Column

"Blijf van mijn poen af' is de uiting van een strontverwende groep'

Recht op vroeg-pensioen en recht op geluk. 'Tegenwoordig maken we liedjes als ze met hun tengels aan onze verworven rechten komen', schrijft columnist voor de Volkskrant Sheila Sitalsing.

Partijvoorzitter van 50PLUS Jan NAgel eet een sate tijdens de traditionele Binnenhof Barbecue in Den Haag. Met de barbecue wordt door de Tweede Kamer het zomerreces ingeluid. Beeld anp

Het regende bedankbriefjes toen premier Drees in 1957 een staatspensioen voor iedereen invoerde. Ontroerend detail in een fraai verhaal over 55 jaar AOW, gisteren in deze krant van Gijs Herderscheê: een enkeling stuurde het geld terug dat na zuinig aan doen aan het einde van de maand overschoot.

In een tijd waarin oud gelijk stond aan arm, was de AOW een teken van beschaving. Door de wijze van financiering - omslagstelsel - was tevens de onbetaalbaarheid van dit teken van beschaving al vroeg uit te rekenen. Er kwamen te weinig baby's bij, de mensen werden te oud. Inmiddels is bijna één op de vijf mensen die je op straat tegenkomt gepensioneerd. Het verhaal over Europa dat ze in Azië gnuivend vertellen - van een bejaardentehuis vol behoudzucht dat nul innovaties voortbrengt - is onaardig, maar niet geheel uit de lucht gegrepen.

Met het optuigen van de mooiste welvaartsstaat van de wereld veranderden de mensen mee. Terugsturen naar de premier wat je niet nodig hebt, kom er nog maar om.

Tegenwoordig maken we liedjes als ze met hun tengels aan onze verworven rechten komen. 'Blijf van mijn poen af, ik waarschuw niet meer. Nee, van mijn pensioen af', zingt een volkszanger in een spotje van de ouderenpartij 50Plus van Jan Nagel en Henk Krol. Goed voor twee gepeilde zetels. Het liedje is de uiting van een strontverwende groep die volwassen is geworden op de toppen van de welvaartsstaat, badend in de voorzieningen, met schier onbeperkte hypotheekrenteaftrek (ook voor de caravan), recht op vroegpensioen en recht op geluk.

En nu hun, aan de vooravond van hun oude dag, wordt gevraagd iets in te schikken, aangezien het best lastig wordt om straks met zijn anderhalven de AOW van één bejaarde bij elkaar te werken, is het antwoord: blijf van mijn poen af!

Dat we niet ten onrechte denken dat de PVV het alleenrecht heeft op platvloersheid.

Jarenlang heeft hinten op de onhoudbaarheid van de AOW voor politici gelijkgestaan aan suïcide, slechts vergelijkbaar met zeggen dat het wellicht een tikje overdreven is dat mensen die zich volhangen met schulden om een te duur huis te kopen de rente deels door de samenleving mogen laten betalen. Wij herdenken Elco Brinkman en Wouter Bos.

Historisch
Maar vannacht ging ook de senaat akkoord met het voorstel van de Kunduz-coalitie om de AOW-leeftijd vanaf volgend jaar te verhogen van 65 jaar naar 65 jaar plus één maand, oplopend tot 67 jaar in 2023. Voorwaar historisch.

Het traject erheen was bizar. Eerst was er het pensioenakkoord, vervolgens viel het kabinet en was het akkoord kennelijk niet meer. Binnen anderhalve dag lag er plots het Kunduzding. Het was haastwerk: de talrijke uitvoeringsproblemen zullen een nieuw parlement clusterhoofdpijn bezorgen. Maar never waste a good crisis, dacht Henk Kamp, terwijl hij in de senaat op zijn Henk Kamps alle bezwaren pareerde.

Er is geen weg terug, zei Kamp ook. Dat klopt. Vrijwel alle partijen hervormen in hun programa's de AOW. En van Geert Wilders weten we dat hij het breekpunt 'AOW op 65' al opgeeft tijdens het aanschuiven der stoelen aan de onderhandelingstafel.

Rest voor de ontgoochelden die man van dat proletige liedje. Wie daarbij horen wil, moet niet klagen als iemand het tegenliedje 'Ik gireer geen cent meer naar je' componeert.

Sheila Sitalsing schrijft drie keer per week een column voor de Volkskrant.

 
En nu hun, aan de vooravond van hun oude dag, wordt gevraagd iets in te schikken, aangezien het best lastig wordt om straks met zijn anderhalven de AOW van één bejaarde bij elkaar te werken, is het antwoord: blijf van mijn poen af!
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.