Skepta in New York in juni van dit jaar.
Skepta in New York in juni van dit jaar. © AP

Skepta en Vince Staples tillen de zaterdag van Lowlands op

Op een uurtje rijden van Lowlands, op het NDSM-terrein in Amsterdam-Noord, is op zaterdag het hiphopfestival Encore, met als logisch gevolg dat een paar artiesten beide festivals aandeden. Jonna Fraser was vrijdag op Lowlands en zaterdag op Encore. Encore-headliner Migos komt zondag nog naar Biddinghuizen. Grime-koningin Stefflon Don deed beide festivals zelfs in één middag.

Lowlands

Hiphop op Lowlands: de nieuwe generatie neemt de tent over.

Even zijn 60 duizend man tot elkaar veroordeeld, ver van het wereldnieuws. En dan gebeuren er gekke dingen. (+)

Maar omdat er nu eenmaal maar één de grootste en beste kan zijn, heeft Lowlands op zaterdag twee rappers in de aanbieding die het publiek op de NDSM-werf waarschijnlijk best had willen zien: 's middags de Brit Skepta, 's avonds de Amerikaan Vince Staples. Samen tillen ze de zaterdag op.

Zijn ze genregenoten, de heren Skepta en Staples? Nou nee, al maken ze dan allebei hiphop en rappen ze.

Skepta: rauw en vlammend

In het genre waarvan Stefflon Don een van de kroonprinsessen is, is Skepta veteraan en (dankzij zijn met de Mercury Prize bekroonde album Konnichiwa uit 2016) ook de huidige koning: grime, de Londense hiphopvariant die rond 2004 populair was en de laatste tijd een opmerkelijke wederopstanding beleeft.  

Skepta heeft alleen zijn dj Maximum mee naar Lowlands genomen voor een rauwe, rudimentaire grime-set. Maximum vuurt de ratelende beats af, uit jungle en 'U.K. garage' de hiphop van Skepta binnengestruikeld, en Skepta mitrailleert zijn woorden de volle Bravo in.

Het begin van zijn optreden vlamt (met Konnichiwa en That's Not Me), daarna lijkt hij het even rustig aan te doen, om de intensiteit gaandeweg weer te laten toenemen. Skepta blijkt zijn maatje Lethal Bizzle te hebben meegenomen om samen hoogtepunt I Win te rappen, waarna de opzwepende, dreunend diepe bassen van de hit Shutdown door de Bravo denderen. Het houten plankier lijkt te golven, bijna vloeibaar te worden onder duizenden springende voeten.

Vince Staples: expressief en loeistrak

Misschien nog wel beter is het optreden van de jongeling Vince Staples (23) uit Los Angeles, 's avonds in de wat kleinere India. Zo groot is zijn talent, zo intelligent zijn muziek en zo sterk zijn albums dat hij in de pikorde van het stadsdeel Compton niet eens zo ver meer achter Kendrick Lamar staat.

Staples pakt het warempel nóg minimaler aan dan Skepta: hij heeft zelfs geen dj achter zich, de beats lijken hier uit het niets te komen. Als een springerig silhouet verschijnt hij ten tonele, scherp uitgesneden in het oranje tegenlicht van de videowand achter hem.  

Zo zal het blijven, een vol uur lang: Vince Staples als sjabloon in het tegenlicht, zodat we zijn gelaat niet te zien krijgen. Vaak gaat dat na verloop van tijd irriteren, maar hier intrigeert het slechts, omdat hij zo expressief beweegt, ze hermetisch rapt, omdat zijn optreden zo loeistrak is en de opbouw van zijn set zo meeslepend: hij komt daverend binnen met Party People en BagBak, laat de teugels wat vieren, maar plaatst er op exact de juiste momenten weer een felle banger tussen, zoals hoogtepunt Big Fish. 

Ze zullen het best leuk gehad hebben met zijn allen, daar op Encore, maar op Lowlands kregen we zowel uit Groot-Brittannië als uit de VS een van de hotste en beste rappers van het moment te zien. Hoe verschillend ze ook zijn, ze hadden wel een vergelijkbaar muzikaal uitgangspunt: geen band, geen opsmuk en juist daardoor zo'n grote impact.