, alles is groots en majestueus. Een eenzaam landschap, met uitgestrekte vlakten waar je honderden mijlen ver kunt kijken. Het is alsof je een ander tijdvak binnenstapt, niet door mensen bepaald maar door de natuur.'


Jenna Blum In tweestrijd


Vertaling uit het Engels: Carolien Metaal De Boekerij; 381 pagina's; 19.95


ISBN 978 90 225 5878 2


CV

1970


Geboren in New Jersy


2004


Debuteert met Those who save us


2007


Those who save us op bestsellerlijst New York Times


2010


The Stormchasers


2011


135.000 exemplaren verkocht van Het familieportret


2011


In tweestrijd.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.