'Dat kan echt niet, die kleren. Zo vind je nooit een baan'

'Ga nou maar braaf in dat hoekje zitten. Goed zo. En geef maar een pootje. Mooi hoor. Dus je bent ontslagen, hè. Door een reorganisatie zeg je?


Nou ja, er zal toch heus wel een reden zijn dat ze jou ontslagen hebben, en niet iemand anders?


En nu kom je dus hier om bijstand aan te vragen. Lekker leven op de kosten van de staat.


Wat zeg je? Het was niet je eigen keus. Nou, heb je er echt alles aan gedaan om je baas ervan te overtuigen dat je onmisbaar bent?


Of ben je zo'n persoon die weigert over te werken zonder ervoor betaald te krijgen? Die gewoon maar 40 uur per week werkt en dan denkt dat dat wel genoeg is? Ja, dan roep je het ook wel over jezelf af hoor. Wat is nou 40 uur per week? Je wil toch niet zeggen dat jij iets beter te doen hebt dan werken voor je geld?


En trouwens, die kleren van je. Dat kan dus echt niet, hè. Zo vind je natuurlijk nooit een baan.


Wat zeg je? Vind je dat mooi. Ja, dat kan wel zijn, maar wij vinden dat niet mooi. Ik zou maar wat anders aantrekken voortaan, anders krijg je de komende tijd geen geld van ons.


Hoe je dan je eten en je huur moet betalen? Nou, ik zie dat je nog wel wat spaargeld hebt. Ow, je hebt zelfs iets meer dan 5850 euro. Wat moet jij daar nou mee? Nou, dan krijg je sowieso nog geen geld van ons hoor. Dat geld hoort niet op jouw rekening, dat moet in de economie gepompt worden. Daar worden wij allemaal beter van, hè.


Wat zeg je? Dat vind je niet eerlijk? Je hebt er hard voor gespaard, om er later je droom van te verwezenlijken. Haha, je droom. Nou sorry hoor, maar daar hebben wij toch niks mee te maken. En je baas die je ontslagen heeft is zelf vertrokken met tonnen bonus? Dat vind je ook niet eerlijk? Nou, hij zal het toch wel verdiend hebben, hè? Al die enorme verantwoordelijkheid van al die ontslagen die op zijn schouders rust. Hij heeft er vast niet van kunnen slapen.


Je hebt geluk trouwens. Ik heb hier wel een baantje voor je. Het is in Groningen, dat is wel te doen toch? Dat is maar anderhalf uur reizen. En het is nog een hartstikke leuk baantje ook. Kippen verwerken aan de lopende band. Voor het minimumloon, maar ja, dat is beter dan niets, toch? Wat zeg je? Heb je gestudeerd? Internationale ontwikkelingsstudies? Haha, daar valt toch geen droog brood mee te verdienen.


Maar het lijkt je niks, zeg je. Dat baantje. Word je doodongelukkig van? Wat een ondankbaarheid! Met zo'n instelling komen we natuurlijk nergens. Het draait niet allemaal om jou op deze aarde, hè. Eerst moet de economie op orde, daar hangt alles vanaf.


Nou ja, ik heb hier nog wel iets anders voor je. Een zogenaamde werkstage. Hartstikke leuk werk. Een volwaardige baan, op niveau. Je krijgt er alleen niets voor betaald. Maar ja, het is een investering in jezelf, hè. Het zou wel heel stom zijn dat niet te doen. Wat zeg je, dat vind je eigenlijk maar een vorm van slavernij? Nou ja zeg, weer die rare instelling van je? Echt totaal niet constructief zeg.


Ik weet niet wat ik met jou aanmoet hoor. Je wilt geld op je spaarrekening, je kleden zoals je zelf wilt, leuk werk, en daar nog voor betaald worden ook! Dat is niet voor iedereen weggelegd, hè. Dan moet je van goede huize komen. De rest moet gewoon zijn steentje bijdragen aan de economie, zoals iedere goede burger betaamt.


Wat zeg je? Je doet het wel, die werkstage. Heel goed, zo mag ik het horen. Het bedrijf zal erg blij met je zijn. Nou, bedankt. Kom maar weer langs als je spaargeld op is, dan zal ik nog eens kijken hoe ik je weer verder kan helpen. Dag!'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.