Column

'De basilicum gaat téringhard, maar de aubergines...'

Tuintje

 

De school in de binnenstad had pauze, of een hoop tussenuren, of er werd massaal gespijbeld - hoe dan ook, er hingen nogal wat tieners rond bij het imposante fietsenpark voor het gebouw. Een schoolplein is er niet, maar wie heeft daar ook behoefte aan, met al die snackbars, cafés en coffeeshops in de buurt?

Twee jongens van een jaar of 16 stonden op het stoepje te roken en te praten. Ze waren allebei lang, met licht gebogen ruggen wat in vroeger tijden aan overmatig onaneren werd toegeschreven en hadden allebei donkerblond, halflang haar, de een sluik en de ander met krullen. De krullebol droeg bovendien een modieuze bril met een robuust, donker montuur.

'Mijn bosaardbeitjes komen niet uit', zei hij. 'Ze staan al twee weken, maar er gebeurt niks. Ja, zo'n heel klein groen puntje...' Hij wees tussen duim en wijsvinger. 'De kropsla, dat zijn echt al best hele bladeren en zo', vervolgde hij. 'De basilicum gaat ook téringhard. Maar de aubergines...'

Voor niet-ingewijden lijkt het een verrassende conversatie tussen twee gymnasiasten, maar ze hadden het over die potjes met zaadjes die je bij de supermarkt cadeau krijgt, de zogeheten 'moestuintjes'. Ook bij mij in het keukenraam staan er een paar te kiemen. Telkens als ik ze water geef, denk ik even aan de kleuterschool, 45 jaar geleden. We zaaiden daar tuinkers, op een propje watten in een lege eierschaal. Waarom eigenlijk? Aten we op school een zacht ei? Nee toch? Of namen we die eierschalen leeggegeten mee van huis? Wat raar...

'Volgens mij hoort dat', zei de sluike. 'Aubergines en aardbeien zijn natuurlijk totaal anders dan sla en basilicum. Groter en zo. Logisch dat het langzamer gaat...' Hij stak een nieuwe sigaret op. 'Mijn moeder zegt dat die potjes veel te klein zijn. Dat ze in een grote pot op het balkon moeten, als het lente wordt.' Hij keek hoopvol naar boven, waar de zon wel degelijk hing te schijnen.

'Ik ben trouwens niet superdol op aubergines', zei de bril. 'Dus als die mislukken, ga ik daar niet echt mee zitten of zo. Kerstomaten vind ik wel lekker. En aardbeien natuurlijk... paprika gaat wel... prei, die krijg ik ook wel weg, als het door het eten zit...' Hij lachte schamper en voegde eraan toe: 'Maar radijsjes eet ik niet. Radijsjes zijn gay.'

De sluike keek een beetje verschrikt. Misschien was hij wel gesteld op radijsjes, maar het was duidelijk raadzaam om daar nu over te zwijgen. 'Het ís eigenlijk al bijna lente, toch', zei hij voorzichtig. 'Ik ben al zonder jas... Lekker, man...'

En zo was het.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.