'Als ik wegga, zal het niet zijn uit een geile bevlieging'

Lust & Liefde

Na 25 jaar ontmoette Daan (41) zijn jeugdliefde weer. Ze bracht hem aan het twijfelen over zijn huwelijk.

Beeld .

'Ik groeide op in een gezin waar om zes uur het eten op tafel stond. Om half zeven waren we klaar met de maaltijd, om zeven uur was de afwas achter de rug. Om acht uur dronk mijn vader zijn eerste kopje koffie, om half elf nam hij een borrel en om elf uur gingen mijn ouders naar bed. Toen ik op mijn 16de op de camping in Frankrijk verliefd werd op een ongelovig meisje, dwongen zij mij het uit te maken. Ze stuurden me naar een vriendin die huilend vertelde dat haar leven met haar ongelovige man was bedorven door alle discussies en onbegrip. Ik deed wat mij werd opgedragen.

Vijfentwintig jaar heb ik het meisje niet gezien. Gedachten aan haar werden uitgevlakt door nieuwe gebeurtenissen als studie, werk, een huwelijk en de geboorte van mijn kinderen. Mijn vrouw komt wel uit onze gemeenschap. Ik was dan misschien niet meteen zo gek op haar als op dat blonde meisje met de sterretjesogen, maar liefde kan groeien en ongelukkig was ik niet.

Roes

Onze kinderen groeiden op en hadden al de lagereschoolleeftijd bereikt, toen ik afgelopen winter op Facebook een vriendschapsverzoek kreeg van het campingmeisje. We begonnen te bellen, stuurden elkaar berichten en spraken af in een winkelcentrum. Ik zag haar op haar rug bij een pinautomaat. Toen ze zich naar me omdraaide, schrok ik. Het was of alle geluiden werden gedempt en gezichten vervaagden, behalve haar zachte stem en haar gezicht. Ik had niet voor mogelijk gehouden dat liefde en verliefdheid ondergronds kunnen doorwoekeren, ook als ze niet worden gevoed met bekentenissen en ervaringen. Want het was er nog, alles was er nog.

Als in een roes liepen we naar het dichtstbijzijnde café en namen we tegenover elkaar plaats. Ik hoefde haar niet uit te horen over alle jaren die we niet hadden gedeeld, het was of die jaren niet hadden bestaan. Alsof we gisteren op die camping waren en ons leven nog moest beginnen. De kleine lieve rimpeltjes rond haar ogen maakten de vertrouwdheid alleen maar sterker. Zonder oordeel, zonder haast vroeg ze mij te vertellen, en ik ratelde maar door. Tijd, omgeving, omstandigheden, alles loste op in die mist rondom ons. Alleen haar zag ik helder en ik merkte dat zij al even verrukt was als ik. Af en toe omklemde ze met twee handen het tafelblad en liet zich naar achteren hellen om mij helemaal in zich op te kunnen nemen. Ja, ja, je bent het echt, zei ze.

Boos

Tijdens dat eerste gesprek dachten we vrienden te kunnen worden. Vijfentwintig jaar geleden had ze me ontmaagd, nu stonden we er geen van beiden bij stil dat dit nieuwe contact wel eens minder controleerbaar zou kunnen worden dan we wilden. Ook in dit opzicht waren we de kinderen van toen. Ik ben gelukkig getrouwd, straalde ze. Wat fijn voor je, ik ook.

Iedere dag spraken we elkaar en af en toe zagen we elkaar. Met haar gympen en leren jasje en het beetje make-up dat ze droeg, was ze adembenemend jong en echt. Ik werd weer boos op mijn ouders. En op mezelf, omdat ik hen had toegestaan tussenbeide te komen.

Als ik na die middag met haar naar bed was gegaan, was ik nooit meer bij haar weggegaan. In de vijf maanden erop heb ik haar vier keer gezien en één keer gekust. Haar man kwam er al snel achter en uiteindelijk heb ik het ook verteld aan mijn vrouw, die niet onder de indruk was van het feit dat we geen seks hadden gehad. Want waarom had ik deze vrouw überhaupt opgezocht? Niemand had mij gedwongen, toch? Waarom elke dag contact zoeken?

Verteerd door onrust

Ze had niet helemaal ongelijk. Wilde ik mijn kinderen ook later als ze volwassen waren nog in de ogen kunnen kijken, dan moest ik nu op zijn minst vechten voor mijn huwelijk, wat dat ook inhoudt. Ik kon moeilijk later tegen hen zeggen dat ik bij de eerste verleiding mijn biezen had gepakt en mij had laten verblinden door verliefdheid op een meisje van vroeger. Ik voelde me 16 bij het campingmeisje, maar mijn kinderen verdienden een vader van 40. Toch twijfelde ik, want trouw is mooi, maar bij je vrouw blijven alleen vanwege de kinderen is ook niks.

Vorige maand hebben we besloten elkaar niet meer te zien. Ik was 8 kilo afgevallen en ook zij werd verteerd door onrust. We hebben nog geprobeerd vrienden te blijven, maar toen ik midden in de nacht naar mijn computer liep om te zien of ze nog een bericht voor me had achtergelaten, hebben we uiteindelijk alle contact verbroken. Wat zou ik er niet voor over hebben om een hele dag onzichtbaar aan haar keukentafel te mogen zitten. Wat zou ze koken, hoe zou ze tegen haar kinderen praten? Er is niets wat ik niet zou willen weten en er is niets wat ik weet.

Mijn vrouw en ik zijn intussen in therapie. We gaan vaker een avondje samen uit en we hebben wekelijks een beeldschermloze avond, dan doen we spelletjes en we praten. Het is zinloos me af te vragen of we samen oud zullen worden. Net zoals het zinloos is om twee liefdes met elkaar te vergelijken. Ik had me makkelijk het huis uit kunnen laten gooien, ik had mijn telefoon met alle berichten maar hoeven te laten slingeren en het was geëscaleerd. Dan had ik me door mijn vrouw zo in de armen van mijn lief kunnen laten katapulteren. Maar ik wil niet manipuleren, net zo min als ik zelf ooit nog gemanipuleerd wil worden. Als ik wegga, zal het niet zijn uit een geile bevlieging, maar uit volle overtuiging. Daar is tijd voor nodig. Tot de volgende keer, zei mijn meisje de allerlaatste keer. Woorden die ik herhaal en herhaal. Op de fiets en in de auto, eigenlijk altijd.'


Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Daan gefingeerd. Ook geïnterviewd worden over liefde en lust? Mail een korte toelichting naar lust@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.