'Baba' komt eindelijk na zeventien maanden

Groeten uit Nijmegen

Wat maak je mee als nieuwkomer in Nederland? Door de ogen van Layla (36) en Mohannad (39) volgen we het dagelijks leven van een vluchtelingengezin. Deel 30: familiehereniging.

Na anderhalf jaar sluit Ayman, zwager van Mohannad (links), zijn dochtertje July in de armen, onder het toeziend oog van zijn vrouw (Mohannads schoonzus) Heba. Beeld Marcel van den Bergh

Zenuwachtig turen Layla en haar jongere zus Heba in aankomsthal 3 van Schiphol door het glas naar de bagagebanden. Er passeren Aziatische zakenlieden en Nederlandse wintersporters, maar hij is er nog niet bij. Hij had er inmiddels toch al moeten zijn?

Heba heeft haar echtgenoot Ayman al anderhalf jaar niet gezien. Hij bleef achter in Turkije toen Mohannad, Layla, haar twee jongere zusjes en hun kinderen de oversteek naar Europa waagden, die zomer van 2015. De boottocht naar Griekenland was duur, nog een overtocht kon de familie niet betalen.

Ze dachten destijds dat Aymans overkomst hooguit enkele maanden op zich zou laten wachten. Het werden er zeventien.

Mohannad rent in de aankomsthal achter July (3) aan, het dochtertje van Ayman en Heba. Ze slaat met een Hello Kitty-ballon op een stokje tegen het bruine jasje van Mohannad. 'Baba, baba', roept ze steeds - Arabisch voor papa. Ze hebben July keer op keer tevergeefs uitgelegd dat Mohannad niet haar papa is, maar haar oom. Dat haar echte vader die meneer is die verstopt zit in het telefoonschermpje, wilde er bij het meisje echter niet in. Layla is dan ook benieuwd hoe haar nichtje zometeen zal reageren als ze Ayman weer ziet.

De familie is vanuit Nijmegen naar het vliegveld gebracht door Lizette, een vriendin die helpt met allerhande kwesties die opduiken als je een nieuwe start maakt in een vreemd land - brieven lezen, telefoontjes plegen naar instanties. Nu vouwt Lizette een Nederlandse vlag uit waarop ze vellen papier heeft geplakt: 'Welkom'. Leuk om zometeen omhoog te houden als Ayman door de poortjes komt. Ze heeft ook een bosje Hollandse tulpen gekocht.

Groeten uit ...

Wat maak je mee in de Nederlandse asielopvang? Door de ogen van Mohannad El Jechi (39), zijn vrouw Layla (34) en hun twee kinderen Ziad (10) en Ibrahim (8) volgen we het dagelijks leven in de opvang, eerst in tentenkamp Heumensoord, daarna in Lelystad, Wageningen en Arnhem. De familie is van Palestijnse origine maar verbleef de afgelopen jaren afwisselend in Syrië en Saoedi-Arabië. Lees hier alle eerdere verhalen.

Daar loopt hij in de verte! Heba begint enthousiast te zwaaien voor het glas. Layla brengt de smartphones van de zussen in gereedheid. Met de ene wil ze de hereniging vastleggen in een filmpje en met de andere brengt ze een videoverbinding tot stand met haar ouders in Turkije. Die kunnen zometeen live meekijken hoe hun dochter, schoonzoon en kleindochter elkaar in de armen vliegen op de Amsterdamse luchthaven.

Layla hoopt binnen afzienbare tijd ook een vlucht te kunnen boeken voor haar vader en moeder. Haar jongste meegekomen zusje is 13 en is dus al anderhalf jaar zonder ouders in Nederland. Minderjarige vluchtelingen hebben in principe het recht om herenigd te worden met hun ouders, en het zou dus moeten lukken om voor hen een verblijfsvergunning te krijgen. Maar de IND-procedure hiervoor is nog niet afgerond.

Eindelijk, Ayman heeft zijn koffers. Daar komt hij aan, achter zijn bagagekarretje. Heba dringt tussen de wachtenden door naar hem toe. Hij klemt haar stevig vast, weet met moeite zijn tranen te bedwingen. Mohannad heeft July op zijn arm en stormt op Ayman af, die neemt het meisje van hem over, overlaadt zijn dochtertje met zoenen. July ondergaat het allemaal vrolijk grinnikend, wijst dan ineens op de roze doos die boven op de koffers ligt: is dat een cadeautje? Een speelgoed make-uptafel, nu kan de dag voor de peuter sowieso niet meer stuk.

'Eindelijk, eindelijk', zucht Mohannad, hij klopt zijn zwager nog eens stevig op de rug. Mohannad voelde zich de afgelopen anderhalf jaar als enige man in de familie verantwoordelijk voor het lot van zijn schoonzus en nichtje. Die zorg hoeft hij nu niet meer alleen te dragen.

In de kiosk haalt hij koffie voor het hele gezelschap. Ayman trekt er een doosje met gevulde dadels bij open. De zon schijnt de aankomsthal binnen. Het weer is alvast beter dan Ayman zich had voorgesteld van Nederland. Hij houdt Heba's hand vast, neemt zijn dochtertje op schoot. 'Baba, baba', brabbelt July. Dit keer heeft ze het niet tegen Mohannad, maar tegen haar echte vader.

Aanvullingen en verbeteringen: In een eerdere versie van het fotobijschrift bij dit artikel stond dat Mohannads zwager zijn dochtertje Layla in de armen sluit. Zijn dochtertje heet niet Layla, maar July. Layla is de vrouw van Mohannad.

Verantwoording
Mohannad El Jechi (39), zijn vrouw Layla (36) en hun twee kinderen Ziad (10) en Ibrahim (9) kwamen in september 2015 als vluchtelingen naar Nederland. De familie is van Palestijnse origine en woonde eerder in Syrië en Saoedi-Arabië. In november kregen ze een huurhuis toegewezen in Nijmegen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.