Eva-Maria Westbroek
Eva-Maria Westbroek ©

Westbroek wist haar verliefdheid de juiste intensiteit te geven en de zaal werd weer ouderwets verliefd op háár

De sopraan nam revanche na de berichten over haar stem.

De operakenners formuleerden het voorzichtig. Eva-Maria Westbroek (47) is immers niet alleen Nederlands visitekaartje in de internationale operawereld - ze zingt in de grootste huizen, van de Met in New York tot Covent Garden in Londen - de sympathieke sopraan is ook enorm geliefd. Maar na haar recente rol (Donna Leonora) in Verdi's La forza del destino rees de vraag of we ons zorgen moesten maken. Wat was er toch aan de hand met haar stem?

Bij de première klonk ze 'onvast', zoals de Volkskrant berichtte, 'alsof al haar grote rollen in een keer hun tol opeisten'. Ook later was haar intonatie niet feilloos en leek het erop alsof haar stem in de Wagner-stand was blijven hangen: de bandbreedte van haar vibrato was ruimer geworden.

Eva-Maria Westbroek & het KCO

Klassiek

Sjostakovitsj en Rachmaninov en Tsjaikovski

Eva-Maria Westbroek (sopraan), Koninklijk Concertgebouworkest o.l.v. Mariss Jansons. 26/10, Concertgebouw, Amsterdam.

De gelegenheid voor revanche diende zich snel aan. Westbroek is dit seizoen 'artist in residence' bij het Concertgebouworkest en donderdag zong ze in een vol Concertgebouw de briefscène uit Tsjaikovski's Jevgeni Onegin en Drie Russische liederen van Rachmaninov. Westbroek was niet de enige ster van de avond, want als dirigent keerde voormalig chef-dirigent Mariss Jansons terug na een jaar afwezigheid.

Uitgelaten daalde Westbroek van de Concertgebouwtrap af, de indruk wekkend dat ze dankbaar was dat ze daar mocht zingen, op hoeveel indrukwekkende podia ze ook heeft gestaan. Wiegend en met gevouwen handen leefde ze zich in de jonge Tatjana in; Westbroek wist haar verliefdheid de juiste intensiteit te geven en de zaal werd weer ouderwets verliefd op háár.

Ook dat is Westbroek anno 2017: de nuchtere anti-diva speelt de laatste tijd met de diva-clichés

De wals uit Tsjaikovski's ballet De schone slaapster, waarin de orkestsecties verschillende tempi voor ogen hadden, deed dienst als intermezzo waarin Westbroek zich kon omkleden. Haar Tatjana-jurk, tussen purper en indigo, werd verruild voor een glitterexemplaar. Ook dat is Westbroek anno 2017: de nuchtere anti-diva speelt de laatste tijd met de diva-clichés - zie ook haar nieuwe over de top en met behulp van een windmachine gemaakte persfoto's.

In vocaal opzicht bleef de glitter uit in de driftig georkestreerde Rachmaninov-liederen, waarin het Westbroek meer moeite kostte haar noten helder af te bakenen. Jansons had meer ruimte kunnen scheppen door zijn troepen wat te laten inhouden. Uiteindelijk was het ook zijn show, en de oud-chef had duidelijk honger.

Het concert begon met de Zesde symfonie van Sjostakovitsj. Meteen was daar weer die volvette Jansons-Sjostakovitsj-sound. Alleen al dat hij zó'n spanningsboog wist aan te brengen in dit rare stuk, is een reden om heimwee te krijgen naar de Letse maestro.