Column

'De Vlaming zegt 'ja' of 'neen'. Bij de Nederlander is het altijd: Lekker!'

Buiten de taal is er eigenlijk niets wat Vlamingen en Nederlanders bindt. En met die taal en het gebruik ervan, is er dan nog van alles mis. 'Eigenaardig', zouden de Vlamingen zeggen, 'rare Belgen', zeggen de Nederlanders. In de 8-delige zomerreeks 'Over de grens' beschrijft de Vlaamse blogger en marketeer Guido Everaert beurtelings de eigenaardigheden, maar ook de mooie kanten van beide bevolkingen. 'Nooit kwetsend, maar met veel liefde en hopelijk wat humor.'

Twee kopjes koffie. Beeld anp

Ik was trots, erg trots. Ik had een nieuwe liefde! En het was een Nederlandse. Zo'n blond hockeyding. Knap, blauwe ogen, vlotte babbel. Spraakwaterval eigenlijk meer. Over alles was er wel een mening te verzinnen, en het was ondenkbaar dat je die ook niet nog eens luidop verkondigde. Toch? Dat kwam er steevast achteraan. Het soort vraag waar je niet op kon knikken, maar waar je wel degelijk iets op moest zeggen.

U moet weten dat ik niet echt gezien word als het zonnetje in huis, en al helemaal niet 's ochtends. Niet dat ik een brompot ben, maar er is toch nogal veel 'monologue intérieur'. En dat had ik graag zo gehouden. Je moet je gezicht nog terugvinden. Er is het overdenken van de dag die komt, heftige beslissingen over welk wit hemd er nu wel weer moet gedragen worden bij die jeans. U kent dat. Je hebt dan al genoeg aan je kop dat je er niet ook nog eens een opgewekte babbel bij kunt forceren.

Maar u weet ongetwijfeld hoe het gaat met zulke nieuwe vriendinnetjes. Je doet toch wat meer je best, zeker in het begin. Want ze moest toch ook een goede indruk krijgen. Ze was een stuk jonger, dus dan is het al helemaal bijbenen om de luchtigheid te bewaren. En gastvrijheid, dat hoort er ook bij. Dus vroeg ik of ze koffie wou.

Lekker!', was het antwoord. Ook als je vroeg of ze een glas wijn wou, of als we in de zon zouden zitten, of iets eten. Steevast was het antwoord 'Lekker'.

Bij ons is het antwoord op die vraag 'ja' of 'neen'. Nederlanders zeggen 'Lekker'. Je kunt denken dat ze dat doen omdat ze gewoon 'ja' te banaal vinden. Als je de kans krijgt om de ether te vullen met twee lettergrepen in plaats van één, dan doe je dat toch? Toch?

Ik denk dat het met iets anders te maken heeft. Enthousiasme voor het project! Samen iets doen! Opleuken!

Een Vlaming heeft het liefst dat je hem met rust laat. Als jij koffie wil maken dan is dat jouw zorg, jouw project, en dat je aanbiedt om het te delen, is fijn. Onze enige participatie daarin is 'Ja!', eventueel later gevolgd door een 'dank je'. Of 'Neen, ik heb er geen goesting in'. Dat kan ook.

Ik heb het gevoel dat het bij Nederlanders vaker gaat om het actief participeren in het verhaal. Het stimuleren ook van de bezigheid. Ook van het zetten van een kop koffie kun je een heerlijk, klein, enthousiast hoogtepuntje maken.

Met 'lekker' creëer je al een zekere verwachting. In bepaalde gevallen sprak het vriendinnetje ook de gevleugelde woorden 'Oh, nou, dat lijkt me heerlijk! Lekker!' uit.

Een dergelijke mate van exaltatie bij een simpele kop koffie is bij ons onbestaand. Wat wel als effect heeft, dat je toch onmiskenbaar beter je best gaat doen, als Vlaming, omdat de verwachtingen al uitgesproken zijn.

't Zal lekker zijn of 't zal niet zijn.

Stress van 's ochtends vroeg, zo samenleven met een Hollander. Toch?

Guido Everaert
is een Vlaamse blogger. Twitter @guidooohh
Dit is de eerste aflevering van zijn zomerserie 'Over de grens'.

 
Een dergelijke mate van exaltatie bij een simpele kop koffie is bij ons onbestaand.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.