'Even een scheet laten - Whoeaah!!!'

Tv-recensie

Als u dit stukje leest, weet u of de Schotten al of niet hebben besloten bij het Verenigd Koninkrijk te blijven. Maar schrijvende weet ik nog van niks. Ik verkeer in een naar de uitslag hunkerende onzekerheid. Mohammed Ali gaat vannacht boksen, maar voor een stukje is het dan veel te laat. Mijn vader liep op 18 april 1929 als jong verslaggever over het Frederiksplein in Amsterdam, toen hij zag dat het Paleis voor de Volksvlijt in brand stond. Hij holde naar het nabijgelegen Amstel Hotel, belde naar de redactie van Het Volk en kreeg te horen dat de krant net was gezakt. Dat gevoel.

Meer Nederlanders, zo bemerkte ik de laatste dagen, hebben een sympathie opgevat voor de onafhankelijkheidsstrijd van de Schotten. De vraag naar het waarom kan ik niet onmiddellijk beantwoorden, want in termen van wereldvrede is het geen halszaak. Maar er speelt meer dan alleen de sympathie voor de underdog die het juk van de overheerser afwerpt. Ajax verslaat Barcelona, of FC Cambuur verslaat Ajax.

Een warm gevoel stroomt door ons heen als de arrogante Britse premier Cameron zichzelf moet vernederen met zijn smeekbede om vooral bij Great Britain te blijven. Op de BBC werden de cruciale passages in zijn toespraak vele malen herhaald, vaker nog dan het moment waarop Emile Roemer stil viel tijdens de Algemene Beschouwingen. De macht op zijn knieën, met de neus op de grond.

Overigens was er gisteren in Schotland, net als bij ons, gewoon een zitting in het Parlement. Ik keek ernaar via internet. De zaal was praktisch leeg, want de leden waren vermoedelijk naar de stembus, maar enkele vrouwelijke afgevaardigden hielden een debat over de werkgelegenheid voor vrouwen. De actualiteit vertoont zich aan de televisierecensent als een absurdistisch panorama.

En daarna begon het wachten en het vervelen. Volgens mediaprofessor Henri Beunders heeft RTL in haar 25-jarig bestaan 'de emancipatie van de gewone man bevorderd'. Na het Journaal van acht uur kreeg ik een mooie gelegenheid die stelling te toetsen door op Geer & Goor af te stemmen. De aflevering begon, zoals elke aflevering, met een knetterende (en stinkende) scheet. Whoeaah!!! Wij waren weer helemaal thuis.

Dit keer ging het over 'roze ouderen' - homoseksuele bejaarden - allemaal naar aanleiding van de Gay Parade, die onlangs in Amsterdam werd gehouden. Het knappe van Geer & Goor is dat zij in hun pogingen om homoseksualiteit te emanciperen ondertussen alle vooroordelen weten te bevestigen. Als hij maar omhoog komt. Zo ver heeft hij nog nooit geschoten, enzovoort.

Die professor Beunders! Even een scheet laten - Whoeaah!!!

Na Geer & Goor schakelde ik naar Andere Tijden. Onderwerp was de heroïnegolf, die in 1972 Amsterdam overspoelde. Als late wraak voor de opiumoorlogen van 1839 en 1960, die grote delen van de Chinese bevolking ten gronde richtte, kwamen de drugs dit keer uit omgekeerde richting.

Het hippe Amsterdam werd het middelpunt van verslaafde spuiters en slikkers. Veel nostalgische beelden, die eerst sentimenteel en snel daarna treurig stemden. En toch altijd weer mensen die te midden van de modder het goede willen.

Toen waren wij weer een paar uur verder. En nu maar hopen dat Gordon Brown met zijn arrogante prietpraat de Schotten niet heeft omgepraat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.