Johan Derksen? Daar had ik nog een appeltje mee te schillen

Peter Buwalda over zijn tijd bij het literaire poptijdschrift WAHWAH

Nu ook zonder hedendaagse blues.

Voor de woonstede stopte een Volvo Station, zo'n groene bak waarmee de Canadezen het strand van Normandië opkwamen. Er zat een baard in die naar me tuurde. Ik ken jou ergens van, dacht ik. Pas toen hij begon te grijnzen en te knikken, wist ik het.

Johan Derksen.

Krijg nou snorharen. Wat moest die hier? En waarom zat hij zo lijp naar me te lachen?

Mijn gedachten schoten naar vroeger, toen ik nog bij WAHWAH zat, het literaire poptijdschrift dat constant bijna failliet ging en op een dag: helemáál.

Tja.