Violist en orkestleider Gordan Nikolic.
Violist en orkestleider Gordan Nikolic. © Elmer van der Marel

Nederlands Kamerorkest heeft moeite met spelen van het Weill-idioom

Concert (klassiek) - Weill en Stravinsky

Weills muziek moet tandjes krijgen, maar het afwachtend spelende blazerskorps riep geen woelige Weimarrepubliek op. De avond werd gered met een voortreffelijke uitvoering van Stravinsky's Apollon musagète.

Weill en Stravinsky

Klassiek
Door het Nederlands Kamerorkest, Gordan Nikolic (viool).
9/2, Muziekgebouw aan 't IJ, Amsterdam.

Er wordt wel gezegd dat er meerdere Kurt Weills zijn. Een Duitse en een Amerikaanse, een Kurt Weill die voor de theaters componeerde en een klassiek geschoolde componist met een hang naar de avant-garde. De Kurt Weill (1900-1950) die we het vaakst horen is die van de Dreigroschenoper, waarin hij de bitse teksten van Bertolt Brecht van onvergetelijke muziek voorzag.

Een relatief vroeg werk waarin je zowel zijn variétéstijl als zijn doorwrochte kant kunt herkennen, is zijn Vioolconcert uit 1924. Alleen wordt dat stuk maar heel af en toe gespeeld. Vrijdag ontfermde het Nederlands Kamerorkest zich erover in het Muziekgebouw aan 't IJ in Amsterdam met leider Gordan Nikolic als solist.

Nikolic moest tussen zijn solo's door met zijn stok zwiepen om de boel bijeen te houden

In het stuk, vol schemerige harmonieën, neemt de soloviool het op tegen een bescheiden blazersensemble, contrabassen en slagwerk. In de veeleisende vioollijn worden uitgesponnen passages plots ruw verstoord. Proto-jazz en zwarte humor - de uitdagende xylofoon in het tweede deel, een macabere nocturne - passeren de revue.

Deze muziek moet tandjes krijgen, maar die groeien niet uit de hoorns en trompet van het afwachtend spelende blazerskorps. Het orkest had moeite met het Weill-idioom en slaagde er niet in de woelige sfeer van de Weimarrepubliek op te roepen. Deze noten kunnen pas echt indruk maken als ze strak en vol overgave worden uitgevoerd. Nikolic moest tussen zijn solo's door met zijn stok zwiepen om de boel bijeen te houden, wat de rust in zijn eigen spel niet ten goede kwam. Met een voortreffelijk opgebouwde uitvoering van Stravinsky's Apollon musagète na de pauze, redde het Kamerorkest de avond.