Ode aan de bijzondere stem van Nora Fischer: ze zingt pop loepzuiver en klassiek met een ontspannen swing
© The Secret Diary of Nora Plain

Ode aan de bijzondere stem van Nora Fischer: ze zingt pop loepzuiver en klassiek met een ontspannen swing

Concert (klassiek/pop) - The Secret Diary of Nora Plain

The Secret Diary of Nora Plain pakt vooral uit als een ode aan de rauwe popstem van Nora Fischer. De zinnen van Lucky Fonz voldoen aan een klassieke maatstaf en blijven tegelijk raadselachtig.

Nora Fischer ligt op een klein, rond podium dat oogt als een donut. 'To be watched is to be touched', lispelt de zangeres: bekeken worden is aangeraakt worden. Ze kreunt in haar microfoon alsof we haar in het intieme theater Cultura Ede daadwerkelijk betasten. Fischer komt overeind, het fluisteren wordt zingen, eerst klassiekerig, maar als een trom bonkt en het strijkkwartet pookt, gooit ze haar rauwe popstem in de strijd.

Met een handvol mededertigers heeft Fischer een liedcyclus op touw gezet. Rode draad in The Secret Diary of Nora Plain: hoe overleef je in een digitale maatschappij die overal meekijkt en -luistert? Singer-songwriter Lucky Fonz III schreef de tekst. Morris Kliphuis, jazzhoornist en componist, leverde de muziek bij de dertien liederen.

De millennials klimmen dus op schouders van reuzen. En het moet gezegd: de Engelse zinnen van Lucky Fonz voldoen aan een klassieke maatstaf

The Secret Diary of Nora Plain

Muziektheater

Nora Fischer (zang), Remco Menting (slagwerk, synthesizer), Ragazze Kwartet. 25/11, Cultura Ede. Tournee t/m 22/5.

De thematiek van Nora Plain rijmt alvast mooi met de moeder aller liedcycli: Winterreise (1827) van Franz Schubert. Dat meesterwerk handelt niet alleen over een mislukte liefde, onderhuids hekelt het de surveillancestaat die Oostenrijk was geworden. Een recentere inspiratiebron vonden Fischer c.s. in The Juliet Letters, het album uit 1993 waarop Elvis Costello zijn popkeel kruist met een klassiek strijkkwartet.

De millennials klimmen dus op schouders van reuzen. En het moet gezegd: de Engelse zinnen van Lucky Fonz voldoen aan een klassieke maatstaf. De lyrics zijn concreet genoeg om een componist op gang te helpen. Tegelijkertijd zijn ze raadselachtig genoeg om bij de luisteraar ruimte te laten voor de verbeelding.

Nora Fischer zingt bovengemiddeld verstaanbaar, toch is het jammer dat de tekst niet valt mee te lezen

Morris Kliphuis schrijft er oorkluisterende muziek bij. Over emoties als twijfel en angst gooit hij niet zomaar sfeervolle geluidssausjes, zijn popbeat heeft altijd doel en richting. De herhaalpatronen van minimal music duren nooit te lang. En als het Ragazze Kwartet even mag ronken met klassieke akkoorden, piept er algauw een dissonante glijtoon tussendoor.

Nora Fischer zingt bovengemiddeld verstaanbaar, toch is het jammer dat de tekst niet valt mee te lezen. Ook een moderne liedcyclus wint erbij als je precies kunt proeven hoe woord en toon mengen. Verder snakt de voorstelling naar een theatralere inslag. Nu bivakkeert Fischer een uur lang op het benauwde oppervlak van een witte donut, de gestileerde weergave van een oog. Natuurlijk ligt het in de thematiek om haar intensief te bekijken, maar na een kwartier is dat punt wel gemaakt.

En zo pakt The Secret Diary of Nora Plain vooral uit als een ode aan de bijzondere stem van Nora Fischer. Gek genoeg wist het Haagse conservatorium zich eerst met haar geen raad. Ze trok naar Kopenhagen en kwam terug met een uniek geluid. Fischer zingt pop loepzuiver en klassiek met een ontspannen swing. Zuinig op zijn.