IDFA-verkenners

'De smerige kant van mensen, daar gaat mijn hart sneller van kloppen'

Tijdens het Internationaal Documentaire Festival Amsterdam (IDFA) gidsen de Gasten van de Volkskrant u door het veelbelovende programma en 'hun' Amsterdam. Hoe bereiden ze hun bezoek voor? Welke documentaires raden ze aan? En waar kun je tussendoor eigenlijk het lekkerst eten? Vandaag: Emma Curvers (28), schrijfster, columnist en hoofdredacteur Cineville.

Emma Curvers. Beeld .

Je hoeveelste IDFA is dit inmiddels?
Dat weet ik eigenlijk niet. Ik ben geen heel trouwe IDFA-bezoeker. Ik kijk wel regelmatig documentaires, maar de focus ligt door mijn werk voor Cineville vaak op speelfilms. Van alle films die uitkomen, vormen documentaires maar een klein onderdeel.

Is zo'n documentairefestival dan een fijne onderbreking?
Het is wel een fijne afwisseling, ja. Bij documentaires is het eigenlijk net als met boeken, iedereen wil weten in hoeverre het waar is wat ze zien. Misschien dat documentairemakers vaak dichtbij de daadwerkelijke wereld komen, toch is er altijd die twijfel. Maar maakt het uit? Dat intrigeert me.

Zijn er bepaalde onderwerpen die je vooral aantrekken?
Verhalen over oplichterij, de smerige kant van mensen, daar gaat mijn hart sneller van kloppen. Een documentaire als Mission Congo, waar ik net ben geweest, fascineert me mateloos. Hoe zo'n man zijn geloof misbruikt om mensen geld af te troggelen onder het mom van 'goed doen', daarover liegt, en zelfs gelóóft dat hij goed doet. Het is wel een gevaarlijke timing voor zo'n film, iedereen is al meer dan argwanend naar goede doelen.

Ik hoef niet per se met een goed gevoel de bioscoop uit te komen. Als ik maar het gevoel heb dat ik iets heb gezien waar ik anders wellicht niet was achtergekomen.

Hoe heb je bepaald wat je tijdens deze IDFA-editie wilde zien?
Er waren misschien wel honderd films die ik had willen zien, maar ik heb uiteindelijk vooral praktisch keuzes gemaakt. Op welke dagen kan ik? Waar heb ik veel spam van PR-mensen over gekregen? Wat heb ik om mij heen gehoord? Van mijn vriendje bijvoorbeeld, hij ziet als filmjournalist ook veel. Misschien heb ik alsnog pareltjes gemist, maar ik heb er wel een goed gevoel over.

 
Mijn tip: kies één wildcard. Een documentaire waar je niets van weet en waar je niet over hebt gehoord. Natuurlijk zijn de films die worden aangeraden van een zekere kwaliteit, maar ga ook op avontuur. Of beter nog, neem een week vrij en kom de bioscoop niet meer uit

Naar welke film heb je het meest uitgekeken?
#Alleman van Bert Hana, die gaat komende zondag in première. Het is een ode aan de gelijknamige film van Bert Haanstra, wat denk ik nog steeds de best bekeken documentaire ooit in Nederland is. Volgens Hana zijn wij allang niet meer dat lieve volkje uit Haanstra's Alleman. Dat laat hij zien door middel van beelden die hij via Google Street View heeft verzameld. Heel tof. Dat hij werkt zonder camera, met een vast aantal beelden heeft ook iets eerlijks, eerlijker dan een documentairemaker die met zijn camera wacht tot het juiste moment.

Let je ook bij documentaires erg op stijl?
Minder dan bij speelfilms, maar ik doe het vanzelf. Ik heb audiovisueel gedaan aan de kunstacademie, daar leer je over hoe het wel en niet moet. Soms ben ik daardoor wat streng voor conventioneel gemaakte documentaires. Maar je moet je gewoon laten meeslepen en genieten van de sterke verhalen. Natuurlijk is het leuk als iets vernieuwend is, maar ik hoef niet elke keer van mijn stoel te worden geblazen. Bij documentaires valt de stijl me vaak pas op als het slecht gemaakt is.

Welke documentaires moeten volgens jou sowieso op de Best of IDFA-dag worden vertoond?
Dat worden toch de films waar al wat buzz over is, zoals Song from the Forest. Een te gek verhaal waar je met open mond naar kunt staren. Mission Congo is er ook één die de tongen losmaakt. En 69, over vijf oudere stellen die vertellen over hun seksleven. Het zit een beetje ingebakken dat we ongemakkelijk worden van het idee dat ouderen seks hebben, terwijl half Nederland oud is. En seks heeft. Het is goed om hen eens op die manier te belichten.

Het hart van IDFA ligt rond het Rembrandtplein. Waar kun je in de buurt het best tussendoor even wat te eten halen?
Ik zou mensen eerder aanraden om van thuis een broodtrommel mee te nemen. Of beter nog, Oreo's. Ik heb vanochtend ook een pak in mijn tas meegenomen, daar kom je de dag wel mee door. Als je na je Oreo-koekjes toch honger hebt, zou ik de Utrechtse straat proberen. Of, als je het niet erg vindt om een kwartiertje te lopen, naar Yokiyo, een Koreaans restaurant op de Wallen (Oudezijds Voorburgwal 67). Voor 37 euro 50 krijg je er zes gangen, waaronder bulgogi, het lekkerste Koreaanse vlees dat er is.

En naderhand, in welke kroeg ben jij te vinden?
In de buurt van het Rembrandtplein? Dat is denk ik toch al snel café Katoen. Of bij P King op de Vijzelstraat, daar is het iets rustiger.

Nog laatste tips voor IDFA-bezoekers?
Het is ondoenlijk om een goede keuze te maken tussen de 300 films die draaien. Wat je dus al snel doet, is lezen welke films de kranten aanraden of wat voor tips vrienden geven. Mijn tip: kies één wildcard. Een documentaire waar je niets van weet en waar je niet over hebt gehoord. Natuurlijk zijn de films die worden aangeraden van een zekere kwaliteit, maar ga ook op avontuur. Of beter nog, neem een week vrij en kom de bioscoop niet meer uit.

Gezien:
1. #Alleman: 'Strikt genomen heb ik deze live-documentaire nog niet gezien, maar ik heb wel al verschillende beelden mogen zien in de studio van regisseur Bert Hana. Een uit Google Street-View gemaakte remake van Haanstra's Alleman, dat kan voor mij haast niet meer stuk.'
2. Mission Congo: 'Deze film (over Pat Robertson, die een hulpactie in Congo gebruikte als dekmantel voor zijn diamantenbusiness in de buurt) deed me denken aan een stukje in een boek van Biesheuvel, waarin God aan de Duivel vraagt waarom hij zo weinig te doen heeft, en de duivel iets antwoordt in de geest van: 'Ik hoef niets te doen, de mensen zijn weer heerlijk slecht'.'
3. Richard Pryor: Omit the logic: 'Mooi portret van de rise and fall van de komiek Richard Pryor, die genoeg persoonlijkheden heeft voor wel tien documentaires.'
4. 69: Liefde Seks Senior: 'Vijf oudere stellen komen aan het woord over hun liefdes- en seksleven. Op kantoor hoorde ik her en der een 'jakkie/bah', maar ik vind het tof dat steeds meer ouderen over dit onderwerp beginnen. Als seks zo belangrijk is, wil je toch ook weten of je het over vijftig jaar nog doet?'
5. De Slag in de Javazee: 'Niek Koppen is de Filmmaker in Focus, en daarom kun je deze docu uit 1995 weer zien op het IDFA. De slag tussen geallieerde en Japanse zeestrijdkrachten in februari 1942 is an sich al iets waarvan ik schandelijk weinig wist, maar deze film bood daarbij getuigenissen van overlevenden die die dag totaal tot leven brachten.'
6. Song from the Forest: 'Een meneer uit Amerika hoorde ergens in de jaren zeventig een liedje van de Pygmeeën, vond het volkje ergens diep in Afrika en vertrok nooit meer. Gelukkig zien we ook het conflict als hij zijn (bij de Bayaka geboren) zoontje meeneemt naar Amerika: het zoontje wil ook spullen!'
7. 20 ft from stardom: 'Een docu over de achtergrondzangeressen die altijd net een paar meter achter de spotlight bleven steken. Prima voor de liefhebber van achtergrondzangeressen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.