Bob Dylan tijdens een concert in Engeland in juli 1981.
Bob Dylan tijdens een concert in Engeland in juli 1981. © Keithe Baugh / Redferns

Wie nu naar verguisde platen uit Dylans relitijd luistert, hoort hoe goed die muziek was

Muziek (pop) - Bob Dylan - Trouble No More

Deel 13 The Bootleg Series behandelt, met veel live-werk, de jaren 1979-'81.

Bob Dylan - Trouble No More

The Bootleg Series Vol. 13 (1979-1981)
Legacy/Sony Music

De acht cd's en een dvd tellende box Trouble No More - The Bootleg Series Vol. 13, die vrijdag verschijnt, werpt nieuw licht op een paar veel verguisde jaren in de loopbaan van de inmiddels 76-jarige Bob Dylan.

De box beslaat de tijdspanne 1979-1981, een periode waar veel Dylan-fans nog altijd moeite mee hebben. De protestzanger met zijn scherpe pen was ineens een reactionaire conservatieve bornagain Christen geworden en dat zagen zijn progressieve volgers toch als een soort hoogverraad.

Gotta Serve Somebody heette het eerste nummer op de lp Slow Train Coming, die in augustus 1979 verscheen. Wat nou 'serve somebody', had Dylan niet al die jaren juist de vrije, ongebonden geest bezongen? Iemand moeten dienen, daar hadden de meeste Dylanfans nu net geen zin in, laat staan de Heer van de Bijbel.

Maar Dylan luisterde niet naar zijn fans. Heeft hij nooit gedaan. Hij bracht niet alleen nóg een reliplaat uit (Saved, 1980), hij speelde tijdens zijn tournees ook alleen nog maar nieuw stichtelijk werk, hoe hard zijn publiek ook om Like a Rolling Stone en Blowin' in the Wind bleef roepen.

Opgejaagd door Dylan en zijn vrouwenkoortje, dendert de band door

Beter dan ooit

De zalen werden kleiner, de tournees korter, maar Dylan bleef vol enthousiasme optreden met wat misschien wel zijn beste en zeker zijn meest soulvolle band was. Want als de acht cd's (zes ervan bevatten live-opnamen uit de periode 1979-1981) iets duidelijk maken, dan is het dat Dylan in deze jaren beter zong dan ooit, en hij een band had (met onder anderen southernsoulman Spooner Oldham op orgel en Jim Keltner op drums) die niet alleen goed kon rocken, maar ook een diepe gospelgroove kon neerzetten. Opgejaagd door Dylan en zijn vrouwenkoortje, dendert de band door daverende versies van Slow Train, In the Garden en Every Grain of Sand. Die komen soms meerdere keren voorbij, maar steeds net iets anders.

Er is gekozen uit materiaal van zo'n 25 concerten. Dertig liedjes vullen de eerste twee cd's van de deluxe edition (en de gewone versie op dubbel-cd of vier lp's). De laatste vier cd's van de luxebox (circa 190 euro) bevatten twee cd's met 'best of'- opnamen, geselecteerd uit drie concerten in Toronto in april 1980 en een compleet concert uit Londen, juni 1981. De geluidskwaliteit van deze vier cd's is uitmuntend, maar toch doen die Toronto-cd's een tikkeltje overbodig aan - echt veel voegen ze niet toe.

Toch fijn dat je Dylan met zijn puike band ook zonder onderbreking kunt bekijken

Concertopnamen

Dat doet het Londenconcert in 1981 wel, want hier gaat Dylan eindelijk weer oud repertoire zingen. En met een geweldige souplesse integreert hij het nieuwe werk met oud materiaal. En Dylan zelf lijkt de humor van zijn overgang van Man Gave Names to All the Animals naar Maggie's Farm ook wel in te zien.

Het concertgedeelte uit de box wordt afgesloten met een dvd van een uur met concertopnamen uit april 1980 (Buffalo en Toronto), onderbroken door geacteerde preken van Michael Shannon. Aardig deze klaterende teksten vol hel en verdoemenis eens te horen, maar toch fijn dat je Dylan met zijn puike band ook zonder onderbreking kunt bekijken.

Prachtig hoe Dylan na Pressing On, vanachter zijn piano op het publiek afstapt. Zo vrolijk en ontspannen zien we hem eigenlijk zelden.

Omarming van gospelmuziek

Hij was dan ook creatief in erg goeden doen, bewijzen de twee cd's in de doos met onuitgebracht of zeldzaam studiomateriaal. Van de vijftien niet eerder uitgebrachte liedjes is vooral Making a Liar Out of Me een essentiële aanvulling op het Dylan-songboek. Onbegrijpelijk dat het niet terechtkwam op Shot of Love (1981), het album waarop Dylan langzaam weer richting seculiere muziek opschoof. Ook een andere geweldige song, Caribbean Wind, liet hij liggen.

Dergelijke fouten worden op de monumentale reeks die The Bootleg Series inmiddels met dertien delen is, goedgemaakt. Trouble No More is goed voor urenlang genieten, zonder het gevoel te krijgen dat Dylan zich als missionaris opwerpt. Hij omarmt hier op zijn manier de gospelmuziek en ondersteund door een fantastische band brengt hij de meest opzwepende muziek uit zijn loopbaan.