'Het lijkt me spannend om Trump te zien knokken'

De keuzen van Erik Mouthaan

RTL's Amerika-correspondent Erik Mouthaan begint aan zijn derde presidentscampagne. Hij wil de Nederlander afhelpen van diens vaak eenzijdige kijk op de Verenigde Staten.

Foto Chantal Heijnen

Donald Trump: circusdirecteur of president?

'Circusdirecteur. Ja, zo heb ik hem genoemd. Een klein jaar geleden, toen hij kandidaat werd. Ik heb op televisie gezegd: 'Amerikanen vallen voor circusachtige figuren.' Ik heb Donald Trump onderschat. En met mij iedereen, dus ik bevind me niet in slecht gezelschap. Hij heeft zoiets geks los gemaakt in Amerika.

'Naarmate ik meer campagnebijeenkomsten van hem bijwoon, begin ik te begrijpen wat er precies allemaal is losgekomen bij het Amerikaanse volk. De Republikeinse kiezers voelen zich genegeerd door hun eigen partij. Dan zijn er ook nog de kiezers die vinden dat Amerika te veel verandert, dat illegalen weg moeten en dat moslims eng zijn. Zijn aanhang is de groep met gemiddelde banen in gemiddelde delen van Amerika die zegt: 'Ik ben er niet op vooruitgegaan de afgelopen jaren.' Trump is boven op die onvrede, ook binnen de Republikeinse partij, gesprongen. Hij weet ergens de vinger op te leggen. Nou, laat hem dan maar de kandidaat namens de Republikeinen worden. Het lijkt me hartstikke spannend om hem te zien knokken.

'Mensen in Nederland hebben vaak het idee dat Amerika achterlijk is. Ze zien Donald Trump en zeggen: 'Zie je wel, ze zijn zo dom, ze zijn heel conservatief.' Veel Nederlanders willen alleen maar de Republikeinen haten. Zeker Volkskrant-lezers. Mijn taak als correspondent is het te voorkomen dat Nederlanders een eenzijdig beeld krijgen van dit land.'

CV Erik Mouthaan

1973 Geboren als Frederik Mouthaan in Leiden

1991-1995 School voor Journalistiek Utrecht

1995-2000 Buitenlandredacteur RTL Nieuws

2000-2006 Verslaggever over onder andere Koninklijk Huis RTL Nieuws

Sinds 2006 Correspondent Noord-Amerika in New York

Erik Mouthaan woont samen met zijn vriend Alan in the West Village in New York.

Erik Mouthaan in 2005. Foto anp

Eeuwig correspondentschap of terug naar Hilversum?

'Haha. Nou, dan kies ik voor het eeuwige correspondentschap. Ik zit er op dit moment niet op te wachten terug naar Hilversum te gaan. Ik zeg niet dat ik eeuwig bij RTL moet blijven, of op deze plek. Maar ik vind het wel heel leuk om in het buitenland te wonen en om in Amerika te werken. Dit jaar zit ik tien jaar in New York. Mijn contract loopt af, dus mijn baas en ik gaan in gesprek, zoals dat heet. We hebben laatst al gesproken over de toekomst. Ik heb niet het gevoel dat er binnen RTL aan mijn stoelpoten wordt gezaagd. Al weet ik goed dat iedereen deze plek wil.'

Koopmans appeltaartmix of American apple pie?

'Koopmans. En dan sta ik hem zelf te bakken. Hoe weten jullie dit eigenlijk? Als ik naar Nederland ga, neem ik een extra sporttas mee, voor de stroopwafels, de potten Calvé pindakaas zonder stukjes noot, drop, kaas en de pakjes Koopmans appeltaartmix. Mijn vriend Alan eet alleen de korst. En ik eet de appels. Niet te vaak natuurlijk, want dan pas ik straks niet meer op beeld.'

Verkiezingen: een boek schrijven of een tv-serie maken?

'Een tv-serie maken. Hoe leuk het nieuws ook is, soms is het te beperkt om het in twee minuten uit te leggen. In aanloop naar de vorige verkiezingen maakte ik een serie voor RTLZ , vooral over de poppetjes. Wie staat er nu waar in de peilingen, dat werk.

'Dit keer maak ik Bestemming Witte Huis en gaat het over Amerikanen. Dertig afleveringen van tien minuten. Hoe ze in de verkiezingen staan, wat ze verwachten van hun kandidaten. Ik wil het verhaal van het land gaan vertellen door de ogen van de mensen.'

De biologische boerenmarkt in New York of een ouderwets diner in Iowa?

'De farmers market. Ja, ik ben echt zo'n snooty New Yorker. Ik eet geen vlees en vis, maar farro en quinoa, dus op een diner in Iowa kan ik niet zo veel eten. Op dat soort plekken wordt dat dan toch meestal een kaastosti. Afzien? Nee joh, afzien doen mensen die op een rubberboot naar Europa proberen te komen.'

Obamacare of homohuwelijk?

'Het homohuwelijk. Niet omdat het voor mij persoonlijk belangrijk is. Ik ga niet trouwen, als dat de vraag is. Al huil ik wel altijd op bruiloften, van homo's én hetero's. De acceptatie van homoseksuelen in Amerika is echt een sociale verandering die ik de laatste tien jaar heb zien gebeuren. Vergeet niet: in 2004 mobiliseerde George W. Bush kiezers door referenda te organiseren om de grondwet zodanig aan te passen dat het homohuwelijk onmogelijk zou blijven.'

Familieleven of expatbestaan?

'Expat vind ik een rare term. Mezelf zie ik meer als Amerikaan dan als expat. Ik ben geen Nederlander die wekelijks borrelt met andere Nederlanders in New York om lekker te klagen over het land waar ik woon. Mijn ouders zijn allebei overleden, ik heb niet erg veel familie meer. Mijn vader overleed net voordat ik naar New York vertrok. Mijn moeder overleed in 2009. Ik zie mijn broer vaak genoeg, en ik heb hier mijn eigen familie, namelijk mijn vrienden en hun kinderen.'

Fargo of Making a Murderer?

'Making a Murderer. Maar ik zit pas in aflevering 3. Ik heb namelijk gewoon werk. Het is fascinerend hoe het hele televisielandschap op zijn kop is gezet door de streamingdiensten. Nederlanders zijn dol op informatie, Amerikanen veel minder. Dus dat deze serie zo'n hit is in Amerika, vind ik verbazingwekkend. Amerikanen krijgen ineens een inkijkje in hun eigen rechtssysteem. Maar de makers van Making a Murderer hebben volgens mij wel een duidelijk vooringenomen mening over de zaak die zij willen bewijzen. Daar maak ik me altijd een beetje zorgen over, als documentairemakers dat doen.'

Je record verbeteren of je vijftiende marathon rennen?

'Mijn vijftiende marathon rennen. Mijn gezondheid is belangrijk voor me. Het gaat me niet om het winnen. Omdat mijn beide ouders zijn overleden aan kanker, heb ik mijn levenswijze aangepast. Ik eet gezond, ik drink niet te veel en ik sport. Elke ochtend ren ik naar de crossfit-training. Om twee voor zes 's ochtends gaat mijn wekker en om half zeven begint het klasje. Daarna fiets ik naar kantoor. Of het sneeuwt of hagelt, ik fiets. Ik wil actief blijven, ik hoef niet per se mijn persoonlijk record te verbeteren.

'Ik vind rennen rustgevend. Je bent even weg van de wereld, je kunt focussen, je kunt nadenken over wat je allemaal wilt doen en moet doen. Het is voor mij ook een manier om de stad te verkennen. Ik leid een hectisch bestaan, ik woon in New York in zo'n klein appartementje, dus moet ik een uitlaatklep hebben. Daarom ren ik door Central Park en zing ik heel hard mee met Carly Rae Jepsen's Call me Maybe. Dan kijken de mensen me echt aan van: really?'

Nederlandse of Amerikaanse presentatoren?

'De Nederlandse. Dat zijn tenminste journalisten die gewoon ook verhalen hebben gemaakt over een brand in Zierikzee. De Amerikaanse Matt Lauer van NBC schijnt 25 miljoen dollar per jaar te verdienen. Zelf ben ik te oud om presentator te worden.

'Toen Rick Nieman wegging, waren er mensen die zeiden dat ik ervoor moest gaan. Als RTL me had gevraagd auditie te doen, was ik zeker langsgekomen. Al denk ik niet dat het voor mij de beste rol is. Mijn ene wenkbrauw zit veel hoger dan de andere, mijn gezicht is hartstikke asymmetrisch. Dat werkt niet goed op tv. Als verslaggever kom ik daar nog wel mee weg. Maar als presentator? Ik zie het mezelf niet doen, laat ik het zo zeggen.'

NOS-correspondent: Wouter Zwart of Eelco Bosch van Rosenthal?

'Dan maar Wouter Zwart. Hij is hier mijn tegenpool, maar ik zie het niet zo. Ik ben niet heel erg bezig met wat de concurrent doet. Ik denk wel dat we iets aan elkaar hebben. We houden elkaar scherp, we proberen allebei inhoudelijke verhalen te maken. Het verschil tussen RTL Nieuws en het NOS Journaal hoort te zijn dat de kijker bij de NOS een analyse en uitleg krijgt. Daar zijn wij ook van, maar wij willen er daarnaast zíjn. Ik wil dat je als kijker met mij meegaat, de verkiezingen in. Niet alleen maar duiden en lange kruisgesprekken voeren met Hilversum.'

Amerikaanse vriendelijkheid of Nederlandse directheid?

'Laatst in Nederland overkwam het me weer. Ik liep tegen een keurige dame van middelbare leeftijd aan. Op Schiphol. En ik werd uitgescholden. 'Godverdomme, kijk toch uit', riep ze. Wauw. In New York wonen acht miljoen mensen en daar lopen we constant tegen elkaar aan. En weet je wat Amerikanen zeggen? 'Sorry!' Als je hier op een feestje iemand spreekt en die jongen zegt dat hij acteur is omdat hij in 2009 een keer in een aflevering van Law and Order heeft gespeeld, dan weet je natuurlijk dat het niet zo goed gaat met zijn carrière. In Nederland zou je dan misschien zeggen: 'Nou, dat is dan ook slecht, je bent dus aan het falen.' Amerikanen zeggen: 'Good for you. Hoe gaat het met je carrière sindsdien?' Dat vind ik gewoon heel erg prettig.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.