Muziek zou eigenlijk altijd moeten zijn zoals op Le Guess Who?

Alle shows waren uitdagend en geestverruimend

Dreunende gitaren en magische koorklanken, ze komen samen op Le Guess Who. Het resultaat: geluid dat de geest verruimt. Het mooiste optreden is van Mount Eerie, die zijn verdriet om zijn overleden vrouw deelt met het publiek.

Zondagochtend, even voor het twaalven. De regen voegt zich nadrukkelijk in het programma van festival Le Guess Who. De oude fabriekshal Pastoe aan het Utrechtse Rotsoord vult zich met een sluierachtige ruis, dankzij de keiharde slagregen op het dak. En onder dat dak wordt die rustgevende ruis overgenomen door de tingelende sitarklanken van de Indiase ragaspeler Surajit Das.

Het is een mooi en inmiddels bijna traditioneel programmaonderdeel van het vierdaagse Utrechtse festival: een urenlange 'drone', dus een ellenlang estafette-concert van gonzende en traag golvende ambientmuziek, van sitarspelers tot gitaarkunstenaars als The Star Pillow en Robby De Selby, die het dronestokje steeds overnemen.