Review

'Een voorstelling met de meest aanstellerige titel van deze zomer... en zo is de opvoering zelf ook'

De Parade beleefde een goed bezocht weekeinde, met een heerlijk hysterische zomerzotheid en een tegenvallende zedenschets.

Beeld anp

Zwarte Vrijdag. Zo wordt intern de dag genoemd waarop het zomerfestival De Parade zo ongeveer onder zijn eigen succes dreigt te bezwijken. Het is de tweede vrijdag dat de tenten in Amsterdam - de laatste van de vier steden - staan opgeslagen, het opnieuw prachtig weer is en het publiek in lange rijen voor de kassa's, bars en eettentjes staat. De dag waarop er stoom komt uit de bierpompen en met de lege roséflessen minstens tienduizend glasbakken gevuld kunnen worden.

Zo zwart was het afgelopen vrijdag dus. En druk bleef het ook de dagen daarna. Met andere woorden: De Parade 2012 beleefde een uitermate goed bezocht topweekeinde. Vrijdag en zaterdag kwamen ruim 17 duizend mensen naar het Martin Luther Kingpark in Amsterdam. Tussen de bedrijvigheid door lukte het zowaar nog een paar nieuwe producties te zien. Eentje (Ionesco) buitengewoon verrassend, de andere (Joeri Vos) behoorlijk tegenvallend.

Maar liefst zeven oude (en oudere) topacteurs zijn door producent Hummelinck Stuurman bijeengebracht om Ionesco's klassieke eenakter De Kale Zangeres te spelen. Zin in een zomerzotheid - zoiets moet het zijn geweest waarom Bram van der Vlugt, Frits Lambrechts, Nettie Blanken, Elsje Scherjon, Diana Dobbelman en Fred van der Hilst 'ja' zeiden op de vraag om dit jaar op De Parade te gaan staan. In een tent waar het minstens 40 graden moet zijn geweest, gekleed in mantelpak, herenkostuum en brandweeruniform. Het werd een halfuurtje erg leuk, over de top gespeeld, lekker gek teksttoneel.

De Kale Zangeres (1950) van de Frans-Roemeense toneelschrijver Eugène Ionesco is een toonbeeld van licht absurdistische toneelschrijfkunst. Beckett en later Pinter moeten er door zijn beïnvloed, hoewel de een veel zwarter is en de ander meedogenlozer. Twee op en top Engelse echtparen (het decor bestaat uit een bloemetjesgordijn) gaan in dialoog met zichzelf en elkaar, en het gaat over niets. Deze levens bevinden zich in een vacuüm, er wordt gepraat in het luchtledige, maar we herkennen maar al te goed de rituelen van het vlotte, zinloze gesprek dat we allemaal dagelijks moeten voeren. Totdat er wordt aangebeld, de brandweerman ten tonele verschijnt en de idiotie een onnavolgbare vlucht neemt. Goed gespeeld, met Blanken en Scherjon tegen de heerlijke hysterie aan. Het overwegend jonge publiek beloonde de zeer ervaren acteurs terecht met luid gejuich.

Gejuicht werd er ook één keer tijdens de voorstelling Wat gebeurde er met...de spullen uit het kantoor van Koen Beentjes na het faillissement van BinckBank. Dat was nadat actrice Jacobien Elffers een vrij lawaaiige versie van Adèle's Rolling in the Deep ten beste had gegeven. Joeri Vos schreef en regisseerde deze ook al licht absurde zedenschets over de economische crisis, zich afspelend in het kantoor van de Firma Rutte waar failliete inboedels worden verzameld. Een ongrijpbare en nogal lijp gespeelde dialoog tussen een wat naïeve chauffeur en een mal loketmeisje, vormt de rode draad.

De titel van deze voorstelling bestaat uit zeventien woorden. De bijpassende recensie ook: 'Een voorstelling met de meest aanstellerige titel van deze zomer... en zo is de opvoering zelf ook'.

De Parade: De Kale Zangeres van Ionesco door Hummelinck Stuurman Theaterbureau. t/m 25 augustus. de parade.nl. Wat gebeurde er met... tekst en regie Joeri Vos door Tg42. Gezien 17 augustus Martin Luther Kingpark Amsterdam. t/m 20 augustus. deparade.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.