'Formidable' en op weg naar 'wonderful'

Voor Franstalige zangers is het Engelse taalgebied een niet te nemen horde. Misschien brengt het Belgisch-Rwandese hitfenomeen Stromae daar verandering in.

Op YouTube, de internationale sociale media en de Europese hitlijsten was de Belgisch-Rwandese zanger Stromae al ruimhartig erkend als 'Belgische sensatie' en Franstalig hitfenomeen. Ruim vijftig miljoen 'views' vergaarde bijvoorbeeld de clip Formidable, waarin Stromae - echte naam Paul Van Haver (28) - is te zien als verwarde dronkenlap, vervuld van liefdesverdriet, die net niet aan lager wal raakt maar aan het einde van het filmpje een wonderbaarlijke wederopstanding beleeft.


Nu is Stromae ook in levenden lijve aan zijn grote en glorieuze opmars begonnen, in ieder geval in Nederland. Zijn reuzensprongen in kort bestek: afgelopen zaterdag gaf Stromae een laaiend ontvangen concert in de Amsterdamse Melkweg, een dag later verscheen hij als verrassing in het Glazen Huis van 3FM Serious Request, in Leeuwarden. Op 23 januari bespeelt Stromae het Utrechtse Vredenburg Leidsche Rijn, voor tweeduizend man (uitverkocht). Een dag later staat Stromae in de eveneens uitverkochte Eindhovense Effenaar. In april volgt nog de Amsterdamse Heineken Music Hall, voor ruim vijfduizend bezoekers (uitverkocht).


En dan maakte de hiphopchansonnier het afgelopen weekend nog bekend dat hij is geboekt op Pinkpop. Het moet toch vreemd lopen wil hij daar in juni niet op het kolossale hoofdpodium verschijnen, zodat hij bekeken kan worden door een man of vijftigduizend.


Er zit geen rem meer op Stromae. Zijn soepele mengvorm van chanson en dansbare hiphop en house, van wrange maar degelijke straatpoëzie en toch luchtige popmuziek, wordt binnengehaald als een muzikale zegen en is dus goed voor een miljoenenpubliek. Stromae had al hits in Nederland, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland maar lijkt nu ook klaar voor het nemen van de laatste horde, de volgens velen niet te slechten barrière die staat tussen een francofone zanger en het Engelse taalgebied.


Geen chansonnier of Franstalige popzanger die het echt wist te maken in het Angelsaksische culturele leven. De gemiddelde Amerikaan heeft nooit gehoord van Johnny Hallyday ('de Franse Elvis') of van Jacques Brel. Liedjes van Brel kennen de Britten en Amerikanen wel. Dusty Springfield, Ray Charles en Frank Sinatra zongen allen hun versie van Brels Ne Me Quitte Pas, vertaald als If You Go Away. Al trad Brel in 1965 op in de New Yorkse Carnegie Hall, als vertolker werd Brel nooit een trans-Atlantische ster.


Chansonniers als Charles Aznavour en bijvoorbeeld de grootste Belgische zanger aller tijden Salvatore Adamo leerden van het voorbeeld Brel en wisten dat zij zelf aan de bak moesten in hun beste Engels wilden zij een Angelsaksisch potje breken. Het is voor de liefhebbers van het Franse lied nauwelijks te verdragen: Aznavours How Sad Venice Can Be, en zijn grootste internationale succes Yesterday When I Was Young. Hij werd er buiten het Franse taalgebied een van de meest gewaardeerde Franse zangers mee, maar een wereldster: nee. Gelukkig hadden heren als Aznavour en Adamo het Franstalige deel van Canada nog om te veroveren. In Quebec stonden voor hen de concertzalen altijd open.


Stromae mag zijn kansen in het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten best wat hoger inschatten. De onlinegemeenschap, die nu eenmaal weinig op heeft met zoiets banaals als landsgrenzen, staat aan zijn kant. Nu al staan op YouTube clips van Stromae met een door het beeld lopende vertaling en reageren Engelstalige gebruikers opgewonden op zijn liedjes. 'This kicks ass.'


Bovendien hebben sommige singles van Stromae iets universeel aantrekkelijks, zoals bijvoorbeeld zijn Alors On Danse, een nummer dat je niet per se hoeft te begrijpen - al helpt het wel - om leuk te vinden. Alors On Danse was volgens het Franse instituut Francophonie Diffusion in 2010 al het meest gedraaide francofone lied ter wereld. Rappers als Kanye West en zangeres Lumidee maakten remixen van het nummer, en een deels in het Engels gezongen versie van het lied werd al miljoenen keren bekeken op YouTube. Voor de Franse tv trad Stromae op met The Black Eyed Peas, en mede-oprichter van die band will.i.am behoort inmiddels tot de vriendenkring.


Nog meer goed nieuws voor Stromae: twee maanden geleden verscheen een uitgebreid profiel van de Belg in The New York Times. Volgens het artikel is Stromae momenteel de beste vertolker van het Europese levensgevoel; rauw en een tikje somber, vanwege de aanhoudende crisis. De kop boven het stuk: 'Desillusie met een dancebeat.'


Wanhoop of niet: met Stromae doet het geplaagde werelddeel in ieder geval weer even mee.


Maestro Paul Van Haver uit Etterbeek

Stromae, een omkering van de twee lettergrepen van het woord maestro, werd op 12 maart 1985 geboren in de Brusselse gemeente Etterbeek als Paul Van Haver. De zoon van een Rwandese architect (die hij zelden zag en die toen Van Haver 12 jaar oud was overleed tijdens de genocide in Rwanda) en een Belgische moeder vormde in 2003 het rapduo Suspicioun en maakte in 2007 een eerste plaat als solo-artiest. Twee jaar later scoorde hij in een aantal Europese landen een hit met het nummer Alors On Danse, dat nog altijd een van zijn meest geliefde liedjes is. In België en Frankrijk, maar toch ook in Duitsland verkocht Stromae honderdduizenden exemplaren van zijn single. In 2010 won Stromae met het nummer een Vlaamse Music Industry Award, voor 'Hit van het Jaar'. In augustus dit jaar brak Stromae breed door met zijn album Racine Carrée, met hitsingles en YouTube-successen als Papaoutai ('Papawaarbenje') en Formidable. Zijn nieuwe single is Tous Les Mêmes.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.