Ramones
Ramones ©

Minutieus priegelen en gedisciplineerd opnemen, dat waren de Ramones óók

CD (pop) - Ramones

Jubileumuitgave Leave Home laat nieuwe mixages en remasters horen.

Wie vluchtig denkt aan de Ramones of even snel door een playlist schiet, zal niet al te ingewikkelde popmuziek voorbij horen komen. De formule van de New Yorkse punkrockband was helder. Dee Dee, Johnny, Joey en Tommy Ramone speelden rauw en simpel. Nummers van steeds vier akkoorden in wisselende volgorde, liedjes van nooit langer dan een minuut of twee. Met teksten over meisjes, goedkope horrorfilms én goedkope drugs, en vriendschap in hecht clubverband.

Dat aan die eenvoudige liedjes een eindeloos gepiel in de studio vooraf ging, bleek op de beruchte plaat End of the Century uit 1980, vervaardigd onder het dictatoriale regime van de legendarische producer Phil Spector. Maar dat de Ramones hun liedwerk veel eerder zelf al kunstzinnig construeerden, bewijst nu ook de wellustig versierde heruitgave van de plaat Leave Home uit 1977, het tweede album van de band. De drie cd's en een vinylschijf tellende jubileumbox met zeer veel extra's is een document over bestudeerde eenvoud in de popmuziek en biedt een verhelderende blik op de mythische band.

Leave Home is nooit een klassieke popplaat geworden en dat is tekenend voor de Ramones. De band had nauwelijks hits en ook geen hitalbums. De band werd een popmonument in de loop der geschiedenis, dankzij baanbrekende liveshows, een immer uitdijende fangemeenschap en uiteindelijk de wereldwijde punkbeweging die de Ramones achter zich aan kregen. Toch staat de plaat vol briljante en onvergetelijke popliedjes als Pinhead en Gimme Gimme Shock Treatment, die in de kleine New Yorkse Sundragon-studio minutieus in elkaar werden gestoken.

Leave Home, drie cd's, een vinylplaat en een boekwerk, is verschenen bij Rhino/Warner Music.

Het titelloze debuut van de Ramones uit 1976 werd slecht verkocht, maar het platenlabel Sire had desondanks vertrouwen in de band, mede omdat die na een paar shows in Londen een flinke hype aan het worden was. Dat 'punkgedoe' kon nog best wat worden, dacht de platenmaatschappij. En dus kon de band de studio in voor album twee, met een budget van 10 duizend dollar. Drummer Tommy mocht de plaat produceren.

Natuurlijk: de songs van de Ramones klinken nog altijd als een voorbij denderende sneltrein. Maar dankzij de vele nieuwe mixages en remasters op deze Leave Home-box is prachtig te horen hoe dat rockende oergeluid laag voor laag werd opgebouwd. In een nooit eerder uitgebrachte mix van het nummer I Remember You komt de stem van Joey Ramone drieledig tot ons, in verfijnde vocale lijnen. Door ingenieuze, van links naar rechts schietende echo-effecten op de gitaren van Johnny Ramone voegden de Ramones Californische surfmuziek en bubblegumpop uit de jaren zestig toe aan hun rauwe, New Yorkse rocksound. En in een serie ongepolijste, eerste mixen is te horen hoe vreselijk goed Joey Ramone eigenlijk kon zingen, in bijvoorbeeld Swallow My Pride en What's Your Game: perfect getimed en met soulvol vibrato.

In een begeleidend boekwerk schrijft een technicus die bij het proces aanwezig was dat hij verbijsterd was over de efficiëntie en discipline van de Ramones, die opereerden als een commando-eenheid. De instrumentale en vocale tracks werden in één of hooguit twee takes opgenomen, daarna kon het gedraai aan de knopjes van de mixtafels beginnen.

Tegen die achtergrond luister je dan ineens anders naar het ogenschijnlijk simpele punkliedje Now I Wanna Be a Good Boy, waarvan de tekst bij nader inzien puur poëtisch blijkt te zijn: 'I just wanna be a good boy, I don't wanna be bad. Now I wanna be sad alone. Now I wanna be all alone. Now I wanna be on my own.'